31/05/2026
Διάβαζα χτες μια ιστορία που με συγκίνησε βαθύτατα..Τον Ιούλιο του 2023, επιστήμονες του Project CETI παρακολουθούσαν μια οικογένεια φαλαινών φυσητήρων στα νερά της Καραϊβικής.
Ξαφνικά, παρατήρησαν κάτι ασυνήθιστο.
11 φάλαινες μαζεμένες κοντά στην επιφάνεια.
Μια από αυτές γεννούσε.Οι υπόλοιπες την περικύκλωσαν αθόρυβα.
Δεν της έδωσαν οδηγίες.
Δεν της είπαν τι να κάνει ή πώς να αναπνεύσει.
Δεν μέτρησαν, δεν παρακολούθησαν, δεν επενέβηκαν.
Απλά ήταν εκεί..
ανάμεσά της και ό,τι θα μπορούσε να την απειλήσει.
Μια ζωντανή, ζεστή ασπίδα από αγάπη και ένστικτο.
Αυτή η εικόνα με συγκίνησε βαθιά.
Γιατί είναι ακριβώς αυτό που κάθε γυναίκα που γεννά χρειάζεται.
Όχι να τη διασώσουν,
αλλά να την περιτριγυρίσουν.
Να της θυμίσουν ότι είναι αρκετή.
Ότι το σώμα της ξέρει.
Κι όμως, οι περισσότερες γυναίκες σήμερα γεννούν μόνες,
ανάμεσα σε αγνώστους, κάτω από φώτα,
σε έναν χώρο που δεν μυρίζει σπίτι,
χωρίς καμία φάλαινα γύρω τους.
Κάπου στην πορεία ξεχάσαμε
ότι κι εμείς είμαστε θηλαστικά.
Ότι κι εμείς έχουμε ένστικτο.
Ότι κι εμείς αξίζουμε αυτή την αγκαλιά.
Την παρουσία που δεν επεμβαίνει,
αλλά απλά είναι εκεί.
Αυτή η παρουσία έχει όνομα.
Λέγεται doula..
🌷
