12/01/2026
«Κι από πότε έχεις να νιώσεις τη ζεστασιά ενός φιλιού, να μυρίσεις το άρωμα ενός λουλουδιού ή ν΄ακούσεις μια όμορφη μελωδία χωρίς να σ΄εμποδίζει η πανοπλία σου;»
«Ούτε που θυμάμαι» μουρμούρισε ο ιππότης λυπημένα.
«Ε λοιπόν, Μέρλιν, έχεις δίκιο: πρέπει να βγάλω αυτή την πανοπλία για μένα.»
«Δεν μπορείς να συνεχίσεις να ζεις και να σκέφτεσαι όπως παλιά» είπε ο Μέρλιν. «Αυτό είναι που σε έκλεισε σε τούτη την ατσαλένια φυλακή.»
«Μα πως θα τ’ αλλάξω όλα αυτά;» ρώτησε ο ιππότης, που είχαν αρχίσει να τον ζώνουν τα φίδια.
«Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φαίνεται» εξήγησε ο Μέρλιν στον ιππότη, καθώς τον οδηγούσε σ΄ένα μονοπάτι. «Αυτό είναι το μονοπάτι που πήρες για να ’ρθεις ως εδώ.»
«Κανένα μονοπάτι δεν πήρα» είπε ο ιππότης
«Είχα χαθεί για μήνες!»
«Συνήθως οι άνθρωποι δεν ξέρουν ποιο μονοπάτι είναι αυτό που έχουν πάρει» είπε ο Μέρλιν.
«Εννοείς ότι το μονοπάτι ήταν εδώ, αλλά δεν μπορούσα να το δω;»
«Ναι, και μπορείς να γυρίσεις όπως ήρθες, αλλά αυτός ο δρόμος οδηγεί στην ατιμία, την απληστία, το μίσος, τη ζήλια, το φόβο και την άγνοια.»
«Άντε να το ανέβεις αυτό…» παρατήρησε ο ιππότης.
Ο Μέρλιν συμφώνησε μ΄ένα νεύμα. «Αυτό» είπε, είναι το Μονοπάτι της Αλήθειας. Γίνεται όλο και πιο απόκρημνο όσο πλησιάζει στην κορυφή ενός βουνού που είναι πέρα εκεί μακριά.»
Ο ιππότης κοίταξε το ανηφορικό μονοπάτι, μα διόλου ενθουσιασμένος δεν έδειχνε. «Δεν είμαι σίγουρος αν αξίζει τον κόπο. Τι θα κερδίσω φτάνοντας στην κορυφή;»
«Γιατί δε ρωτάς καλύτερα τι θα χάσεις;» είπε ο Μέρλιν. «Την πανοπλία σου!»
Ο ιππότης το ζύγισε αυτό στο νου του. Αν επέστρεφε απ΄το ίδιο μονοπάτι, δεν θα υπήρχε καμία ελπίδα να βγάλει την πανοπλία του και μπορεί να πέθαινε από εξάντληση και μοναξιά. Απ’ ό,τι έδειχναν τα πράγματα, ο μόνος τρόπος να βγάλει την πανοπλία του, ήταν να πάρει το Μονοπάτι της Αλήθειας. Από την άλλη, κινδύνευε και να σκοτωθεί αν αποφάσιζε να σκαρφαλώσει την απότομη βουνοπλαγιά.
Ο ιππότης κοίταξε το δύσβατο μονοπάτι που ανοιγόταν μπρος του, κι ύστερα, χαμηλώνοντας το βλέμμα, το σίδερο που σκέπαζε το σώμα του.
«Εντάξει» είπε με παραίτηση. «Θα δοκιμάσω το Μονοπάτι της Αλήθειας.»
Ο Μέρλιν συγκατένευσε. « Αυτή η απόφασή σου, να πάρεις ένα άγνωστο μονοπάτι, φορτωμένος με μια ασήκωτη πανοπλία, ήθελε πολύ μεγάλο θάρρος.»
Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία», του Ρόμπερτ Φίσερ από τις εκδόσεις opera.
