05/05/2026
Σήμερα αυτή η δημοσίευση θα είναι λίγο διαφορετική, γιατί για πρώτη φορά θα ανοίξω μια χαραμάδα για ένα κομμάτι της δικής μου ζωής.
Αυτά τα χέρια που κρατώ στην πρώτη φωτογραφία είναι της κολλητής και πλέον, κουμπάρας μου και κλείνουν σφιχτά μέσα τους ένα μεγάλο μέρος της ζωής, της ψυχής και της μνήμης μου. Είναι δυο χέρια που κράτησαν το ένα το άλλο στην παιδική, την εφηβική, την νεανική και τώρα την ενήλικη ζωή. Έχουν χωρέσει δάκρυα, τσακωμούς, απόσταση. Έχουν αγκαλιάσει, έχουν γίνει στήριγμα, παρηγοριά και απάγκιο · κι άλλοτε, ένα ήρεμο και απαλό, αλλά γεμάτο πίστη, σπρώξιμο, για να συναντήσει η ψυχή όσα επιθυμεί και φοβάται, αλλά το «χέρι» ξέρει πως μπορεί να καταφέρει.
Δεν πιστεύω στις αψεγάδιαστες φιλίες. Σε αυτές χωρίς σημάδια, γρατσουνιές και αμυχές. Πιστεύω, με όλη μου την ψυχή, σε δύο χέρια, που κρατούν το ένα το άλλο, με την υπόσχεση να μην γίνονται φορτίο αλλά να δουλεύουν ενεργά γι’αυτό το «μαζί» που κάποτε δημιούργησαν και τα ενώνει.
Ίσως, υπήρξα τυχερή, γιατί από μικρή αναγνώρισα πως τα σημαντικά, τα πολύτιμα και τα γνήσια δεν υπάρχουν στην ποσότητα αλλά στην ποιότητα. Κι αυτό με βοήθησε να αφοσιωθώ, να επενδύσω, να αφιερωθώ σε αυτή τη φιλία, όπως θα έκανε ένας γονιός με το παιδί του. Γιατί κάθε σχέση είναι ένα μικρό παιδί που ζητά φροντίδα.
Με αυτό το κορίτσι λοιπόν, νομίζω, πως είμαστε τόσο διαφορετικές σε όλα που καταλήξαμε κάπως, παράδοξα και συνάμα γοητευτικά, να είμαστε ίδιες. Χωρίς να προσπαθήσουμε ποτέ να αλλάξουμε η μία την άλλη. Με βαθιά αποδοχή όσων μας δυσκόλευαν, μας δυσανασχετούσαν, μας νευρίαζαν και μας θύμωναν.
Και στην ερώτηση που μας κάνουν μέχρι και σήμερα όσοι μας γνωρίζουν λίγο καλύτερα: «Εσείς οι δύο πώς καταλήξατε να κάνετε παρέα;»
Η απάντηση πάντα θα είναι η αγάπη και η αυθεντικότητα.
Γιατί δεν ψάξαμε ποτέ να βρούμε τον εαυτό μας η μια στην άλλη ή να δημιουργήσουμε άλλη μία εκδοχή μας. Αφεθήκαμε στη σχέση, πήραμε το ρίσκο της εμπιστοσύνης και της σύνδεσης και μας βγήκε!
Και τι όμορφο όταν σου βγαίνουν τα ρίσκα και εξελίσσονται σε σχέσεις ζωής.
Κι αυτό θέλω να φωνάξω σήμερα! Η φιλία υπάρχει, οι άνθρωποι μας είναι κάπου εκεί έξω! Αρκεί να έχουμε ανοιχτή καρδιά για να τους συναντήσουμε…