08/03/2026
Κάθε χρόνο, την Ημέρα της Γυναίκας, επιστρέφω σε αυτή τη φωτογραφία. Όχι τυχαία. Γιατί κάθε φορά που την κοιτάζω με συγκλονίζει. Γιατί πιστεύω ότι μέσα σε ένα μόνο στιγμιότυπο καταφέρνει να αποτυπώσει κάτι πολύ βαθύ, τη δύναμη, την ανιδιοτελή αγάπη, τη γενναιότητα και την αληθινή ομορφιά της Γυναίκας. Η γυναίκα αυτή στάθηκε απέναντι σε έναν από τους μεγαλύτερους φόβους του ανθρώπου. Αντιμετώπισε τον καρκίνο με απίστευτη γενναιότητα, πέρασε από χημειοθεραπείες, από μαστεκτομή, από πόνο που δεν χωρά εύκολα σε λέξεις. Και όμως, μέσα σε όλη αυτή τη μάχη, κράτησε μέσα της ζωή. Και στο τέλος… έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι. Στη φωτογραφία τη βλέπουμε λίγες στιγμές μετά τη γέννα. Με δάκρυα στα μάτια. Εξαντλημένη, πληγωμένη, αλλά όρθια. Να θηλάζει το μωρό της με την εναπομείνασα θηλή της. Εκείνη τη στιγμή δεν βλέπεις απλώς μια μητέρα. Βλέπεις το απόσταγμα της ίδιας της ζωής. Βλέπεις τη δύναμη της γυναίκας που συνεχίζει, που αντέχει, που δημιουργεί ζωή ακόμη και μέσα από τον πόνο. Βλέπεις την αγάπη που δεν παζαρεύεται. Την αγάπη που όλα τα υπομένει και όλα τα εξαγνίζει. Αν κάποιος με ρωτούσε τι σημαίνει γυναίκα, ίσως να μην έδινα ορισμό. Θα έδειχνα απλώς αυτή τη φωτογραφία…
Υ.Γ ..Και πριν βιαστεί κάποιος να πει ότι «η γυναίκα δεν είναι μόνο μάνα», προφανώς και δεν είναι. Η αξία της γυναίκας δεν ορίζεται μόνο από τη μητρότητα. Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι να είναι μια γυναίκα σπουδαία. Απλώς αυτή η εικόνα… δείχνει έναν από τους πιο συγκλονιστικούς.
Ευάγγελος Ορφανιδης κλινικός ψυχολόγος
