Δρ. Λίζα Βάρβογλη

Δρ. Λίζα Βάρβογλη Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Παιδοψυχολόγος, Harvard: CBT, Ψυχοδυναμική, Coaching, EMDR. Συγγραφέας.

Είμαι ψυχολόγος εκπαιδευμένη στο Harvard University, με πολύχρονη εργασιακή εμπειρία στα εξωτερικά ιατρεία και τις κλινικές του Children’s Hospital, του παιδιατρικού νοσοκομείου του Harvard.

Σπουδές:
Μεταδιδακτορική εκπαίδευση: Kλινική Ψυχολογία και Νευροψυχολογία, Harvard
Medical School, στο Children’s Hospital, στη Βοστώνη, ΗΠΑ, όπου και εργάστηκα για πολλά χρόνια.

Διδακτορικό:
Ψυχολογία στο

Πανεπιστήμιο Northeastern (πανεπιστήμιο με εγκεκριμένο πρόγραμμα ψυχολογίας από τον American Psychological Association) στη Βοστώνη, ΗΠΑ.

Μάστερ (Μaster’s) στη Συμβουλευτική και Σχολική Ψυχολογία στο
Πανεπιστήμιο
Tufts στη Βοστώνη, ΗΠΑ.
Πτυχίο Ψυχολογίας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης.

30/04/2026

Η ερώτηση που σταματάει τα παιδιά από το να χτυπάνε πιο αποτελεσματικά από τις συνέπειες!
#παιδιά #γονείς #ψυχολογία #παιδοψυχολογία #μαμά #συμπεριφορά #συνέπειες

O 89χρονος που πυροβολούσε σε ΕΦΚΑ ΚΑΙ Όταν η βία χειροκροτείται: τι μας λένε τα σχόλια για την ψυχολογία μαςΠροχθές τρό...
30/04/2026

O 89χρονος που πυροβολούσε σε ΕΦΚΑ ΚΑΙ Όταν η βία χειροκροτείται: τι μας λένε τα σχόλια για την ψυχολογία μας

Προχθές τρόμαξα όταν άκουσα για τον 89χρονο που άνοιξε πυρ στο Πρωτοδικείο, όπου βρισκόταν και η κουμπάρα μου. Πέρασα μια αγωνία μέχρι να μάθω ότι είναι καλά. Είναι μια είδηση που κανονικά θα έπρεπε να μας παγώσει - πυροβολισμοί σε δημόσιους χώρους, τραυματισμοί αθώων ανθρώπων - συνοδεύτηκε στα σόσιαλ από ένα κύμα σχολίων που έλεγαν:
«μπράβο», «καλά τους έκανε», «έτσι έπρεπε».

Και κάπου εκεί γεννιέται ένα βαθύ, ειλικρινές ψυχολογικό ερώτημα:
Τι μας συμβαίνει;

Πώς γίνεται μια πράξη που θέτει ανθρώπινες ζωές σε κίνδυνο να μεταφράζεται, έστω και για κάποιους, αρκετούς μάλιστα, σε «δικαιοσύνη»;

Δεν είναι ότι «οι άνθρωποι έγιναν κακοί»

Η εύκολη απάντηση θα ήταν να πούμε: «ο κόσμος έχει αγριέψει».
Αλλά η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη - και πιο ανησυχητική.

Δεν πρόκειται απλώς για «κακία».
Πρόκειται για ένα μείγμα θυμού, απογοήτευσης, αίσθησης αδικίας και ψυχολογικής κόπωσης, που σε κάποιες περιπτώσεις αρχίζει να παραμορφώνει τον τρόπο που βλέπουμε το σωστό και το λάθος.

1. Όταν ο θυμός γίνεται ταύτιση

Πολλοί άνθρωποι νιώθουν εδώ και χρόνια:

ότι δεν ακούγονται
ότι ταλαιπωρούνται από ένα σύστημα που δεν λειτουργεί
ότι δεν έχουν έλεγχο
Όταν εμφανίζεται κάποιος που «εκρήγνυται», κάποιοι δεν βλέπουν πρώτα την πράξη.

Βλέπουν το συναίσθημα.

Και σκέφτονται, συχνά ασυνείδητα:
✅ «Είναι σαν εμένα. Απλώς το έκανε.»

Αυτό λέγεται ταύτιση με τον δράστη μέσω κοινού συναισθήματος.

Το πρόβλημα είναι ότι:
✅ η κατανόηση του θυμού μετατρέπεται σε ανοχή της βίας.

2. Η επικίνδυνη απλοποίηση: «αδικημένος εναντίον συστήματος»

Σε περιόδους έντασης, ο εγκέφαλος αναζητά απλές ιστορίες:

ο «καλός» (ο πολίτης)
ο «κακός» (το σύστημα)
Μέσα σε αυτό το σχήμα, ο δράστης μπορεί να παρουσιαστεί ως:
✅ «θύμα που αντέδρασε»

Και έτσι, μια πράξη που είναι αντικειμενικά επικίνδυνη και βίαιη, αρχίζει να νοηματοδοτείται ως “δίκαιη” αντίδραση.

Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα γνωστικής διαστρέβλωσης (σκέψη τύπου άσπρο-μαύρο).

3. Όταν η απόσταση μειώνει την ενσυναίσθηση

Υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στο:

να διαβάζεις μια είδηση
και στο
να έχεις άνθρωπό σου μέσα στο κτίριο την ώρα των πυροβολισμών
Όσο μεγαλύτερη η απόσταση, τόσο πιο εύκολο είναι:

να αγνοήσεις τον φόβο
να υποτιμήσεις τον κίνδυνο
να δεις το γεγονός σαν «ιστορία», όχι σαν πραγματικότητα
Η ψυχολογία το ονομάζει αυτό αποπροσωποποίηση του θύματος.

Και είναι ένας από τους βασικούς λόγους που κάποιοι μπορούν να γράφουν «μπράβο» κάτω από τέτοιες ειδήσεις.

4. Το φαινόμενο του «ψηφιακού όχλου»

Στα σόσιαλ συμβαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο:

οι πιο έντονες, ακραίες απόψεις ξεχωρίζουν
οι άνθρωποι παρασύρονται από τον τόνο της ομάδας
μειώνεται η αίσθηση προσωπικής ευθύνης
Έτσι δημιουργείται ένα περιβάλλον όπου:
✅ η επιδοκιμασία της βίας φαίνεται πιο «φυσιολογική» απ’ ό,τι είναι στην πραγματική ζωή

Πολλοί από αυτούς που σχολιάζουν έτσι, δεν θα τολμούσαν να πουν τα ίδια πράγματα:

μπροστά σε έναν τραυματία
μπροστά σε μια οικογένεια που φοβήθηκε
μπροστά σε κάποιον που ήταν εκεί
5. Η πιο ανησυχητική μετατόπιση: η κανονικοποίηση της βίας

Το πιο βαθύ πρόβλημα δεν είναι το μεμονωμένο σχόλιο.

Είναι η μετατόπιση που κρύβεται από κάτω:

✅ Όταν η βία αρχίζει να φαίνεται «κατανοητή»
✅μετά μπορεί να γίνει «ανεκτή»
✅ και σιγά-σιγά να γίνει «δικαιολογημένη»

Αυτό είναι ένα επικίνδυνο μονοπάτι για κάθε κοινωνία.

Γιατί διαβρώνει κάτι θεμελιώδες:
✅ την αξία της ανθρώπινης ζωής και της ασφάλειας.

Μπορούμε να κατανοήσουμε χωρίς να δικαιολογούμε

Υπάρχει μια κρίσιμη διάκριση που συχνά χάνεται:

✔ Μπορώ να καταλάβω ότι κάποιος νιώθει θυμό, αδικία, απόγνωση
❌ χωρίς να αποδεχτώ ότι η βία είναι λύση

Αν χαθεί αυτή η διάκριση, τότε:

κάθε ακραία πράξη μπορεί να βρει «δικαιολογία»
και η κοινωνία αρχίζει να λειτουργεί με όρους έντασης, όχι ορίων
Και τελικά, τι λέει αυτό για εμάς;

Ίσως το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι:
«Γιατί κάποιοι έγραψαν αυτά τα σχόλια;»

Αλλά:
✅ «Πώς θέλω εγώ να σκέφτομαι όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα;»

Το ότι κάποιος σκέφτεται:
«Κινδύνεψαν άνθρωποι»
είναι κάτι βαθιά ανθρώπινο.

Είναι η φωνή της ενσυναίσθησης μέσα σε ένα περιβάλλον που μερικές φορές την χάνει.

Ένα τελευταίο σημείο

Οι κοινωνίες δεν γίνονται πιο ασφαλείς όταν δικαιολογούν τη βία.
Γίνονται πιο ασφαλείς όταν μπορούν να αντέξουν τον θυμό τους χωρίς να τον μετατρέπουν σε καταστροφή.

Και ίσως αυτό είναι το πιο δύσκολο - αλλά και το πιο σημαντικό μάθημα.

ΕΣΥ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ;

Μερικές φορές, το σώμα κουβαλά όσα το μυαλό έχει υποτιμήσει.________________________________________Λες:«Δεν ήταν κάτι σ...
30/04/2026

Μερικές φορές, το σώμα κουβαλά όσα το μυαλό έχει υποτιμήσει.
________________________________________

Λες:
«Δεν ήταν κάτι σημαντικό»
«Το ξεπέρασα»
«Δεν με επηρέασε τόσο»
________________________________________

Και όμως…
το σώμα σου δεν συμφώνησε.
________________________________________

Γιατί το σώμα δεν λειτουργεί με λογική.
Λειτουργεί με εμπειρία.
________________________________________

Κρατά:
– την πίεση που άντεξες
– τα λόγια που δεν είπες
– τα συναισθήματα που κατάπιες
________________________________________

Όταν κάτι σε πιέζει αλλά δεν εκφράζεται:
👉 το νευρικό σύστημα παραμένει ενεργοποιημένο
👉 το σώμα κρατά ένταση
👉 η αποφόρτιση δεν ολοκληρώνεται
________________________________________

Και τότε εμφανίζονται:
– πόνοι χωρίς ξεκάθαρη αιτία
– κόπωση
– σφίξιμο στο στήθος
– στομαχικές ενοχλήσεις
________________________________________

Δεν είναι «υπερβολή».
Είναι βάρος που δεν βρήκε χώρο να εκφραστεί.
________________________________________

🔹 Μικρή άσκηση:
Ρώτα τον εαυτό σου:
👉 «Τι ένιωσα αλλά δεν είπα;»
🔹 Γράψ’ το ή πες το δυνατά
🔹 Πάρε 3 αργές αναπνοές
________________________________________

Το σώμα δεν ξεχνά.
Απλώς περιμένει να το ακούσεις.
________________________________________

✨ Αποθήκευσέ το —
ίσως κάτι μέσα σου ζητά χώρο εδώ και καιρό.

👉 Σύνδεσμος για το Σεμινάριο στα Σχόλια.

#αγχος #στρες #ψυχολογια #σωματικασυμπτωματα #τραυμα #νευρικοσυστημα

29/04/2026

Πονάς αλλά οι γιατροί δεν βρίσκουν την αιτία;
💫 Σύνδεσμος για το Σεμινάριο στα Σχόλια.
#άγχος #στρες #Σεμινάριο #ψυχολογία #πόνοι

Αν σε μπερδεύει, δεν σε διαλέγει.________________________________________Δεν είναι «βαθύς/ιά».Δεν είναι «περίπλοκος/η».Δ...
29/04/2026

Αν σε μπερδεύει, δεν σε διαλέγει.
________________________________________

Δεν είναι «βαθύς/ιά».
Δεν είναι «περίπλοκος/η».
Δεν είναι «φοβισμένος/η αλλά σε θέλει».
________________________________________

Όταν κάποιος θέλει πραγματικά να είναι μαζί σου,
δεν σε αφήνει να αναρωτιέσαι συνέχεια πού βρίσκεσαι.
________________________________________

Το μπρος-πίσω,
τα μισά λόγια,
τα μηνύματα κρύο-ζέστη,
δεν είναι πάθος.
________________________________________

Είναι ασάφεια.
Και η ασάφεια σε κρατάει δεμένο/η
γιατί σου αφήνει πάντα λίγη ελπίδα.
________________________________________

Γι’ αυτό κολλάς.
Όχι επειδή είναι ο σωστός άνθρωπος.
Αλλά επειδή δεν έχει υπάρξει καθαρό τέλος.
________________________________________

Η σύγχυση δεν είναι σύνδεση.
Η αναμονή δεν είναι οικειότητα.
Η αγωνία δεν είναι αγάπη.
________________________________________

Ο άνθρωπος που σε θέλει
δεν σε κάνει να αποκωδικοποιείς το κάθε του μήνυμα.
________________________________________

Μην ερωτεύεσαι την πιθανότητα.
Δες τη συμπεριφορά.
________________________________________

Η αγάπη δεν σε μπερδεύει. Σε ξεκουράζει.

🌟 Σύνδεσμος για το Σεμινάριο στα Σχόλια.

#σχεσεις #αγαπη #τοξικεςσχεσεις #ψυχολογια #αυτογνωσια

28/04/2026

Τι να κάνεις όταν ο έφηβος σου λέει « άσε με ήσυχο»
Παρακολούθησε το σεμινάριο εφηβείας στον σύνδεσμο στα σχόλια!
#εφηβεία #έφηβοι #παιδοψυχολογία #παιδιά #γονείς

ΛΥΠΑΜΑΙ ΤΗΝ 19ΧΡΟΝΗ ΜΥΡΤΩ ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ.Και επίσης λυπάμαι όχι μόνο τη Μυρτώ που έχασε μετά θάνατον την αξιοπρέπε...
28/04/2026

ΛΥΠΑΜΑΙ ΤΗΝ 19ΧΡΟΝΗ ΜΥΡΤΩ ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ.
Και επίσης λυπάμαι όχι μόνο τη Μυρτώ που έχασε μετά θάνατον την αξιοπρέπειά της, αλλά και όλους όσοι έχασαν ΕΝ ΖΩΗ την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ τους κανιβαλίζοντας μία νέα κοπέλα για τις κακές επιλογές της. Κανένα νέο παιδί δεν αξίζει τέτοιο τέλος.

«Το έχω υπό έλεγχο… μέχρι που δεν το έχω.» Κανένα παιδί δεν ξεκινά ναρκωτικά για να καταλήξει σε υπερβολική δόση.
Ας μιλήσουμε ανοιχτά για το γιατί τα νέα παιδιά ξεκινούν ναρκωτικά — και πώς φτάνουν στην υπερβολική δόση.

Στην αρχή δεν μοιάζει επικίνδυνο.

Είναι μια παρέα.
Ένα «δοκίμασε».
Ένα «όλοι το κάνουν».
Ένα «χαλάρωσε, δεν θα πάθεις κάτι».
Και κάπου εκεί ξεκινά μια διαδρομή που πολύ συχνά καταλήγει αλλού από εκεί που περίμεναν.

🧠 Γιατί τα νέα παιδιά ξεκινούν ναρκωτικά;

Τα νέα παιδιά δεν ξεκινούν επειδή “θέλουν να καταστραφούν”.
Ξεκινούν γιατί προσπαθούν να καλύψουν ανάγκες.

➡️ Θέλουν να ανήκουν

➡️Θέλουν να περάσουν καλά
➡️ Θέλουν να δοκιμάσουν
➡️ Θέλουν να ξεφύγουν από πόνο, άγχος ή οικογενειακές δυσκολίες
➡️Θέλουν επειδή δεν ξέρουν πώς αλλιώς να διαχειριστούν τα προβλήματά τους
➡️ Και θέλουν να πάρουν ένα ρίσκο, να ζήσουν κάτι «όμορφο & επικίνδυνο» και δεν πιστεύουν ότι θα τους συμβεί κάτι κακό

Ο εγκέφαλος στην εφηβεία δεν έχει ακόμη ωριμάσει πλήρως.
Δίνει προτεραιότητα:
⚡ στο ρίσκο
⚡στην άμεση ικανοποίηση
⚡στο «τώρα» αντί για το «μετά»

Γι’ αυτό και η δοκιμή μπορεί εύκολα να γίνει συνήθεια.

⚠️ Οι βασικοί λόγοι (που συχνά δεν φαίνονται)

👥 Πίεση από συνομηλίκους

➤ «Αν δεν το κάνω, θα με απορρίψουν»

💔 Διαχείριση συναισθημάτων

➤ άγχος
➤ κατάθλιψη
➤ τραύμα
➤ οικογενειακές δυσκολίες

Τα ναρκωτικά λειτουργούν σαν «γρήγορη ανακούφιση».

🔥 Περιέργεια & πειραματισμός

➤ «Μια φορά μόνο»
➤ «Δεν θα κολλήσω εγώ»

😶‍🌫️ Βαρεμάρα & ανάγκη για ένταση

➤ «Θέλω να νιώσω κάτι»
➤ «Θέλω να ξεφύγω»

🏠 Περιβάλλον

➤ Όταν η χρήση υπάρχει στο σπίτι, στην παρέα ή είναι εύκολα προσβάσιμη

🪞 Χαμηλή αυτοεκτίμηση

➤ «Με βοηθάει να νιώθω πιο άνετα»
➤ «Με κάνει να νιώθω πιο δυνατός/ή»

📚 Πίεση απόδοσης

➤ χρήση για περισσότερη ενέργεια ή αντοχή

🧬 Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο

⚡Ο εγκέφαλος δεν έχει ολοκληρώσει την ανάπτυξή του
⚡Οικογενειακό ιστορικό χρήσης
⚡Έναρξη σε πολύ μικρή ηλικία
Όσο πιο νωρίς ξεκινήσει κάποιος, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος εξάρτησης.

🛑 Από το «το έχω»… στην υπερβολική δόση

Κανείς δεν ξεκινά λέγοντας:
➤ «Θέλω να φτάσω στα όρια, στο τέλος»

Ξεκινούν λέγοντας:
➤ «Το ελέγχω. Μπορώ να σταματήσω όποτε θέλω»

Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο σημείο.

🔄 Πώς γίνεται η μετάβαση

➤ Πρώτη χρήση → «δεν έγινε τίποτα»
➤ Επανάληψη → αυξάνεται η ανοχή
➤ Ανάγκη → «το χρειάζομαι για να νιώσω καλά»
➤ Απώλεια ελέγχου
➤ Υπερβολική δόση

❗ Γιατί συμβαίνει η υπερβολική δόση;

➤ Μεγαλύτερη ποσότητα χωρίς επίγνωση
➤ Ανάμειξη ουσιών
➤ Μειωμένη αντοχή μετά από διακοπή
➤ Άγνοια της ισχύος της ουσίας

Και πολλές φορές… ένα λάθος είναι αρκετό.

🧠 Τι ΔΕΝ βοηθά

Δεν βοηθάει να πεις στο νέο άτομο:

➤ «Απλά σταμάτα»
➤ «Είσαι αδύναμος»
➤ «Φταις εσύ»

Αυτά αυξάνουν τη ντροπή.
Και η ντροπή αυξάνει τη χρήση.

🛡️ Τι προστατεύει πραγματικά

➤ Σχέση εμπιστοσύνης με γονείς
➤ Ανοιχτή επικοινωνία
➤ Στήριξη και σύνδεση
➤ Αίσθηση ότι «ανήκω κάπου»

🛠️ Τι μπορείς να κάνεις

➤ Μίλα χωρίς πανικό
➤ Άκου χωρίς να διακόπτεις
➤ Μην κρίνεις — ρώτα
➤ Μείνε παρών/παρούσα

Και κυρίως:

➤ Δες πίσω από τη συμπεριφορά το συναίσθημα

❤️ Το πιο σημαντικό

Τα ναρκωτικά δεν είναι μόνο το πρόβλημα.
Είναι ταυτόχρονα και η προσπάθεια λύσης ενός προβλήματος.

Και αν δεν δούμε αυτό το πρόβλημα,
θα συνεχίσουμε να χάνουμε παιδιά που απλά προσπαθούσαν να νιώσουν καλύτερα.



📚 Επιστημονικές παραπομπές

National Institute on Drug Abuse (NIDA). Principles of Adolescent Substance Use Disorder Treatment (2020)
Casey, B.J., Jones, R.M. (2010). Neurobiology of the adolescent brain and behavior
SAMHSA (Substance Abuse and Mental Health Services Administration). Risk and Protective Factors for Substance Use (2019)
Πες μου τι πιστεύεις και ΜΟΙΡΑΣΟΥ το με κάποιον που ίσως θέλει να το διαβάσει.

Μήπως ερωτεύεσαι αυτό που φαντάζεσαι ότι είναι ο άλλος… και όχι αυτό που είναι;(Μοτίβα Αγάπης στην Ελληνική Μυθολογία)__...
28/04/2026

Μήπως ερωτεύεσαι αυτό που φαντάζεσαι ότι είναι ο άλλος… και όχι αυτό που είναι;
(Μοτίβα Αγάπης στην Ελληνική Μυθολογία)
________________________________________

Στη μυθολογία, ο Πυγμαλίων ήταν ένας γλύπτης
που δημιούργησε ένα άγαλμα τόσο όμορφο… που το ερωτεύτηκε.
________________________________________

Το κοιτούσε και έβλεπε πάνω του ό,τι επιθυμούσε.
________________________________________

Του έδινε νόημα. Ζωή. Συναίσθημα.
________________________________________

Αλλά δεν ήταν πραγματικό.
________________________________________

Ήταν μια ιδέα.
Μια προβολή.
________________________________________

Κάτι που είχε φτιάξει ο ίδιος στο μυαλό του.
________________________________________

Σου θυμίζει κάτι;
________________________________________

Να βλέπεις το δυναμικό κάποιου.
________________________________________

Να φαντάζεσαι ποιος θα μπορούσε να γίνει.
________________________________________

Και να αγνοείς ποιος είναι τώρα.
________________________________________

Να αγαπάς την ιδέα…
________________________________________

όχι την πραγματικότητα.
________________________________________

Αν δεν αλλάξει ποτέ ο άλλος — θα μείνεις;
________________________________________

💛 Μάθε να βλέπεις καθαρά → σεμινάριο

👉 Σύνδεσμος για το Σεμινάριο στα Σχόλια.

#Σεμινάριο #αγαπη #σχέσεις #μυθολογία

27/04/2026

Το πιο ύπουλο σημάδι σε μια σχέση!
👉 Σύνδεσμος για το Σεμινάριο στα Σχόλια.

#αγάπη #ψυχικηυγεια #αυτογνωσία #Σεμινάριο #ψυχικήυγεία #αγαπη

«Όχι. ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ “ΚΑΙ Η ΚΟΠΕΛΑ”. Να τελειώνουμε -τώρα- με αυτό το επικίνδυνο αφήγημα.»Ας το πούμε ωμά:Όταν κάποιος ζητά ...
27/04/2026

«Όχι. ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ “ΚΑΙ Η ΚΟΠΕΛΑ”. Να τελειώνουμε -τώρα- με αυτό το επικίνδυνο αφήγημα.»
Ας το πούμε ωμά:
Όταν κάποιος ζητά συνάντηση
και πηγαίνει οπλισμένος με μαχαίρι,
δεν μιλάμε για «κακιά στιγμή».
Μιλάμε για επιλογή.
Μιλάμε για πρόθεση.
➡️Μιλάμε για έναν άνθρωπο που δεν «παρασύρθηκε» —
αλλά πήγε έτοιμος να βλάψει.
Και παρ’ όλα αυτά…
κάποιοι συνεχίζουν να ρωτούν:
➡️ «Ναι, αλλά… τι έκανε κι εκείνη;»
Το σχόλιο που διαβάζεις είναι ακριβώς αυτό το πρόβλημα.
Δεν είναι απλώς μια γνώμη.
Είναι ο τρόπος που η κοινωνία ξεπλένει τη βία.
Σε λίγες γραμμές, η συγκεκριμένη αφήγηση:
➡️ παρουσιάζει τη ζήλια ως κάτι «αναμενόμενο» που έπρεπε να ληφθεί υπόψη
➡️ βαφτίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά της γυναίκας «πρόκληση»
➡️ και τελικά καταλήγει στο πιο επικίνδυνο συμπέρασμα:
ότι η ευθύνη μοιράζεται
Με άλλα λόγια:
«Ναι, αυτός σκότωσε… αλλά κι εκείνη έπαιξε ρόλο.»
Όχι.
Αυτό δεν είναι απλώς άδικο.
Είναι επικίνδυνο.
Ας το ξεκαθαρίσουμε:
Ο άνθρωπος που:
ζητά συνάντηση
κουβαλά μαζί του όπλο
και επιτίθεται
είναι απολύτως υπεύθυνος για την πράξη του.
Δεν τον «έσπρωξαν».
Δεν «τον έφτασαν στα όριά του».
Δεν «του προκάλεσαν την αντίδραση».
➡️Έκανε τη δική του επιλογή.
Η παρόρμηση δεν σημαίνει απώλεια επίγνωσης.
Αυτό είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα λάθη που επαναλαμβάνονται.
➡️ Παρορμητικός δεν σημαίνει «δεν ήξερα τι κάνω»
➡️ Δεν σημαίνει «ήμουν εκτός πραγματικότητας»
➡️ Δεν σημαίνει «δεν είχα έλεγχο»
Σημαίνει:
ένιωσα έντονα - και επέλεξα να δράσω χωρίς να φρενάρω τον εαυτό μου.
Και αυτή η επιλογή… έχει ευθύνη.
«Ναι, αλλά τον ενημέρωνε…»
Και;
Στη ζωή υπάρχουν χιλιάδες αφορμές για να φερθεί κάποιος άσχημα.
⚡Απόρριψη
⚡Ζήλια
⚡Θυμός
⚡Ταπείνωση
⚡Ανασφάλεια
Όλοι τις βιώνουμε.
Αλλά:
Η ύπαρξη αφορμής δεν είναι δικαιολογία για βία.
Αν ήταν, τότε θα έπρεπε να θεωρούμε φυσιολογικό
να επιτίθεται όποιος πληγώνεται.
Και αυτό δεν είναι κοινωνία.
Είναι χάος.
Αυτό που πραγματικά περιγράφεται ως “ιστορία” στο σχόλιο…
…είναι μια προσπάθεια να εξηγηθεί το ανεξήγητο,
ρίχνοντας μέρος της ευθύνης στο θύμα.
👉 «Ήξερε ότι ζήλευε»
👉 «Τον ενημέρωνε»
👉 «Τροφοδοτούσε τη ζήλια του»
Αυτό που υπονοείται είναι:
«Αν είχε φερθεί αλλιώς, ίσως να μην είχε συμβεί.»
Και αυτό είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα ψυχολογικά ψέματα.
Γιατί δίνει την ψευδαίσθηση ότι η βία είναι ελέγξιμη
αν “συμπεριφερθείς σωστά”.
Δεν είναι.
Η ζήλια δεν σκοτώνει. Η βία σκοτώνει.
Και η βία δεν είναι «αντίδραση».
Δεν είναι «του ξέφυγε».
Δεν είναι «μια στιγμή».
👉 Είναι μια απόφαση να περάσεις ένα όριο.
Κάθε φορά που λες «φταίει κι εκείνη»…
Δεν κάνεις απλώς ένα σχόλιο.
✔ Μετακινείς την ευθύνη
✔ Δικαιολογείς τη βία
✔ Και δημιουργείς το έδαφος για να επαναληφθεί
Η άβολη αλήθεια:
Δεν μπορείς να ελέγξεις τη ζήλια κάποιου άλλου.
Δεν μπορείς να προβλέψεις πότε θα γίνει επικίνδυνος.
Δεν μπορείς να αποτρέψεις τη βία “φερόμενος σωστά”.
Όχι. Δεν φταίει “και η κοπέλα”.
Φταίει αυτός που πήγε οπλισμένος.
Φταίει αυτός που επιτέθηκε.
Φταίει αυτός που σκότωσε.
Και φταίει και κάθε αφήγημα που προσπαθεί να το κάνει λιγότερο ξεκάθαρο.
Αν θέλεις πραγματικά να προλάβεις τέτοιες τραγωδίες:
Μην μαθαίνεις στα κορίτσια να προσέχουν.
👉 Μάθε στους ανθρώπους να αντέχουν την απόρριψη
👉 Να ρυθμίζουν τα συναισθήματά τους
👉 Να μην συγχέουν την αγάπη με την ιδιοκτησία
Γιατί ο έρωτας δεν σκοτώνει.
Η διαστρέβλωσή του σκοτώνει.
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΟΣΤ ΜΟΥ, ΕΣΥ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ;

Το χρόνιο στρες δεν είναι αόρατο. Είναι σωματικό.________________________________________Μπορεί να φαίνεσαι «καλά».Να λε...
27/04/2026

Το χρόνιο στρες δεν είναι αόρατο. Είναι σωματικό.
________________________________________

Μπορεί να φαίνεσαι «καλά».
Να λειτουργείς κανονικά.
Να τα προλαβαίνεις όλα.
________________________________________

Αλλά το σώμα σου πληρώνει το τίμημα:
– ένταση
– κόπωση
– κακός ύπνος
– ενοχλήσεις χωρίς «εξήγηση»
________________________________________

Και λες:
«Ίσως είναι κάτι σωματικό…»
________________________________________

Και είναι.
Αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζεις.
________________________________________

Το χρόνιο στρες δεν μένει στο μυαλό.
👉 επηρεάζει το νευρικό σύστημα
👉 αυξάνει την ένταση στο σώμα
👉 διαταράσσει τον ύπνο και την πέψη
________________________________________

Με τον χρόνο, το σώμα μένει σε “λειτουργία επιβίωσης”.
Και τότε εμφανίζονται:
– πονοκέφαλοι
– ταχυκαρδία
– γαστρεντερικά προβλήματα
– εξάντληση
________________________________________

Δεν είναι ότι «κάτι πάει λάθος».
Είναι ότι κάτι κρατάει πολύ.
________________________________________

🔹 Μικρή ρύθμιση (1 λεπτό):
– χαμήλωσε τον ρυθμό σου
– πάρε 5 αργές αναπνοές
– χαλάρωσε το σώμα σου συνειδητά
Το σώμα χρειάζεται σήματα ασφάλειας
________________________________________

Το χρόνιο στρες δεν φαίνεται πάντα.
Αλλά το σώμα σου το ζει κάθε μέρα.
________________________________________

✨ Αποθήκευσέ το —
για να θυμάσαι ότι το σώμα σου αξίζει φροντίδα, όχι αγνόηση.

👉 Κάνε εγγραφή στο σεμινάριο, σύνδεσμος στα σχόλια!

#στρες #αγχος #ψυχολογια #σωματικασυμπτωματα #νευρικοσυστημα

Με ένα μαχαίρι στην καρδιά. Στον Άγιο Δημήτριο Ένας 20χρονος κάλεσε έναν 27χρονο στο Πάρκο Ασυρμάτου «για να μιλήσουν» γ...
26/04/2026

Με ένα μαχαίρι στην καρδιά. Στον Άγιο Δημήτριο Ένας 20χρονος κάλεσε έναν 27χρονο στο Πάρκο Ασυρμάτου «για να μιλήσουν» για μια κοπέλα με την οποία είχε σχέση. Η κοπέλα είχε χωρίσει με τον 20χρονο και είχε δημιουργήσει νέα με τον 27χρονο. Αντί για διάλογο, φέρεται να πήγε οπλισμένος. Ένας νέος άνθρωπος 27 ετών έχασε τη ζωή του. Άδικα. Αποτρόπαια. Και πίσω από το γεγονός, διαφαίνεται κάτι βαθύτερο από μια «έκρηξη ζήλιας».

Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο νεαρός φαίνεται να καλλιεργούσε μια διογκωμένη εικόνα εαυτού — μια ταυτότητα δύναμης που δεν αντιστοιχούσε στην πραγματικότητα. Τέτοιες αφηγήσεις συχνά λειτουργούν σαν άμυνα ενός εύθραυστου εγώ: όταν μέσα σου νιώθεις μικρός, ανεπαρκής ή αόρατος, κατασκευάζεις έναν «ισχυρό εαυτό» για να αντέξεις.

Το πρόβλημα δεν είναι η φαντασίωση καθαυτή. Είναι τι συμβαίνει όταν η πραγματικότητα τη διαψεύδει.

Ο χωρισμός, η ύπαρξη ενός τρίτου προσώπου, η απώλεια ελέγχου — όλα αυτά συνιστούν ματαίωση. Και για ένα εύθραυστο εγώ, η ματαίωση δεν βιώνεται απλώς ως λύπη. Βιώνεται ως ναρκισσιστικό πλήγμα. Σαν να καταρρέει όλο το οικοδόμημα του «ποιος είμαι».

Εκεί ενεργοποιούνται πιο πρωτόγονοι αμυντικοί μηχανισμοί.

Ένας από αυτούς είναι η διάσπαση (splitting):
ο κόσμος χωρίζεται σε «όλα καλά» ή «όλα κακά».
Η σύντροφος από «ιδανική» γίνεται «προδότης».
Ο άλλος άντρας από «αντίπαλος» γίνεται «εχθρός που πρέπει να εξαλειφθεί».

Όλα γίνονται άσπρο/μαύρο. Δεν υπάρχει γκρι. Δεν υπάρχει πολυπλοκότητα. Δεν υπάρχει αντοχή στην αμφιθυμία και τη ματαίωση.

Και ίσως εδώ αποκτά νόημα και η αντιφατική συμπεριφορά που περιγράφεται:
να επιδεικνύει το μαχαίρι και να καυχιέται, ενώ ταυτόχρονα το καθαρίζει, το κρύβει, προσπαθεί να εξαφανίσει τα ίχνη.

Αυτό το «διπλό» δεν είναι μόνο συνειδητή υποκρισία. Αντανακλά μια εσωτερική διάσπαση:

από τη μια, το κομμάτι που ταυτίζεται με την παντοδυναμία («κοίτα τι έκανα»)
από την άλλη, ένα πιο ρεαλιστικό κομμάτι που αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο και τις συνέπειες («κοίτα τι θα πάθω»)
Δύο ψυχικές καταστάσεις που δεν ενοποιούνται. Συνυπάρχουν, αλλά δεν «μιλούν» μεταξύ τους.

Εδώ βλέπουμε κάτι πολύ πιο σκοτεινό:
την αποσύνδεση από τη συναισθηματική πραγματικότητα.
την απουσία ενσυναίσθησης εκείνη τη στιγμή.
την ανάγκη να επιβεβαιώσει τον ρόλο που είχε χτίσει στο μυαλό του.

Όχι τον εαυτό που είναι.
Αλλά τον εαυτό που ήθελε να είναι.

Και κάπου εκεί, η φαντασίωση γίνεται πράξη.

Παράλληλα, φαίνεται να υπάρχει κατάρρευση της ενσυναίσθησης — όχι απαραίτητα ως μόνιμο χαρακτηριστικό, αλλά ως αδυναμία εκείνης της στιγμής να δει τον άλλον ως άνθρωπο με συναισθήματα. Όταν ο άλλος μετατρέπεται ψυχικά σε «εμπόδιο», η βία γίνεται ευκολότερη.

Σε ψυχοδυναμικούς όρους, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για:

εύθραυστη αυτοεκτίμηση που εξαρτάται από εξωτερική επιβεβαίωση
ναρκισσιστικό πλήγμα από την απόρριψη
χρήση πρωτόγονων αμυνών (διάσπαση, άρνηση, ιδεοποίηση–υποτίμηση)
δυσκολία στη ρύθμιση έντονων συναισθημάτων όπως θυμός και ταπείνωση
ανάγκη διατήρησης μιας φαντασιωσικής εικόνας δύναμης και ελέγχου
Αυτό το περιστατικό δεν είναι μόνο μια «έκρηξη ζήλιας». Δεν ενίσχυσε καμία στιγμή. Είναι μια υπενθύμιση του τι μπορεί να συμβεί όταν:

η ταυτότητα βασίζεται σε ψευδαισθήσεις
η αυτοεκτίμηση είναι εύθραυστη
η απόρριψη βιώνεται ως απειλή ύπαρξης
και η αγάπη συγχέεται με την εξουσία
Γιατί τελικά, το πιο επικίνδυνο δεν είναι μόνο ο θυμός.
Είναι ο άνθρωπος που δεν μπορεί να αντέξει ποιος πραγματικά είναι.

Εσύ πώς το βλέπεις; Είναι αυτή μια «κακιά στιγμή, εκτός ελέγχου»… ή το αποτέλεσμα μιας προσωπικότητας που είχε χτιστεί πάνω σε διαστρεβλωμένες πεποιθήσεις και ανάγκη για δύναμη;

Address

Bizaniou 15, Halandri
Athens
15232

Opening Hours

Monday 09:00 - 17:00
Tuesday 09:00 - 17:00
Wednesday 09:00 - 17:00
Thursday 09:00 - 17:00
Friday 09:00 - 17:00

Telephone

+302106896875

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Δρ. Λίζα Βάρβογλη posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Δρ. Λίζα Βάρβογλη:

Shortcuts

Featured

Share

Category