04/03/2026
Ένας επειπλέον λόγος για να κάνετε ορθοδοντική!
Οι ασθενείς με υποσύγκλειση μπορεί να αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο απώλειας των δοντιών τους, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ορθοδοντικής φροντίδας στη διατήρηση των φυσικών δοντιών. Η μελέτη δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Clinical Oral Investigations.
Επιπλέον, μια πρόσθια σταυροειδής σύγκλειση μπορεί να σχετίζεται με την απώλεια οπίσθιων δοντιών, ενώ μια ανοιχτή σύγκλειση μπορεί να σχετίζεται με χαμηλότερο ποσοστό απώλειας δοντιών.
«Η αναγνώριση των τύπων πρόσθιας δυσλειτουργίας, ιδιαίτερα της πρόσθιας σταυροειδούς σύγκλεισης, μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό ατόμων που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο απώλειας δοντιών», έγραψαν οι συγγραφείς, με επικεφαλής τον Δρ. Kento Numazaki της Μεταπτυχιακής Σχολής Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου Tohoku στην Ιαπωνία (Clin Oral Investig, 8 Ιανουαρίου 2026, Τόμος 30:43).
Η μελέτη επιδίωξε να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ πρόσθιων δυσλειτουργιών και αποτελεσμάτων που σχετίζονται με την απώλεια δοντιών σε ένα μεγάλο, κοινοτικό δείγμα ενηλίκων στην Ιαπωνία. Χρησιμοποίησε διατομεακά δεδομένα από 17.349 συμμετέχοντες ηλικίας 40 ετών και άνω που συμμετείχαν στη Μελέτη Κοόρτης Tohoku Medical Megabank, ένα μακροπρόθεσμο ιαπωνικό ερευνητικό πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχαν περισσότερα από 150.000 άτομα που συνδύαζαν δεδομένα γονιδιωματικής, πολυομικής και τρόπου ζωής για την προώθηση της υγειονομικής περίθαλψης, μεταξύ 2013 και 2017.
Η υπερέκταση και η υπερσύγκλειση μετρήθηκαν με περιοδοντικό καθετήρα αξιολογώντας την απόσταση μεταξύ των δεξιών κεντρικών τομέων της άνω γνάθου και της κάτω γνάθου κατά την απόφραξη. Οι συμμετέχοντες στη συνέχεια ταξινομήθηκαν ως έχοντες φυσιολογική απόφραξη, πρόσθια ανοιχτή δήξη, πρόσθια σταυροειδή δήξη ή συνδυασμένη δυσλειτουργία σύγκλεισης. Τα αποτελέσματα περιελάμβαναν τον αριθμό των εναπομεινάντων δοντιών και την παρουσία ή απουσία απώλειας οπίσθιων δοντιών.
Χρησιμοποιήθηκαν τρία αναλυτικά μοντέλα:
Ένα μονοπαραμετρικό μοντέλο (μοντέλο 1)
Ένα μοντέλο προσαρμοσμένο ως προς την ηλικία και το φύλο (μοντέλο 2)
Ένα πλήρως προσαρμοσμένο μοντέλο που περιλαμβάνει ηλικία, φύλο, δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), ενεργό τερηδόνα, σοβαρότητα περιοδοντικής νόσου, κατάσταση στοματικής υγιεινής, υπέρταση, διαβήτη, κάπνισμα, χρήση αλκοόλ και μορφωτικό επίπεδο (μοντέλο 3)
Σε όλα τα μοντέλα, οι συμμετέχοντες με ανοιχτή δήξη εμφάνισαν σταθερά χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης απώλειας οπίσθιων δοντιών από εκείνους με φυσιολογική σύγκλειση (μοντέλο 1: λόγος επιπολασμού [PR] 0,76; διάστημα εμπιστοσύνης 95% [CI], 0,66 έως 0,87; μοντέλο 2: PR 0,82; 95% CI, 0,72 έως 0,93; μοντέλο 3: PR 0,79; 95% CI, 0,69 έως 0,9).
Αντίθετα, μια πρόσθια σταυροειδής σύγκλειση συσχετίστηκε με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης απώλειας οπίσθιων δοντιών στο μοντέλο 2 (PR 1,15; 95% CI, 1,08 έως 1,21) και στο μοντέλο 3 (PR 1,14; 95% CI 1,07 έως 1,2), ενώ δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των συνδυασμένων ομάδων με δυσλειτουργία σύγκλεισης και φυσιολογικής σύγκλεισης. Οι αναλύσεις ευαισθησίας έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα, με μια ανοιχτή σύγκλειση να συνδέεται με χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης απώλειας γομφίων (αναλογία ρυθμού [RR] 0,65; 95% CI, 0,57 έως 0,73) και μια πρόσθια σταυροειδής σύγκλειση να συνδέεται με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης απώλειας γομφίων (RR 1,12; 95% CI 1 έως 1,27). Μετά από πλήρη προσαρμογή, μια σταυροειδής σύγκλειση συσχετίστηκε με λιγότερα εναπομείναντα δόντια, κυρίως λόγω απώλειας οπίσθιων δοντιών.
Ωστόσο, η μελέτη είχε περιορισμούς. Αυτή ήταν μια διατομεακή μελέτη, επομένως δεν μπορούσε να προσδιοριστεί η αιτιότητα μεταξύ δυσλειτουργίας σύγκλεισης και απώλειας δοντιών.
«Αυτά Τα Ευρήματα Υποδηλώνουν Ότι Ο Τύπος Της Δυσλειτουργίας Της Σύγκλεισης Σχετίζεται Με Την Απώλεια Δοντιών Και Υποστηρίζουν Τον Πιθανό Ρόλο Της Ορθοδοντικής Θεραπείας Στη Διατήρηση Των Δοντιών».