Ψυχολόγος - Ιωάννα Μαρκοζάννες

08/04/2024

⭕️5 γυναικοκτονίες από τις αρχές του 2024 στη χώρα μας.

Οι ελληνικές αστυνομικές αρχές πρέπει να διασφαλίσουν ότι σε κάθε καταγγελία έμφυλης βίας θα διενεργείται αξιολόγηση του κινδύνου και θα υπάρχει συντονισμένο σχέδιο προκειμένου να προστατευτεί η γυναίκα που καταγγέλει, τονίζει στο ρεπορτάζ του ΑΝΤ1 η πρόεδρος της GREVIO, της ομάδας εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας, Μαρία-Ανδριανή Κωστοπούλου.

🟣 Η Μαρία Αποστολάκη, συντονίστρια των νομικών υπηρεσιων του Κέντρου Διοτίμα, σχολιάζει ότι βρισκόμαστε σε ένα σημείο που οι επιζώσες καταγγέλλουν την κακοποίηση τους αλλά το πλαίσιο προστασίας δεν επαρκεί.

🟣Υπογραμμίζει, επίσης, ότι η χώρα έχει δεσμευτεί σχετικά με την εκπαίδευση των αστυνομικών αρχών στη διαχείριση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας κάτι που πρέπει να εφαρμόσει.

Δείτε ολόκληρο το ρεπορτάζ στο link στο πρώτο σχόλιο.

#γυναικοκτονία

26/10/2023

Το τραύμα επηρεάζει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ατόμων. Ωστόσο, οι αριθμοί δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα όταν είσαι αυτός που το βιώνει.

Νιώθοντας βαρύς και ανίκανος να «συνεχίσεις να το κάνεις αυτό», μπορεί να αρχίσεις να αναρωτιέσαι αν θα επιστρέψεις ποτέ στο φυσιολογικό.

Η εξάντληση ψυχική και σωματική, μπορεί να είναι τόσο συντριπτική που μπορεί ακόμη και να αισθανθείς ότι έχεις τρέξει έναν μαραθώνιο.

->Για περισσότερα ΝΕΑ και Άρθρα Ψυχολογίας μπορείτε να κάνετε κλικ εδώ:https://psychopedia.gr/

19/10/2023

|Το καρεκλάκι της σκέψης, το μπισκότο, η τιμωρία και μια προσωπική ιστορία|

Ακολουθεί αληθινός διάλογος μεταξύ φίλων.

-Τι κάνεις; το παιδί;

- Προσαρμόστηκε μετά από δύο εβδομάδες στον παιδικό αλλά μου έχει φύγει το μυαλό! Τί καρεκλάκι σκέψης, τί μπισκότο για επιβράβευση, τί αυτοκόλλητα.

Όλες οι παραπάνω πρακτικές ζουν και βασιλεύουν. Δεν είναι μόνο "χάρισμα" των Ελλήνων εκπαιδευτικών να παρακάμπτουν σειρά ερευνών που τις ακυρώνουν. Στο εξωτερικό και εννοώ στην Ευρώπη, ζουν και βασιλεύουν.

Το καρεκλάκι της σκέψης, αγαπητοί, είναι τεκμηριωμένο από κάθε επιστημονική γωνία ότι είναι αφιερωμένο στην τιμωρία και σε καμία σκέψη, βεβαίως, παραγωγική (σκέψεις οργής και βαρεμάρας πλείστες). Λίγη γνώση να υπήρχε για την ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου ανά ηλικία και δεν θα μιλάγαμε γι’ αυτό.

Δεύτερον, τα μπισκότα και τα αυτοκόλλητα, τοποθετούν το κίνητρο έξω από το παιδί ενώ γνωρίζουμε ότι το εσωτερικό κίνητρο είναι το σημαντικό, αυτό που σε κρατάει στην προσπάθεια, σε νοηματοδοτεί, αυξάνει την ανθεκτικότητα στις δυσκολίες.

Αγαπητοί, το μπισκότο το επιτρέπουμε και κάνουμε τα στραβά μάτια στη γιαγιά, όχι στον παιδαγωγό επιστήμονα. Εκεί τα πράγματα είναι σοβαρά.

Θέλουμε παιδιά συνηθισμένα στην τιμωρία και στην υποταγή και σε όποιο κόκκαλο τους πετάνε για επιβράβευση και αργότερα έναν τέτοιο ενήλικα;

Μεγαλώνοντας, στην δεκαετία του '70 και '80 το ξύλο στα σχολεία, έπεφτε βροχή.

Ο δάσκαλός μας, είχε διδακτορικό στον χάρακα και σε κάθε βιαιότητα. Αδιακρίτως, όλοι είχαμε κακοποιηθεί με τον ένα τρόπο ή τον άλλο.
Είχε, όμως, ιδιαίτερη "αδυναμία" σε δύο αγόρια όπου εκεί αφιέρωνε κάθε σταγόνα του σαδισμού του.

Πολλές δεκαετίες μετά, συνάντησα τον ένα και με έπιασε μια συγκίνηση εσωτερική καθώς ξαναθυμήθηκα τα βάσανά του και του είπα:

- Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι τράβηξες τότε.

- Εντάξει, μου είπε στωικά, ήμουν κι εγώ άταχτος.

Τόσο εύκολο να νομιμοποιήσουμε και να εκλογικεύσουμε, τελικά, κάθε κακοποίηση.
——————

Κείμενο της Ψυχολόγου Sofiana Milioritsa ευχαριστούμε…

12/10/2023

13/07/2023

Πράγματα που επιτρέπεται να πεις στον θεραπευτή σου

✅Πληγώνομαι όταν εσύ...

✅Αυτή σου η συμπεριφορά/ τα λόγια με κάνουν να αισθάνομαι άβολα.

✅Δεν κατάλαβες ακριβώς τι θέλω να πω.

✅Θύμωσα με αυτό που μου είπες.

✅Δεν θέλω να μιλήσω για αυτό το θέμα τώρα.

✅Αυτή η προσέγγιση ΔΕΝ λειτουργεί για μένα.

Via
Art by

14/05/2023

"Δε μου χρωστάς τίποτα. Σε έφερα σε αυτόν τον κόσμο και η χαρά του να είμαι ο γονιός σου μου έδωσε περισσότερα απ' όσα θα μπορούσα να φανταστώ" Μέρα που είναι...

27/04/2023

Ισορροπημένοι Γονείς:

Η στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι το πως αντιδρούμε στη συμπεριφορά των παιδιών μας έχει περισσότερο να κάνει με το πως εμείς αισθανόμαστε παρά με το τι κάνουν τα παιδιά, είναι η στιγμή που κατανοούμε ότι η κύρια δουλειά μας ως γονείς είναι η διατήρηση της συναισθηματικής μας υγείας.

30/01/2023

"Το κλειδί για να σπάσουμε τους διαγενεακούς κύκλους δεν είναι το να κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά από τους γονείς μας. Είναι στο να δούμε πλήρως τι βιώσαμε ως παιδιά και να εργαστούμε με θάρρος για να πενθήσουμε και να αποδεχθούμε αυτόν τον πόνο. Μόνο μέσω της θεραπείας του δικού μας νευρικού συστήματος μπορούμε πραγματικά να γίνουμε ικανοί να δώσουμε στα παιδιά μας την εμπειρία ασφάλειας που εμείς δεν είχαμε."

18/12/2022

Πολλές φορές λέμε τα λάθος πράγματα που πληγώνουν τους άλλους. Τι χρειάζεται να κάνουμε για να διορθώσουμε την κατάσταση, στο εργασιακό περιβάλλον κι όχι μόνο.

Call it microaggressions, call it bias, call it pure boneheaded thoughtlessness. You said it, you're worried you'll get canceled, and now you want to know what to do. Here's my advice.

08/12/2022

Παρακολουθώ την εκπαίδευση "Su***de Attention" που προσφέρει το Compassionate Inquiry, και ένα session μιλούσε για το πώς να στηρίξουμε τους εφήβους αλλά και τους γονείς τους, όταν έχουν αυτοκτονικές προθέσεις, ιδεασμούς ή εμπειρίες απόπειρας αυτοκτονίας.

Η παρουσίαση ξεκίνησε με το παρακάτω σλαιντ.

Είναι πανίσχυρος ο δεσμός του γονέα με το παιδί για την ψυχική του υγεία. Η πρόσκληση για σύνδεση του γονέα, η παρουσία του, η φροντίδα του, το ενδιαφέρον του, η ήπια προσέγγιση του μπορεί να λειτουργήσει πολύ θεραπευτικά και άμεσα.

Παιδιά όποτε τα βλέπουμε ζορισμένα τα παιδιά μας με οποιαδήποτε αφορμή ή αιτία, φροντίζουμε ακόμα περισσότερο τη σύνδεση μας, εστιάζουμε εκεί και τι χρειαζόμαστε εμείς για να την προσφέρουμε.

Όχι σε εργαλεία, τρόπους, ειδικούς (όχι ότι δεν βοηθάνε, βοηθάνε πάρα πολύ) αλλά πρώτα πάμε κοντά τους, όσο μπορούμε παραμερίζοντας τα άλλα..

07/11/2022

28/09/2022

Κάθομαι δίπλα στην κόρη μου για να διαβάσουμε.

Και: Χάλια. Χάλια. Χάλια.

Οχι αυτή, προσπαθεί.

Εγώ.

Αγχώνομαι όταν δεν θα τα καταφέρει.

Πιέζομαι όταν είναι αργή.

Αισθάνομαι εντάσεις μέσα μου όταν κάνει λάθη.

Θέλω να της πω να τα κάνει καλυτερα, να της πάρω το μολύβι, να προσέχει περισσότερο, να πάει πιο γρήγορα, να τελειώνουμε.

Υποφέρω, κυριολεκτικά. Το σώμα μου ολόκληρο πονάει.

Νιώθω το στρες μου, το κοιτάω στα μάτια όμως, δεν το φοβάμαι.

Το θέλω μάλιστα. Περίμενε την ευκαιρία να βγει.

Περίμενε σχεδόν 30 χρόνια.

Δεν βουτάω στο χάος τώρα. Δεν πιέζω την Ελαία μου. Προσπαθώ να κάνω ότι καλύτερο. « Ωραία πρόοδο έκανες, κοίτα πως έγραφες πριν από μια εβδομάδα και κοιτά τώρα».

Από μέσα μου όμως πονάω. Και κάποιες κινήσεις μου σιγουρά με προδίδουν.

Κάνω ότι μπορώ.

Έχω κάτι να λύσω μέσα μου.

Ξέρω ότι παλεύω με τον εαυτό μου. Δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι, τόσο πιεσμένη.

Ξέρω ότι στο κομμάτι αυτό, έχω δουλειά.

Δεν της λέω τίποτα, βγαίνω λίγο να ηρεμήσω. Παίρνω αναπνοές.

Χρειάζομαι να μεγαλώσω εδώ. Είναι εντάξει αυτό.

Και η Ελαία μου δίνει αυτήν την ευκαιρία.

Θέλω να την αρπάξω. Δεν θα διαλέξω την εύκολη λύση.

Θέλω να χρησιμοποιήσω το μετα βλέμμα, να με δω από απέξω.

Τι μου συμβαίνει; Τι νιώθω; Τι έχω βιώσει ως παιδί; Τι προσπαθεί να μου πει το εσωτερικό μου παιδί; Τι σχέση είχα με το διάβασμα;

Ξεκινάω την εσωτερική διερεύνηση.

Βλέπω την μικρή Ελένη.

Της μιλάω, την βλέπω μπροστά μου : « Υπέφερες ε;» «Σε πίεζε η δασκάλα σου ε; « Οι γονείς σου ήθελαν καλούς βαθμούς ε;» « Φοβόσουν να αποτύχεις ε;» « Φοβόσουν την απόρριψη ε;» «Νόμιζες ότι οι καλοί βαθμοί σε καθορίζουν ε; ...

Έχει πολλά να πει το κοριτσάκι. Πράγματα που δεν άκουσε κανείς ποτέ.

Γράφω αυτά και τρέχουν δάκρυα.

Είναι το σημάδι ότι κάτι ακούμπησα. Είναι πολύ καλό για μένα αυτό. Και για το παιδί μου.

Μεγαλώνω.

Σιγά σιγά.

Και Σήμερα θα είναι ίσως ήδη λίγο πιο εύκολο το διάβασμα για μένα.

—————-
Ένα κείμενο που έγραψα ακριβώς 2 χρόνια πριν και ξανά δημοσιεύω γιατί ξέρω ότι είμαστε πολλοί που παλεύουμε με το παιδί/ μαθητή μέσα μας…

Όταν μας βλέπω σήμερα, ξέρω ότι είμαστε στο σωστό δρόμο. Αυτή η δυσκολία ήρθε να λύσει μέσα μου πολλά. Τα λάθη είναι οκ. Θα τα καταφέρει και ούτως ή άλλως το παιδί μου δεν κρίνεται από τους βαθμούς και τις ασκήσεις.

Το διαβααμα των παιδιών μας δεν θα έπρεπε ποτέ να μας αποσυνδέσει. ❤️