26/03/2026
Στις 8 Οκτωβρίου του 1838 ο Κολοκοτρώνης μίλησε στον ιστορικό λόφο της Πνύκας, απευθυνόμενος στους μαθητές του Βασιλικού Γυμνασίου της Αθήνας ( και σε πλήθος κόσμου που είχε μαζευτεί όταν έγινε γνωστό ότι θα μιλήσει). Ο λόγος του έμελλε να αποτελέσει την πνευματική παρακαταθήκη του Γέρου του Μοριά προς τη νέα γενιά. Όλη η ζωή συμπυκνωμένη σε πέντε σελίδες φλογερού λόγου :
- Να μην ξεχνάτε ποιοι είστε, τους προγόνους σας, την ιστορία σας .
-Να έχετε πάνω από όλα την πίστη σας στον Θεό «εμείς όταν πολεμούσαμε πρώτα λέγαμε Υπέρ Πίστεως και μετά Υπέρ Πατρίδος».
-Να έχετε ομόνοια, να υπάρχει συνεργασία και αλληλοσεβασμός. Η διχόνοια οδηγεί σε αποδυνάμωση και τελικά ωφελούνται οι εχθροί. -Να υπάρχει καταμερισμός ρόλων . Να υπάρχει ένας αρχηγός, όχι πολλοί, οι υπόλοιποι να δουλεύουν , ο καθένας στο πόστο του, για τον κοινό σκοπό. Αλλιώς θα υπάρχει στασιμότητα.
- Να είστε σεμνοί και ταπεινοί. «Εγώ δεν είμαι τίποτα μπροστά σε άλλους που έχουν μιλήσει από το ίδιο βήμα, όπως ο Περικλής και ο Δημοσθένης», «να με συγχωρείτε που δεν μιλάω με ωραία γλώσσα όπως οι δάσκαλοί σας». -Η μόρφωση είναι ανεκτίμητη, να την κυνηγάτε με κάθε μέσο. Οι εχθροί προσπάθησαν να κάνουν τους Έλληνες να αρνηθούν τη θρησκεία τους, αλλά απέτυχαν. Στη συνέχεια προσπάθησαν να στερήσουν τη μόρφωση για να χάσουν οι Έλληνες την ταυτότητά τους. Η επανάσταση στηρίχθηκε σημαντικά από τους μορφωμένους Έλληνες του εξωτερικού. -«Φρόνιμη» ελευθερία . Η ελευθερία στην οποία υπάρχει αλληλοσεβασμός και όρια για να μη μετατραπεί σε ασυδοσία. Οι διαχρονικές αξίες που πρέσβευε και ανέλυσε ο ξακουστός οπλαρχηγός στον λόγο του ας είναι οδηγός στη ζωή μας.