17/01/2026
Πόσο ωραίο!
🏹 Η παραβολή του βέλους:
Ένας άνθρωπος τραυματίζεται από ένα βέλος. Ο πόνος είναι άμεσος και έντονος.
Όμως αντί να ζητήσει βοήθεια ή να το αφαιρέσει, αρχίζει να αναρωτιέται:
«Ποιος το έριξε;
Ήταν ψηλός ή κοντός;
Από ποιο χωριό ερχόταν;
Ήταν φίλος ή εχθρός;
Γιατί διάλεξε εμένα;
Τι έκανα για να το αξίζω;»
Και όσο ο άνθρωπος ψάχνει απαντήσεις,
το βέλος μένει στο σώμα του.
Η πληγή μολύνεται.
Ο πόνος μεγαλώνει.
Τότε ο Βούδας λέει στους μαθητές του:
«Αυτός ο άνθρωπος θα πεθάνει
πριν μάθει όλες τις απαντήσεις που ζητά.»
Και συνεχίζει:
«Έτσι είναι και ο άνθρωπος που, όταν βιώνει πόνο,
δεν ασχολείται με την ανακούφιση,
αλλά με το γιατί συνέβη,
το σε ποιον έφταιξε,
το γιατί σε μένα.»
(🧠 Το βέλος = ο αναπόφευκτος πόνος της ζωής (απώλεια, ασθένεια, απόρριψη, φόβος).
• Οι ερωτήσεις «γιατί σε μένα;» = ο νους που παλεύει με την πραγματικότητα.
• Το να μη βγάζεις το βέλος = να μένεις εγκλωβισμένος στην ερμηνεία αντί στη φροντίδα )
Ο Βούδας δεν λέει ότι οι ερωτήσεις είναι πάντα λάθος.
Λέει ότι:
❝ Αν ρωτήσεις πριν επουλώσεις την πληγή,
τότε οι ερωτήσεις γίνονται άλλο ένα βέλος. ❞
⸻
📍Η τέχνη είναι να ξέρεις πότε να βγάλεις το βέλος και πότε να εξερευνήσεις πώς βρέθηκε εκεί.
Η «τέχνη» λοιπόν είναι η ισορροπία
👉 Δεν λύνονται όλα ούτε μόνο με δράση ούτε μόνο με ανάλυση
— σοφία είναι να ξέρεις πότε χρειάζεται το καθένα.
