Ιωάννα Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια, Λέοντος Σγουρού 7, Athens (2026)

Q: What is the address?

Λέοντος Σγουρού 7

24/03/2026

Το τραύμα είναι προσωπική υπόθεση του καθενός;

Μένουμε αλώβητοι από όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας;

Μπορεί να νιώθουμε -χωρίς καν να τα γνωρίζουμε- τα τραύματα των προγόνων μας;

Την Κυριακή 19/4 σας περιμένουμε στο Ινστιτούτο Ψυχοκοινωνικής Ανάπτυξης στη Λάρισα, για να συζητήσουμε μαζί με τον Ψυχίατρο το πάντα επίκαιρο θέμα του συλλογικού και διαγενεακού τραύματος.

Δηλώσεις συμμετοχής στη γραμματεία του Ι.Ψ.Α.

18/03/2026

Η σχέση μας με το φαγητό δεν αφορά μόνο τη βιολογική πείνα. Πολύ συχνά, η τροφή γίνεται ένας τρόπος να ρυθμίσουμε δύσκολα συναισθήματα, άγχος, μοναξιά, κούραση ή εσωτερική ένταση.

Η λεγόμενη «συναισθηματική υπερφαγία» αποτελεί μια εμπειρία που πολλοί άνθρωποι αναγνωρίζουν στη ζωή τους, συχνά χωρίς να κατανοούν πλήρως τι βρίσκεται πίσω από αυτή.

Στο βιωματικό αυτό εργαστήριο θα διερευνήσουμε τη σχέση ανάμεσα στο συναίσθημα και την τροφή, προσεγγίζοντας τη συναισθηματική υπερφαγία όχι ως απλώς μια διατροφική συμπεριφορά, αλλά ως ένα μήνυμα του ψυχισμού που ζητά να ακουστεί και να κατανοηθεί.

Μέσα από συζήτηση, αναστοχασμό και βιωματικές ασκήσεις, οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να προσεγγίσουν:

• πώς τα συναισθήματα συνδέονται με την υπερφαγία
• πότε η πείνα είναι σωματική και πότε συναισθηματική
• τι προσπαθεί να ρυθμίσει η τροφή σε ψυχικό επίπεδο
• τρόπους μεγαλύτερης κατανόησης και φροντίδας του εαυτού

Το εργαστήριο απευθύνεται σε όσους επιθυμούν να κατανοήσουν βαθύτερα τη σχέση τους με το φαγητό και τα συναισθήματά τους, μέσα σε ένα ασφαλές και υποστηρικτικό πλαίσιο.

📅 Σάββατο 25 Απριλίου
🕔 17:00 – 20:00

📍 Χώρος διεξαγωγής
Λεωφόρος Δημοκρατίας 10Α, Μελίσσια

👩‍⚕️ Εισηγήτριες

Πρεβέντη Φανή
Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Μαυρίδου Ιωάννα
Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Αναλύτρια Ομάδας & Οικογένειας
Τραυματοθεραπεύτρια EMDR

💰 Κόστος συμμετοχής: 40€

📩 Δηλώσεις συμμετοχής
info@nutristeps.gr

15/03/2026

Η κατανόηση συχνά φέρνει μαζί της ευθύνη: δεν αφορά μόνο την απόκτηση νέας γνώσης, αλλά και την πιθανότητα να χρειαστεί να αμφισβητήσουμε παλιές βεβαιότητες και τρόπους σκέψης που μέχρι τώρα μας προστάτευαν από το άγνωστο.

Ίσως γι’ αυτό η αλλαγή συχνά βιώνεται ως τρομακτική.
Γιατί η γνώση δεν μεταμορφώνει μόνο αυτό που γνωρίζουμε: μεταμορφώνει και τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο.

Στην ψυχοθεραπευτική διεργασία αυτο εμφανίζεται ως αντίσταση στη θεραπεία, ως μια βαθιά ψυχική διεργασία που προσπαθεί να προστατεύσει το άτομο από εμπειρίες οι οποίες μπορεί να είναι συναισθηματικά υπερβολικές ή αποδιοργανωτικές.

Ο Wilfred Bion περιέγραψε πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για τον ψυχισμό να ανεχθεί την εμπειρία και να τη μετατρέψει σε σκέψη.

Όταν τα συναισθήματα είναι πολύ έντονα, η σκέψη συχνά αποφεύγεται ή απορρίπτεται. Σε αυτές τις στιγμές, η άγνοια μπορεί να λειτουργήσει σαν μια μορφή προσωρινής προστασίας.

Στο πλαίσιο της θεραπείας, η αντίσταση δεν αποτελεί απλώς εμπόδιο αλλά μπορεί να γίνει ένα σημείο κατανόησης: ένας τρόπος να δούμε πού η σκέψη γίνεται δύσκολη, πού η εμπειρία παραμένει αδιαμόρφωτη και πού ο νους προσπαθεί ακόμη να προστατευθεί.

Όταν πλέον η εμπειρία μπορεί να γίνει αντικείμενο σκέψης, ανοίγεται ένας χώρος όπου η κατανόηση και η αλλαγή μπορούν να συμβούν.

09/03/2026

Δεν φοβούνται όλοι οι άνθρωποι τη μοναξιά.
Μερικοί φοβούνται περισσότερο την αίσθηση ότι θα εγκλωβιστούν σε μια σχέση.

Ο φόβος του εγκλωβισμού αποτελεί μια βαθιά ψυχική εμπειρία, όπου η ανάγκη για σύνδεση συνυπάρχει με την ανάγκη για αυτονομία. Η εγγύτητα μπορεί ασυνείδητα να βιώνεται ως απειλή για τον ψυχικό χώρο του υποκειμένου, ενεργοποιώντας φαντασιώσεις συγχώνευσης ή απορρόφησης από τον άλλον.

Έτσι, η σχέση γίνεται ταυτόχρονα επιθυμητή και απειλητική. Ο άλλος μπορεί να βιώνεται ως πηγή ασφάλειας, αλλά και ως ένας τόπος όπου το υποκείμενο φοβάται ότι θα περιοριστεί.

Συχνά αυτές οι εμπειρίες συνδέονται με πρώιμες σχεσιακές δυναμικές, όπου η εγγύτητα ίσως συνοδευόταν από έλεγχο, εισβολή ή περιορισμό του ψυχικού χώρου. Τότε η οικειότητα μπορεί να αφυπνίζει ασυνείδητα τον φόβο ότι το άτομο θα «κλειδωθεί» μέσα στη σχέση.

Για να προστατευθεί από αυτή την απειλή, ο ψυχισμός μπορεί να δημιουργεί αποστάσεις: αμφιθυμία, δυσκολία δέσμευσης ή μια συνεχή μετατόπιση ανάμεσα στην προσέγγιση και την απομάκρυνση.

Η ψυχική ωρίμανση δεν αφορά την αποφυγή της εγγύτητας, αλλά τη δυνατότητα να υπάρξει σχέση χωρίς απώλεια της διαφοροποίησης, να μπορεί δηλαδή κανείς να βρίσκεται σε δεσμό με τον άλλον χωρίς να χάνει τον εαυτό του.

Τελικά, τι φοβόμαστε περισσότερο στις σχέσεις:
τη μοναξιά
ή την πιθανότητα να χαθούμε μέσα στην εγγύτητα;

08/03/2026

Πώς μπορεί μια γυναίκα να υπάρξει ως υποκείμενο της επιθυμίας της μέσα σε λόγους και σχέσεις που συχνά την τοποθετούν στη θέση της φροντίδας, της προσαρμογής ή της σιωπής;

Πολλές γυναίκες μεγαλώνουν μαθαίνοντας να οργανώνουν τον εαυτό τους γύρω από τις ανάγκες των άλλων: να φροντίζουν, να διατηρούν τον δεσμό, να κρατούν τις σχέσεις σε ισορροπία ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει να σιωπά η δική τους επιθυμία.

Οι κοινωνικές προσδοκίες, οι ρόλοι και οι σχέσεις εξουσίας αφήνουν αποτυπώματα στον τρόπο που σχετιζόμαστε με την επιθυμία μας.

Η αναλυτική διαδικασία μπορεί να ανοίξει έναν χώρο όπου αυτό που μέχρι τότε παρέμενε άρρητο βρίσκει τη δυνατότητα να αρθρωθεί σε λόγο και μέσα από τον λόγο να μετασχηματιστεί η θέση του υποκειμένου απέναντι στην επιθυμία του.

Η δυνατότητα μιας γυναίκας να μιλήσει ως υποκείμενο της επιθυμίας της είναι επομένως μια διαδικασία τόσο ψυχική όσο και πολιτική.

Να μιλάς ως υποκείμενο της επιθυμίας σου
είναι ήδη μια πολιτική πράξη.

06/03/2026

Η μητρότητα είναι μια εμπειρία βαθιά σωματική.

Στα πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού, το σώμα της μητέρας γίνεται το κύριο μέσο ρύθμισης των αναγκών του: αγκαλιά, θηλασμός, κράτημα, χάδι, παρουσία. Μέσα από τη σωματική επαφή το παιδί ηρεμεί, οργανώνει τις εντάσεις του και αναπτύσσει μια αίσθηση ασφάλειας για τον κόσμο.

Στην ψυχαναλυτική σκέψη, η διαδικασία αυτή συνδέεται με μια ιδιαίτερη μορφή παλινδρόμησης της μητέρας: προκειμένου να μπορέσει να συναντήσει το βρέφος στο επίπεδο των πρωτογενών του αναγκών, η μητέρα καλείται να κινηθεί ψυχικά προς πιο πρώιμα επίπεδα εμπειρίας.

Να γίνει πιο δεκτική, πιο αισθητηριακή, πιο σωματική.

Το σώμα της γίνεται έτσι ένας τόπος φιλοξενίας των αναγκών του παιδιού.

Όταν όμως αυτή η σωματική διαθεσιμότητα είναι συνεχής, μπορεί να εμφανιστεί μια εμπειρία που πολλές μητέρες περιγράφουν ως «touched out»: μια στιγμή όπου το σώμα φτάνει στο όριό του και η ανάγκη για απόσταση γίνεται έντονη.

Σε αυτές τις στιγμές, το άγγιγμα, ακόμη και από τον σύντροφο, μπορεί να βιωθεί ως επιπλέον ένταση. Συχνά αυτό παρερμηνεύεται μέσα στο ζευγάρι ως απόρριψη ή έλλειψη επιθυμίας. Ωστόσο, πολλές φορές πρόκειται απλώς για ένα σώμα που έχει ήδη προσφέρει όλη τη σωματική του διαθεσιμότητα μέσα στη μέρα.

Η μητρική λειτουργία απαιτεί μια βαθιά επένδυση του σώματος και του ψυχισμού. Και για να μπορέσει να συνεχιστεί, χρειάζεται και στιγμές αποφόρτισης, ανάκτησης και επιστροφής στον εαυτό.

Γιατί τελικά, η φροντίδα της σχέσης περνά και μέσα από τη φροντίδα της μητέρας.

04/03/2026

Οι σχέσεις δεν στηρίζονται μόνο στο συναίσθημα αλλά και στην ψυχική επένδυση που κάνει ο ένας στον άλλον. Όταν αυτή η επένδυση αρχίζει να αποσύρεται, η σχέση μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει εξωτερικά — να μοιράζεται μια καθημερινότητα, υποχρεώσεις ή μια κοινή ιστορία — αλλά εσωτερικά να αρχίζει να χάνει τη ζωντάνια της.

Η απόσταση τότε δεν εμφανίζεται απαραίτητα με έντονες συγκρούσεις. Συχνά εμφανίζεται πιο σιωπηλά.

Οι συζητήσεις γίνονται όλο και πιο πρακτικές.
Οι δύσκολες κουβέντες αποφεύγονται.
Η συναισθηματική εγγύτητα αρχίζει να μειώνεται χωρίς να είναι πάντα σαφές πότε ακριβώς συνέβη.

Πίσω από αυτή τη σιωπή συχνά βρίσκονται πράγματα που δεν ειπώθηκαν ποτέ: απογοήτευση που δεν βρήκε λόγια, θυμός που δεν βρήκε χώρο, ανάγκες που έμειναν ανεκπλήρωτες.

Και έτσι, ένα ζευγάρι μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει ως σχέση, αλλά οι δύο άνθρωποι να μην συναντιούνται πια ψυχικά.

Η σιωπή πολλές φορές λειτουργεί σαν μια προσωρινή προστασία. Μπορεί να αποκλείει τη σύγκρουση και να κρατά τη σχέση σε μια εύθραυστη ισορροπία.

Αλλά οι σχέσεις αλλάζουν μόνο όταν όσα μένουν άρρητα βρουν χώρο να ειπωθούν. Και μερικές φορές, η πιο σημαντική κίνηση σε μια σχέση
είναι απλώς να σπάσει η σιωπή.

Πότε όμως η σιωπή προστατεύει μια σχέση και πότε αρχίζει να τη φθείρει;

02/03/2026

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας δεν κατανοούν τον κόσμο όπως οι ενήλικες. Αντιλαμβάνονται όμως πολύ καθαρά το συναίσθημα, την ένταση, την ανησυχία.

Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει, καταλαβαίνουν ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει. Και αυτό από μόνο του μπορεί να γεννήσει φόβο. Γι’ αυτό όταν μιλάμε για τον πόλεμο σε μικρά παιδιά, ο στόχος δεν είναι να εξηγήσουμε τα γεγονότα.

Ο στόχος είναι να προσφέρουμε ασφάλεια.
Μιλάμε με απλά λόγια.
Απαντάμε μόνο σε ό,τι ρωτούν.
Δεν δίνουμε σκληρές λεπτομέρειες.
Δεν εκθέτουμε τα παιδιά σε εικόνες ή συνεχή ενημέρωση.

Τους λέμε κυρίως:
✔ ότι είναι ασφαλή εδώ και τώρα
✔ ότι οι μεγάλοι τα προστατεύουν
✔ ότι είναι φυσιολογικό να φοβούνται ή να στενοχωριούνται
✔ ότι μπορούν πάντα να μιλούν για ό,τι νιώθουν

Τα μικρά παιδιά εκφράζουν όσα νιώθουν μέσα από το παιχνίδι, τη ζωγραφική, την αγκαλιά. Εκεί χρειάζεται να τα συναντήσουμε.
Δεν χρειάζεται να έχουμε όλες τις απαντήσεις.
Χρειάζεται να είμαστε διαθέσιμοι, ήρεμοι και παρόντες.

Γιατί τελικά, αυτό που θυμούνται τα παιδιά δεν είναι τι ακριβώς τους είπαμε…
αλλά πώς ένιωσαν όταν μας πλησίασαν με τον φόβο τους. 🤍

26/02/2026

Στην αρχή της ζωής η αγάπη δεν είναι επιλογή.
Είναι ανάγκη επιβίωσης. Το βρέφος υπάρχει μόνο μέσα στη σχέση με το αντικείμενο που το φροντίζει. Η εξάρτηση είναι απόλυτη. Και αναπόφευκτη.

Όταν όμως αυτή η πρώιμη σχέση συνοδεύεται από ασυνέχεια, ματαίωση ή συναισθηματική απουσία, η ανάγκη δεν βιώνεται μόνο ως ανάγκη — αλλά και ως κίνδυνος.

Το σώμα θυμάται πριν από τη σκέψη. Η ψυχή οργανώνει άμυνες πριν υπάρξουν λέξεις. Έτσι, αργότερα, στην ενήλικη ζωή, εμφανίζεται ένα γνώριμο παράδοξο: επιθυμώ τη σχέση, αλλά φοβάμαι την κίνηση που τη δημιουργεί. Ζητώ εγγύτητα, αλλά συγκρατώ το δόσιμο. Αναζητώ ανταπόκριση, αλλά αποφεύγω την έκθεση. Θέλω να με χρειάζονται, αλλά δυσκολεύομαι να χρειαστώ.

Γιατί το να δώσω σημαίνει ότι ο άλλος γίνεται σημαντικός. Και όταν ο άλλος γίνεται σημαντικός, ανοίγει και η πιθανότητα της απώλειας. Η εξάρτηση, που κάποτε βίωσα ως επισφαλή,
επιστρέφει ως άγχος.

Έτσι ενεργοποιείται η άμυνα:
κρατώ κάτι πίσω, ελέγχω, αποσύρομαι, δίνω με μέτρο, ζητώ περισσότερο.
Όχι από αδιαφορία αλλά επειδή ασυνείδητα έτσι έχω μάθει να προστατεύομαι. Όμως αυτό που προστατεύει από τον πόνο,
προστατεύει και από τη σχέση.

Και τότε συμβαίνει κάτι βαθιά ανθρώπινο και τραγικά επαναλαμβανόμενο:

Ό,τι φοβάμαι να ξαναζήσω
το αποφεύγω.

Και έτσι το αναπαράγω.

25/02/2026

Μονογονεϊκότητα χωρίς εξάντληση 🌿
Βιωματικό online εργαστήριο για μονογονείς

Η μονογονεϊκότητα συχνά βιώνεται ως μια συνεχής προσπάθεια να αντέχεις, να φροντίζεις, να κρατάς τα πάντα όρθια — πολλές φορές μόνος ή μόνη.

Κάτω από αυτή τη διαρκή ευθύνη, η κόπωση συσσωρεύεται σιωπηλά, στο σώμα και στην ψυχή.
Σε αυτό το βιωματικό εργαστήριο δημιουργούμε έναν ασφαλή χώρο για να:

• αναγνωρίσουμε την εξάντληση χωρίς ενοχή
• κατανοήσουμε τις εσωτερικές πιέσεις και τις συναισθηματικές ανάγκες
• βρούμε τρόπους ρύθμισης και αποφόρτισης
• ενισχύσουμε την αίσθηση στήριξης και εσωτερικής ανθεκτικότητας

Γιατί η φροντίδα του παιδιού περνά και μέσα από τη φροντίδα του εαυτού.

📅 Παρασκευή 20/3
🕘 21:00 – 22:30
💻 Online μέσω Zoom

Εισηγήτριες:

Μαυρίδου Ιωάννα, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Αναλύτρια Ομάδας & Οικογένειας, Τραυματοθεραπεύτρια EMDR

Τρουμπούκη Κάτια, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια
Αναλύτρια Ομάδας & Οικογένειας, Τραυματοθεραπεύτρια EMDR

💶 Κόστος συμμετοχής: 25€
📩 Δηλώσεις συμμετοχής: mavridouiwanna@gmail.com
katiatroumpouki@gmail.com

24/02/2026

Το διαγενεακό έμφυλο τραύμα αφορά εμπειρίες που δεν ανήκουν μόνο σε ένα άτομο ή σε μία γενιά. Μεταδίδεται υπόγεια, μέσα από σιωπές, σχέσεις, ταυτίσεις και άρρητα βιώματα, και εγγράφεται στα σώματα, στις ταυτότητες και στους τρόπους σχετίζεσθαι.

Το έμφυλο στοιχείο του τραύματος συνδέεται με κοινωνικές και ιστορικές κατασκευές του φύλου: με ρόλους, προσδοκίες, απαγορεύσεις, ανισότητες και μορφές βίας που συχνά κανονικοποιούνται και δεν αναγνωρίζονται ως τραυματικές.
Έτσι, το τραύμα δεν μεταδίδεται μόνο ως προσωπική εμπειρία, αλλά και ως συλλογική και διαγενεακή εγγραφή.

Όταν το έμφυλο τραύμα δεν βρίσκει λόγο, επανεμφανίζεται στο παρόν μέσα από σχέσεις, επιλογές, συναισθήματα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα που μοιάζουν «να μην μας ανήκουν». Συχνά συνδέεται με την απαίτηση της αντοχής, τη σιωπή, την ενοχή ή τη ματαίωση της επιθυμίας.

Το 3ωρο βιωματικό εργαστήριο δημιουργεί έναν ομαδικό χώρο σκέψης και εμπειρίας, όπου το τραυματικό μπορεί να αναγνωριστεί, να νοηματοδοτηθεί και να μετασχηματιστεί. Η ομάδα λειτουργεί ως πεδίο επεξεργασίας, στο οποίο το άρρητο μπορεί να αποκτήσει λέξεις και το υποκείμενο να διαφοροποιηθεί από έμφυλα τραυματικά μοτίβα που επαναλαμβάνονται.

Εισηγήτριες:

Μαυρίδου Ιωάννα, MSc Ψυχολόγος Υγείας –
Ψυχοθεραπεύτρια, Αναλύτρια ομάδας & οικογένειας

Ξουράφη Λυγερή, MSc Ψυχολόγος –
Ψυχοθεραπεύτρια, Αναλύτρια ομάδας & οικογένειας

🗓 Σάββατο 28/3
⏰ 17:00 – 20:00

📍 Ομήρου 45, Κολωνάκι

👉Κόστος: 40€

📩 Δηλώσεις συμμετοχής:
mavridouiwanna@gmail.com

23/02/2026

Στις σχέσεις δεν συγκρούονται μόνο δύο άνθρωποι.

Συγκρούονται οι ιστορίες τους, οι πρώιμες ανάγκες τους, οι παλιές απουσίες και οι σιωπηλές προσδοκίες τους.

Συχνά δεν θυμώνουμε μόνο για αυτό που συμβαίνει τώρα αλλά για κάτι που κάποτε δεν μπόρεσε να ειπωθεί, να αναγνωριστεί, να αντέξουμε.

Ο άλλος γίνεται ο τόπος όπου προβάλλονται φόβοι εγκατάλειψης, ανάγκες αναγνώρισης, ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Και τότε η σύγκρουση παύει να είναι απλή διαφωνία. Γίνεται επανάληψη.

Η σχέση μετατρέπεται σε πεδίο όπου το παρελθόν ζητά επίμονα παρουσία στο παρόν.

Ίσως γι’ αυτό η ουσιαστική εγγύτητα δεν βρίσκεται στην απουσία σύγκρουσης,
αλλά στην ικανότητα να αντέχουμε να βλέπουμε — μέσα από τον άλλον — κάτι από τον εαυτό μας που ακόμη δεν γνωρίζουμε.

Εκεί που πονάμε στη σχέση, βρίσκεται συχνά αυτό που ακόμη ζητά να σκεφτεί, να ειπωθεί, να μετασχηματιστεί.

Ιωάννα Μαυρίδου Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια

24/03/2026

18/03/2026

15/03/2026

09/03/2026

08/03/2026

06/03/2026

04/03/2026

02/03/2026

26/02/2026

25/02/2026

24/02/2026

23/02/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts

Featured

Share

Category