Ψυχολόγος Κουκουράκη Χαρά - Family Play and Therapy

21/05/2026

Οι εξερευνητές των χαμένων συναισθημάτων ανακάλυψαν τα συναισθήματα που κρύβουμε βαθιά μέσα μας ανέκφραστα ή δείχνουμε μέσα από τη συμπεριφορά μας, μα δεν εκφράζουμε με λόγια.

Η καλλιέργεια συναισθήματικης νοημοσύνης, η έκφραση των συναισθημάτων με λόγο και με συμπεριφορές που δεν γίνονται επικίνδυνες ή προσβλητικές είναι δεξιότητες που αναπτύσσουν οι άνθρωποι σε βάθος χρόνου και ωριμάζουν με την ανάπτυξη της εγκεφαλικής τους λειτουργίας.

Όσο περισσότερα ερεθίσματα και τρόπους διαχείρισης και έκφρασης των συναισθημάτων τους μαθαίνουν τα παιδιά μας από την νηπιακή τους ηλικία, τόσο πιο ανεπτυγμένη αυτοδιαχείριση και ικανότητα έκφρασης του συναισθηματικού τους κόσμου θα έχουν σαν ενήλικες.

Τα εργαστήρια καλλιέργειας συναισθηματικών και κοινωνικών δεξιοτήτων θα συνεχιστούν στο κέντρο μας!
Stay tuned ....

Σας ευχαριστούμε πολύ για την συμμετοχή σας!
🫶🙏❤️

#παιδί #παιδοψυχολόγος #συναισθήματα

12/05/2026

«Ρε την κυρ’ Αλίκη. Μας βλέπει και δεν μας θυμάται… Τι είναι το μυαλό του ανθρώπου. Μια βίδα να λασκαρεί… Γκρεμίζεται όλο». (Μακριά από παιδιά, .tsouris )

Με αφορμή την θεατρική παράσταση του Γιώργου Τσουρή, αναπτύσσω στο άρθρο αυτό το πώς η εμφάνιση της άνοιας σε ένα μέλος μιας οικογένειας αποτελεί μια πρόκληση που απειλεί την λειτουργία όλης της οικογένειας.
Ξαφνικά, μπαίνουν μια σειρά από ζητήματα που αφορούν στο ποιος θα αναλάβει την φροντίδα του ασθενή, ποια είναι η ευθύνη του καθένα και ποιος αποφασίζει για ζητήματα που θα προκύπτουν.
Και κάπου εκεί, οι συγκρούσεις ξεκινούν.
Συγκρούσεις, που είτε θα απομακρύνουν τα μέλη της οικογένειας, είτε θα γίνουν αφορμή για επεξεργασία κρυφών, ανείπωτων ανάγκων και αιτημάτων και αφορμή για συσπείρωση και εξελικτικό προχώρημα.

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Γράφει η Χαρά Κουκουράκη

10/05/2026

Πόσο εμπιστευόμαστε το σώμα του παιδιού;
Ο φόβος γύρω από το σώμα του παιδιού είναι συχνά έντονος και επηρεάζει τον τρόπο που το
καθοδηγούμε. Από τη διατροφή μέχρι τη γνώση γύρω από το σώμα και τη σεξουαλικότητα, η
ανάγκη για προστασία μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε έλεγχο, περιορίζοντας την αυτονομία
του.
Στην ενότητα «Παιδί, Σώμα & Όρια», στο πλαίσιο του 5ου Συνεδρίου για Γονείς «Σπάμε τα
Στερεότυπα», εξετάζουμε πώς μπορούμε να αντικαταστήσουμε τον φόβο με εμπιστοσύνη και
ενημέρωση.
👉 Θα συμμετέχω στο 5ο Συνέδριο για Γονείς «Σπάμε τα Στερεότυπα», του .gr για να μιλήσουμε και να
αποδομήσουμε τα γονεϊκά στερεότυπα.
📍 11 & 12 Μαΐου, 17:30 | Online
🎟 Δωρεάν συμμετοχή με προεγγραφή
👉 Δήλωσε συμμετοχή:
https://projectparenting.gr/conferences/5o-synedrio-gia-goneis-spame-ta-stereotupa

09/05/2026

Ομάδα Εφήβων εκτος γραφείου, εντός κοινωνίας!

Η τελευταία συνάντηση της ομάδας εφήβων μας πραγματοποιήθηκε στον κινηματογράφο της πόλης μας, όπου παρακολουθήσαμε την ταινία "Δυστυχώς Βρίζω". Μια ταινία, την οποία συστήνουμε ανεπιφύλακτα.

Οι έφηβοι της ομάδας μας έχουν όλοι κάποιου είδος "νευροδιαφορετικότητα" και πολλές φορές στη ζωή τους έχουν βιώσει αυτό που είδαν να βιώνει ο ήρωας στην ταινία, ο οποίος πάσχει από σύνδρομο Τουρέτ. Θυμήθηκαν τους εαυτούς τους να δέχονται απόρριψη και τιμωρία εκείνες τις φορές που η νευροδιαφορετικότητα τους έκανε να είναι ενοχλητικοί (τα κακα παιδιά της τάξης) , απόμακροι (αντικοινωνικοί, το αποκαλούν οι άλλοι), παραβατικοί (μη έλεγχος παρορμητισμού της συμπεριφοράς). Μπήκαν στην θέση του ήρωα πολλές φορές.
Θύμωσαν με την κοινωνία που δεν γνωρίζει για τα ζητήματα ψυχικής υγείας.
Συγκινήθηκαν με το φροντιστικο περιβάλλον αποδοχής, κατανοησης και ενσυναίσθησης, που είχε την τύχη να βρεθεί ο ήρωας στην ενήλικη ζωή του και αυτό οδήγησε στην κοινωνική του ενσωμάτωση και συμπερίληψη.
Εμπνεύστηκαν από τον ήρωα και την αλλαγή στάσης που επέδειξε και την απόρριψη που δέχτηκε την έκανε σκαλί να πατήσει και δημιούργησε ένα ολόκληρο κίνημα ενημέρωσης του κόσμου και ένταξης ατόμων με σύνδρομο Τουρέτ στην κοινωνία!

Φυσικά, γέλασαν και ντράπηκαν πολλές φορές που το έκαναν, ακούγοντας τον ήρωα να βρίζει ή βλέποντας τον να κάνει τα ασυνήθιστα τικ του.
"Κυρία συγνώμη που γελούσαμε, αλλά ήταν αστείο να φιλάει το φανάρι ο ηρωας. Η αλήθεια είναι πως συγκινήθηκαμε πολύ με όσα πέρασε και εγώ έκλαψα λιγάκι", είπαν κάποια παιδιά της ομάδας φεύγοντας από το σινεμά.
"Παιδιά, κι εμένα μου φαίνεται αστείο να ακούω τέτοιες βρισιές που έλεγε ο ήρωας, απλά έχω μάθει να ελέγχω τη συμπεριφορά μου και να κρατάω το γέλιο μου χαμηλόφωνα σε ένα σινεμά, για να μη γίνομαι ενοχλητική. Ξέρω ότι δεν είναι ακόμα τόσο εύκολο για εσάς, για αυτό σας έλεγα να μην πυροδοτείται την ένταση με περισσότερα σχόλια. Χαίρομαι που είχε νόημα η ταινία για εσάς", τους απάντησα.
"Το ξέρουμε κυρία ότι μας αγαπάτε. Σε αυτή την ομάδα, ευτυχώς δεν μας κρίνει κανένας", είπαν και είναι τα λόγια που κρατώ από εκείνη την ημέρα.

07/05/2026

Απο παιδιά μαθαίνουμε να "θάβουμε" ή να ""εξαφανίζουνμε" τα συναισθήματα μας, για να μην ενοχληθούν οι άλλοι.
Φυσικά, σαν παιδιά, δεν ξέρουμε πως να εκφράσουμε όσα νιώθουμε και επιθυμούμε με τρόπο αρεστό, ώριμο και κατανοητό. Μα φωνάζουμε, κλαίμε, γκρινιάζουμε, ξεσπάμε.

Στο Βωματικό Εργαστήριο
"Το κυνήγι των χαμένων συναισθημάτων"
τα παιδιά θα:
- αναζητήσουν τα "χαμένα-εξασφανισμένα" συναισθήματα μέσα από παιχνίδι
-εκφραστούν με ρόλους και ιστορίες
- δημιουργήσουν και ζωγραφίσουν όσα νιώθουν
-μάθουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους στο σώμα και στη συμπεριφορά τους
- μάθουν τρόπους ρύθμισης και έκφρασης των δικών τους συναισθημάτων.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 3,5 – 7 ετών.

Συντονισμός:
Koukouraki Chara , Κλινική Ψυχολόγος MSc
Ειρήνη κοζύρη , Ψυχολόγος BSc

🗓️Σάββατο 16 Μαΐου 2026
🕒 11:00 – 13:00

🚨Πληροφορίες - Δήλωση συμμετοχής:
👉familyplayandtherapy@gmail.com
👉6955631390 (τηλεφωνικά)
👉6943869689 (viber / whats app)
👉DM (Instagram/ messenger)

🚨Θέσεις περιορισμένες

📌Κέντρο Ψυχοθεραπείας και Ανάπτυξης
Family play and therapy,
Οδός Γνώσεως 17, Άγιος Νικόλαος
(έναντι ΕΠΑΛ Αγίου Νικολάου)

05/05/2026

Άλλη μια , και η τελευταία για εφετος, συνάντηση με τους μαθητές στο εργαστήριο Βρεφονηπιοκομίας του ΕΠΑΛ Αγίου Νικολάου έλαβε τέλος.
Τα παιδιά ζήτησαν να μιλήσουμε για τη σχέση γονέα - Μέσα από βιωματική συζήτηση και την διερεύνηση των οικογενειακών δυναμικών και της οικοσυστημικής θεωρίας, αναδείχθηκε η σημασία της σχέσης και της επικοινωνίας μεταξύ παιδαγωγού και γονέα προς όφελος του παιδιού.
Συζητήσαμε για τους τύπους γονέων που θα έρθουν σε επαφή ως μελλοντικοί παιδαγωγοί, τις ανάγκες, τους φόβους, τους προβληματισμούς, τις δυσκολίες του κάθε ενός από αυτούς.
Είδαμε με ενσυναισθα τική ματια την απότομη συμπεριφορά ενός αγχωμένου, φοβισμένου γονεα.
Και σταθήκαμε, στο ποσό σημαντικό είναι οι γονείς να νιώσουν φροντισμένοι, να μας νιώσουν σύμμαχους και όχι κριτές τους!
Τέθηκαν εύστοχα ερωτήματα και αναπτύχθηκαν γόνιμοι προβληματισμοί, ενισχύοντας τις γνώσεις και τις δεξιότητες των μαθητών ως αυριανοί επαγγελματίες, καλλιεργώντας την ενσυναίσθηση, την αποτελεσματική επικοινωνία και την επαγγελματική τους στάση.
Ευχαριστώ τις υπεύθυνες καθηγήτριες Γιαλαμιδου Γεωργία και και τους μαθητές για την εμπιστοσύνη και το δεύτερο καλεσμά τους στην σχολική τους κοινότητα 🫶.

01/05/2026

Σε κάθε οικογένεια ενυπάρχουν δυνάμεις που, αν και δεν είναι ορατές με την πρώτη ματιά, είναι εξαιρετικά ισχυρές και συχνά καθορίζουν την ψυχική υγεία και την εξέλιξη των μελών της.
Με αφορμή το έργο «Μακριά από παιδιά» του Γιωργή Τσουρή, που ανέβηκε από την Ερασιτεχνική Θεατρική Ομάδα Αγίου Νικολάου (ΕΘΟΑΝ) αναλύουμε τα στοιχεία εκείνα που διαμορφώνουν σε βάθος χρόνου τις σχέσεις των μελών μιας οικογένειας.

Γράφει η Χαρά Κουκουράκη

23/04/2026

Με αφορμή το έργο της Ερασιτεχνική Θεατρική Ομάδα Αγίου Νικολάου (ΕΘΟΑΝ) ας δούμε το κομμάτι της επικοινωνίας στις συντροφικές σχέσεις από τη ματιά της συστημικής ψυχοθεραπείας.
https://www.anatolh.com/topikanea/agiosnikolaos/siopi-apomakrynsi-kai-mystika-sti-syntrofiki-schesi/

09/02/2026

Κρύβουμε τα δτσφορικά συναισθήματα μας από τα παιδιά. Τη θλίψη, τον θυμό, τον πόνο. Για να τα προστατεύσουμε. Με καλή πρόθεση πάντα.

Μα, έτσι, σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, που ακόμα δεν διαχωρίζουν το δικό τους από το δικό μας συναίσθημα και φοβόμαστε, πως, όπως νιώθουμε θα νιώσουν, τους στερούμε το δικαίωμα να έρθουν σε επαφη με τη διαφοροποίηση των συναισθημάτων, την έννοια της ανθεκτικότητας, της ειλικρίνειας και της ενσυναίσθησης.

Και τα παιδιά σχολικής ηλικίας, που πια διαχωρίζουν το δικό τους συναίσθημα από των άλλων και ξέρουν την κοινωνική έκφραση συναισθημάτων μέσω των εκφράσεων του προσώπου, αντιλαμβάνονται ότι δεν είμαστε ειλικρινείς και τους δίνουμε το δικαίωμα να σκεφτούν ότι κάτι τρομακτικό, που δεν μπορούν να το αντέξουν συμβαίνει. Και αυτό τους συγχιζει.

Και ο έφηβος, που θέλει να είναι ενεργό κομμάτι των σχέσεων θα θυμώσει που του απαγορεύεις να επικοινωνήσει μαζί σου, να ενδυναμωθεί με κάτι που συμβαίνει σε εσένα και επηρεάζει το οικογενειακό σας σύστημα. Κάτι, που θα έρθει, θα το αντέξετε και θα προχωρήσετε.
Δεν είσαι ειλικρινής και το ψέμα, θυμώνει τους άλλους.

Ένας Δυνατός ενήλικας που αντέχει να στηρίξει και τον εαυτό και και το παιδί, θα πει

"Είμαι στεναχωρημένη σήμερα. Χαίρομαι που εσύ είσαι χαρούμενος και η χαρά σου θα με βοηθήσει να χαρώ κι εγώ , ξανά. Τώρα χρειάζομαι λίγη ηρεμία ακόμα. Θα φύγει η στεναχώρια σιγά σιγά. Από εσένα χρειάζομαι μόνο μια σφιχτή αγκαλιά. Αυτό αρκεί. Όλα θα πάνε καλά".

#σχέσεις #γονείς #ψυχολογία #παιδοψυχολογία #εφηβεία

02/02/2026

Όχι, αυτό το post δεν υποστηρίζει τις οθόνες.
Θέλει να ξυπνήσει τους ενήλικες που κατηγορούν τα παιδιά για τα ξεσπάσματα τους, την βία, τον θυμό, την αγένεια, την απάθεια, την παραβατικότητα, τον εθισμό στις οθόνες ή φαγητό ή ουσίες, την προσήλωση στους συνομιλήκους.
Κάθε άνθρωπος θα ψάξει τον καλύτερο δυνατόν τρόπο για να επιβιώσει από μια δυσκολη συναισθηματικά συνθήκη, την οποία δεν μπορεί να αντέξει και δεν έχει τη γνωστική ικανότητα να επεξεργαστεί. Και ιδιαίτερα ένα παιδί, που έχει ανάγκη από ένα ρυθμιστή ενήλικα στις καταστάσεις αυτές, αν ο ενήλικας είναι απών, θα τον υποκαταστήσει με ένα αντικείμενο ή άλλο υπαρκτό ή ανύπαρκτο πρόσωπο. Κι ένα παιδί που προσηλωνεται σε μια οθόνη για να επιβιώσει από τη βία των γονιών που το περικλείει, είναι κάποιες φορές μια φαινομενική σανίδα σωτηρίας. Δεν είναι μια πραγματική, αφού στην πραγματικότητα το παιδί μένει με ανεπεξέργαστο τον συναισθηματικό του πόνο, μα είναι ένας αμυντικός τρόπος αποστασιοποίησης από μια οδυνηρή πραγματικότητα. Ένας τρόπος επιβίωσης.

#οθόνες #παιδί #γονεϊκοτητα #τραύμα #παιδοψυχολογία