Σοφία Κουφού Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Εικαστική Ψυχοθεραπεύτρια

31/01/2026

Οι προσδοκίες συχνά διαμορφώνονται γύρω από προσωπικές ανάγκες που δεν έχουν πλήρως αναγνωριστεί ή ικανοποιηθεί. Έτσι, μεταφέρονται στους άλλους, με την προσδοκία ότι θα καλύψουν κενά ή θα λειτουργήσουν καθησυχαστικά. Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν έχουν όλοι το ίδιο πλαίσιο αναφοράς: η σχέση με τον χρόνο, τη συνέπεια ή την έκφραση της αγάπης επηρεάζεται από εμπειρίες και διαφορετικά βιώματα. Όταν μια προσδοκία δεν ικανοποιείται, αυτό που ενεργοποιείται δεν αφορά πάντα μόνο τη συμπεριφορά του άλλου, αλλά και τις ανάγκες ή τα συναισθήματα που έχουν συνδεθεί με αυτήν όπως η ανάγκη για ασφάλεια ή σύνδεση. Όσο περισσότερο οι προσδοκίες βασίζονται σε εσωτερικά σενάρια αντί στην πραγματικότητα του άλλου, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα απογοήτευσης.

23/01/2026

Για να μαζέψεις κάτι, πρέπει πρώτα να το απλώσεις.
Να του δώσεις χώρο να φανεί, να ξεδιπλωθεί, να αποκαλύψει το πραγματικό του μέγεθος. Τότε φαίνεται τι είναι για να μείνει, τι αξίζει να κρατηθεί, τι έχει νόημα να φυλαχθεί ώστε να σε εξυπηρετεί.

Για να εξασθενίσεις κάτι, πρέπει πρώτα να το δυναμώσεις.
Να το κοιτάξεις κατάματα, παρά τον φόβο. Ό,τι φωτίζεται, χάνει τη δύναμή του πάνω σου.

Για να εγκαταλείψεις κάτι, πρέπει πρώτα να ενδιαφερθείς γι’ αυτό.
Για να φύγεις χρειάζεται να το έχεις φροντίσει. Να νοιαστείς αρκετά ώστε να κάνεις ένα κλείσιμο που του αντιστοιχεί.

Για να πάρεις κάτι, πρέπει πρώτα να το προσφέρεις.
Όχι συναλλακτικά, αλλά ως στάση ζωής. Αυτό που δίνεις με καθαρότητα επιστρέφει — ίσως όχι από το ίδιο μέρος, αλλά με την ίδια ποιότητα.

#ψυχικήυγεία #αυτογνωσία #αυτοβελτίωση #ψυχικήευεξία

22/01/2026

21/01/2026

Ανάμεσα σε ό,τι μας συμβαίνει και στο πώς απαντάμε, υπάρχει ένας εσωτερικός χώρος επίγνωσης και επιλογής. Η ελευθερία μας δεν επικεντρώνεται γύρω από το ερέθισμα, αλλά γύρω από την απόκρισή μας σε αυτό. Εκεί αναδύεται η δύναμή μας να επιλέγουμε συνειδητά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι λέξεις response και responsibility μοιράζονται την ίδια ρίζα: η ευθύνη πηγάζει από την ικανότητά μας να ανταποκρινόμαστε με επίγνωση. Αυτή η δύναμη έχει κόστος και εμπεριέχει την απώλεια, γιατί κάθε στάση που επιλέγουμε αποκλείει κάποια άλλη πιθανή επιλογή.

03/01/2026

Στόχοι της νέας χρονιάς.

Συχνά διαβάζουμε δηλώσεις ασυνέχειας με την προσωπική ιστορία και τον εαυτό όπως "new year, new me". Επίσης βλέπουμε λίστες στόχων χωρίς αυτές να έχουν συνοδευτεί από ένα βιώσιμο πλάνο για την υλοποίησή τους και άρα βρίσκονται ξεκομμένες από το πλαίσιο της ζωής. Και όταν οι στόχοι δεν υλοποιούνται, συχνά κυριαρχεί η απογοήτευση ή και η εγκατάλειψή τους. Όμως τί πραγματικά έχει αγνοηθεί που αν είχε συμπεριληφθεί στην εξίσωση και η απογοήτευση θα μετριαζόταν και οι πιθανότητες για επίτευξη θα αυξάνονταν;

Η ενσωμάτωση του στόχου στο ρεαλιστικό πλαίσιο της ζωής μας και ένα ρεαλιστικό πλάνο που αφορά την κάθε μέρα. Τί δυνατότητες έχω στ' αλήθεια - όχι αυτές που θα θελα να έχω. Πώς μπορώ να ενισχύσω τις δεξιότητές μου και να με ενισχύσω γενικότερα. Τί κάνω κάθε μέρα για να ρθω πιο κοντά στο στόχο, στην επιθυμία μου. Αν ο στόχος συμβαδίζει όντως με την επιθυμία και δεν τον έχω θέσει επειδή πρέπει, ακολουθώντας την επιθυμία μου και έχοντας μια σχέση σεβασμού με εκείνη και τον εαυτό, έρχομαι ήδη πιο κοντά σε μένα, άρα και στο στόχο που απορρέει από την επιθυμία. Και αυτό έχει μια ροή πηγαία.

Η νέα χρονιά δε ζητά άλματα αλλά μικρά, σταθερά βήματα· εκείνα που σχεδόν δε διακρίνονται, αλλά αφήνουν ίχνος. Η φροντίδα για την ορατότητα ξανά και ξανά, όχι με ένταση αλλά με παρουσία. Η εμπιστοσύνη στη συστηματικότητα, ακόμη κι όταν δε φέρνει άμεσα αποτελέσματα, ακόμη κι όταν η αλλαγή μοιάζει αργή και σιωπηλή.

Η αλλαγή θέλει χρόνο και δεν είναι γραμμική η διαδρομή της. Περνά από φάσεις ενθουσιασμού, μετά από σιωπή, μετά από απογοήτευση. Δεν χρειάζεται να υπάρχει αποτέλεσμα κάθε μέρα - χρειάζεται όμως να μην εγκαταλείπεται η προσπάθεια. Γιατί κάπου εκεί, μέσα στη συνέπεια των μικρών κινήσεων, χτίζεται αυτό που αντέχει.🌒✨

28/12/2025

Το φίλτρο μέσα από το οποίο βλέπουμε καθορίζει όσα αντιλαμβανόμαστε.

Όταν ο φακός είναι παραμορφωτικός, αυτό που βλέπουμε γεννά αμφιβολία· μια τυφλότητα για το αν η εικόνα ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
Όταν είναι καθαρός και φροντισμένος, ο άλλος αποκαλύπτεται πιο κοντά σε αυτό που είναι - και εκεί γεννιέται η ασφάλεια και η εμπιστοσύνη στην προσωπική κρίση και στον άλλο.

Μεγαλώνοντας, ο φακός μας συχνά γίνεται πολυεστιακός, ως αποτέλεσμα προσαρμογής στις ρωγμές που άφησε η ζωή αλλά και για ως ευελιξία στις πολλαπλές "παθήσεις" της όρασής μας.

Η εικαστική θεραπεία δεν τον αλλάζει αλλά τον καθαρίζει και μας μαθαίνει να τον χρησιμοποιούμε για να βλέπουμε ρεαλιστικά. Και όσο πιο ρεαλιστικά βλέπουμε, τόσο πιο πολλές πιθανότητες έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες μας αφού είναι ξεκάθαρες και ορατές, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητές μας αφού τις διακρίνουμε πλέον αλλά και τις ευκαιρίες της ζωής.

25/12/2025

Η περίοδος των γιορτών φέρνει συχνά στην επιφάνεια το πολυδιάστατο της ανθρώπινης εμπειρίας: τη χαρά που συνυπάρχει με τη θλίψη, την προσμονή της νέας χρονιάς μαζί με τον αποχαιρετισμό όσων αφήνουμε πίσω. Είναι μια χρονική στιγμή που προσκαλεί σε αναστοχασμό και απολογισμό, αλλά και σε επαφή με συναισθήματα που δεν είναι πάντα εύκολα ή ξεκάθαρα.

Στη θεραπευτική διαδικασία, αυτά τα αντικρουόμενα συναισθήματα δεν χρειάζεται να επιλυθούν, αλλά να αναγνωριστούν, να εκφραστούν και να χωρέσουν με ασφάλεια, δημιουργώντας χώρο για κατανόηση και ουσιαστική σύνδεση με την προσωπική εμπειρία.
Εκεί μπορεί να γεννηθεί η ελπίδα - όχι ως άρνηση του παλιού ή ως υψηλή προσδοκία για ένα εξιδανικευμένο μέλλον, αλλά ως δυνατότητα νοήματος, συνέχειας και μιας πιο ουσιαστικής σχέσης με τον εαυτό και τον χρόνο που έρχεται.

20/09/2025

Η αυτοφροντίδα δεν είναι πολυτέλεια· είναι πράξη διατήρησης της δύναμής μας.
Brené Brown

Η αυτοφροντίδα συχνά γίνεται αντιληπτή σαν «εγωιστική πράξη». Στ' αλήθεια είναι βασικό κομμάτι της αυτορρύθμισης, της ικανότητάς μας να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα, το στρες και τις ανάγκες μας. Όταν επενδύουμε στην αυτοφροντίδα (ξεκούραση, υγιεινή διατροφή, άσκηση, όρια στις σχέσεις, δημιουργικότητα), «γεμίζουμε τις μπαταρίες μας» και ενισχύουμε την ψυχική ανθεκτικότητα – την ικανότητά μας να ανταποκρινόμαστε στις δυσκολίες χωρίς να καταρρέουμε.

Η αυτοφροντίδα συνδέεται με την αυταξία. Πόσο αξίζω να φροντιστώ; Αξίζω εντέλει να φροντιστώ; Μου επιτρέπω να δραστηριοποιηθώ εκτός της ζώνης των πρέπει/ καθημερινών υποχρεώσεων; Να αφουγκραστώ τις ανάγκες μου και να τις βάλω σε πρώτο πλάνο για όσο το χρειάζομαι;

#ψυχικήυγεία #ψυχοθεραπευτής #αυτοφροντίδα #αυτογνωσία #ψυχοθεραπεία #ψυχικήυγεία #φροντίδα #ψυχολογία #ψυχικήανθεκτικότητα #ανάγκες

19/09/2025

Είναι σα να χάραξε η φύση μια διαχωριστική γραμμή: από το ένα μέρος είναι τα γεγονότα που δε μπορούμε πια να θυμηθούμε. Από το άλλο η απαρχή της μνήμης. Το μέρος που ξεχνιέται ονομάσαμε ψυχο-εμβρυακή περίοδο, γιατί μπορεί να συγκριθεί με την εμβρυακή ή ενδομήτρια περίοδο πριν από τη γέννηση, μια εποχή που κανείς δε θυμάται.

Στην ψυχο-εμβρυακή εποχή αναπτύσσονται οι πνευματικές δυνάμεις ελέγχου. Και είναι φυσικό να σβήνουν τα γεγονότα της περιόδου αυτής από τη μνήμη, γιατί ακόμη δεν υπάρχει ενότητα στην προσωπικότητα - η προσωπικότητα θα συγκροτηθεί σε ένα ενιαίο σύνολο εφόσον συμπληρωθούν τα μέρη της. Έτσι, η ηλικία των τριών ετών είναι σαν ένα καινούριο ξεκίνημα στη ζωή. Το συνειδητό ξεπροβάλλει και λάμπει σε όλο του το μεγαλείο και τη δύναμη. Πριν από τα τρία χρόνια οι λειτουργίες σχηματίζονται - μετά τα τρία αναπτύσσονται.

Η οριακή γραμμή ανάμεσα στις δύο αυτές περιόδους μας θυμίζει τα Νερά της Λήθης - τον Ποταμό της Λησμοσύνης στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Η ψυχανάλυση προσπαθεί με κάθε τρόπο να οδηγήσει το πνεύμα πίσω στο παρελθόν, κανείς όμως σε γενικές γραμμές δε μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη περιστατικά παλιότερα από τον τρίτο χρόνο της ζωής του. Η κατάσταση περικλείει ένα έντονο στοιχείο δραματικότητας: ακριβώς για την εποχή που η δημιουργία μας έβγαζε από το μηδέν, το αμέσως ενδιαφερόμενο πρόσωπο δε μπορεί να μας πει τίποτα απολύτως!

(Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο Δεκτικός Νους» της Μ. Μοντεσσόρι)

15/09/2025

Η εικαστική ψυχοθεραπεία είναι μια προσέγγιση ψυχοθεραπείας που χρησιμοποιεί τη ζωγραφική, το σχέδιο, τον πηλό και άλλα καλλιτεχνικά υλικά ως μέσο έκφρασης και επικοινωνίας. Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει ταλέντο ή γνώσεις στην τέχνη· η σημασία βρίσκεται στη διαδικασία και σε όσα μπορεί να εκφράσει μέσα από αυτή, όχι στο αισθητικό αποτέλεσμα.

Μέσα από τη δημιουργία, ο θεραπευόμενος βρίσκει έναν τρόπο να εκφράσει συναισθήματα και σκέψεις που μπορεί να είναι δύσκολο να ειπωθούν με λόγια. Έτσι, μπορεί να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του, να ανακουφιστεί από ένταση ή άγχος και να δουλέψει με εμπειρίες που τον έχουν επηρεάσει.

Η εικαστική θεραπεία μπορεί να βοηθήσει παιδιά και ενήλικες, ατομικά ή σε ομάδες, σε θέματα όπως το στρες, το τραύμα, η απώλεια, αλλά και στην προσωπική ανάπτυξη. Δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο όπου η τέχνη γίνεται γέφυρα επικοινωνίας και εργαλείο αυτογνωσίας.