29/01/2026
Η θεραπευτική διεργασία δεν στοχεύει άμεσα στην επεξεργασία του τραυματικού υλικού, αλλά στην εγκαθίδρυση ενός αρκετά καλού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο αυτό μπορεί να επεξεργαστεί.
Το τραυματικό καθίσταται παθολογικό όχι μόνο λόγω του περιεχομένου του αλλά και όταν βιώνεται χωρίς περιβάλλον που να μπορεί να το συγκρατήσει.
Η παρουσία του άλλου λειτουργεί πρωτίστως ως κράτημα και όχι ως ερμηνευτική παρέμβαση, όπως θεωρούμε συνήθως. Μέσα σε αυτή τη σχέση, η εμπειρία που αρχικά ήταν αβίωτη ή αποδιοργανωτική μπορεί να καταστεί βιώσιμη, επιτρέποντας τη σταδιακή ψυχική της εγγραφή.
Ο μετασχηματισμός δεν προκύπτει από την κατανόηση, αλλά από τη δυνατότητα αναβίωσης χωρίς κατάρρευση.