22/08/2024
Απο τον φίλο και μέντορα Δρ Μάριος Τυροβολάς!
Αρωματα: Δεν είναι τυχαίο ότι το κέντρο της όσφρησης βρίσκεται κοντά σε άλλα κέντρα μνήμης και στο κέντρο της γεύσης. Το άρωμα βανίλιας που έφτιαχνε η μαμά με την κρέμα των παιδικών μας χρόνων, τα χαμομηλάκι που κυλιομασταν παίζοντας με το πλαστικό τοπι, το άρωμα της πορτοκαλιας που μεθούσε όλη την πόλη το Πάσχα. Το γιασεμί και το αγιοκλιμα στο θερινό σινεμά, η μουσμουλιες που είναι τροπικό δέντρο και ανθίζουν το Νοέμβριο στο Κάπρι, φέρνοντας την άνοιξη μέσα στο χειμώνα. Το υπέροχο after shave από φλυδα λεμονιού που δεν βρίσκω πια, γιατί στις εταιρίες και στους ανθρώπους αρέσει να αλλάζουν. Τα βράδια του χειμώνα η μυρωδιά του τζαμιού και της ξυλοσομπας, που διαχέεται στην πόλη και είναι προσκλητήριο σε συντροφιές για να μαζευτούν στο σπίτι. Το διακριτικό άρωμα σαπουνιού εκείνης, αν και ο άγνωστος ποιητής σε μάντρα των Εξαρχείων (και έχει κάποιο δικιο) έχει γράφει "μη βάζεις άρωμα, άσε να μυρίζω εσενα". Το έλατο και το θυμάρι στα υπέροχα βουνά, η μυρωδιά του χώματος μετά την καλοκαιρινή καταιγίδα, λες και η γη θέλει να ευχαριστήσει ετσι τον ουρανό που της έσβησε τη δίψα. Κοντά στο άρωμα, στην όσφρηση, έρχεται και η γεύση που συμπληρώνει και αναδυκνειει την ομορφιά του. Γεύση από θάλασσα, από αλάτι, την έχεις στο δέρμα σου, στα χείλη σου, όταν έρχεσαι να με φιλήσεις και να ξαπλώσει δίπλα μου, λέει ένα παλιό ιταλικό τραγούδι. Η γεύση και το άρωμα είναι σαν δίδυμα που αλληλοσυμπληρωνονται, χαρίζοντας τόση ομορφιά στη ζωή μας και στην κοπέλα που κάποτε στη θάλασσα ξάπλωσε δίπλα μας και μας φιλησε. Γεύση από θάλασσα, γεύση από αλάτι, γεύση από εσένα.
