21/01/2022
Ρήξη μηνίσκου,
Η ρήξη του μηνίσκου, ειδικά σε νεαρά άτομα, αποτελεί τον πιο συνηθισμένη μορφή αθλητικής κάκωσης,προκαλείται όταν το πόδι «κολλάει» στο έδαφος και το σώμα στρίβει, συνήθως κατά τη διάρκεια μιας αθλητικής δραστηριότητας.
Ο τραυματισμός σε άτομα νεαρής ηλικίας είναι η πιο συχνή αιτία ρήξης του μηνίσκου. Ωστόσο, αυτή μπορεί να προκληθεί, επίσης, και σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας λόγω εκφύλισης και απώλειας της ελαστικότητάς του.
Ένας από τους πιο συνήθεις τραυματισμούς στο γόνατο είναι η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου.
Τα συμπτώματα που υποδηλώνουν ρήξη μηνίσκου είναι συγκεκριμένα και αφορούν κυρίως σε πόνο και οίδημα.
Ειδικότερα, οι ασθενείς συνήθως παραπονούνται για οξύ πόνο κατά τη βάδιση, ιδιαίτερα κατά την αλλαγή κατεύθυνσης, πόνο μετά από βαθύ κάθισμα και οίδημα (πρήξιμο) του γόνατος λόγω παρουσίας υγρού στην άρθρωση.
Μερικές φορές, μπορεί να «κλειδώνει» το γόνατο και να είναι αδύνατη οποιαδήποτε κίνηση της άρθρωσης, κατάσταση που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.
Η συντηρητική θεραπεία ακολουθείτε στην περίπτωση που τα συμπτώματα είναι ήπια και περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και φυσικοθεραπεία για την πρόληψη της δυσκαμψίας, την μείωση του οιδήματος και αποφυγή της μυϊκής ατροφίας. Δίδονται ισομετρικές ασκήσεις για να διατηρήσουμε την μυϊκή δύναμη σε όλους τους μύες που συμβάλλουν στην σταθερότητα της άρθρωσης.
Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει αναλγητικό αντιφλεγμονώδες πρόγραμμα, με ηλεκτροθεραπεία, υπέρηχο, παγοθεραπεία, κτλ Επιπλέον μετά την επιτυχή αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, δίνονται ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας και ισορροπίας, ούτως ώστε να υπάρξει πλήρης σταθερότητα στο γόνατο.
Η άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος, μπορεί να μειώσει σημαντικά τις πιθανότητες για χειρουργική αντιμετώπιση, εκτός και αν η έκταση του τραυματισμού είναι σε μεγάλο βαθμό.
Η μετεγχειρητική πορεία μετά την αρθροσκόπηση και με τη φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση για μείωση του πόνου, του οιδήματος αλλά και απόκτηση του πλήρες εύρους της κάμψης τους γόνατος, κυμαίνεται σε 3-4 βδομάδες. Είναι σημαντική η σωστή ενδυνάμωση του ποδιού και η επανεκπαίδευση της ιδιοδεκτικότητας, τα οποία θα παρέχουν πλήρη σταθερότητα στην άρθρωση του γόνατος.
Ο φυσικοθεραπευτής θα πρέπει πάντα να έχει στο μυαλό του τις διάφορες αντενδείξεις που πιθανόν να υπάρχουν, ανάλογα τον ασθενή που θα έχει μπροστά του, γι’ αυτό θα πρέπει πάντα να γίνεται σωστή αξιολόγηση και εφαρμογή του κατάλληλου προγράμματος αποκατάσταση