24/02/2021
Το διοικητικό συμβούλιο της Ελληνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Gestalt, ως επιστημονικός σύλλογος επαγγελματιών που ασχολούνται με την ψυχική υγεία, αισθάνεται την υποχρέωση να τοποθετηθεί πάνω στο ζήτημα των καταγγελιών κακοποίησης που δημοσιοποιούνται το τελευταίο διάστημα.
Ως επαγγελματίες ψυχοθεραπευτές και ψυχοθεραπεύτριες στεκόμαστε με εκτίμηση και θαυμασμό δίπλα σε όλα τα άτομα που καταγγέλλουν περιστατικά κακοποίησης, παρενόχλησης ή απειλής σε όλους τους χώρους: δημόσιους, οικιακούς, εργασίας ή και οπουδήποτε αλλού. Στις φωνές που προσπαθούν να σταθούν απέναντι τους και τα ψέγουν για την έλλειψη αποτελεσματικής αντίδρασης ή για την χρονική στιγμή που επέλεξαν να καταγγείλουν την κακοποίηση απαντούμε πως η αντίδραση καθώς ο χρόνος, ο τόπος και ο τρόπος που κάθε άτομο επιλέγει, αν το επιλέξει, να κάνει την καταγγελία είναι αυστηρά προσωπικό ζήτημα, καθώς η διαχείριση μιας τέτοιας τραυματικής εμπειρίας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Αυτού του είδους η κριτική προστίθεται στην κατάχρηση εξουσίας, τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, τις έμφυλες διακρίσεις και επανατραυματίζει το θύμα.
Ας έχουμε κατά νου ότι η αποσιώπηση του προσωπικού βιώματος, που φέρει τραύμα και ανήκει στο φάσμα που ονομάζουμε κακοποίηση, ενέχει και γενναιότητα, την τόλμη του εαυτού να αναγκάζεται να σιωπά. Η χρόνια ντουλάπα* με την ασφυκτική περιχαράκωση του εαυτού έχει υπάρξει, δυστυχώς, για τον άνθρωπο που έχει κακοποιηθεί, ο πλέον ασφαλής και απαραίτητος τόπος για να μπορέσει να επιβιώσει, όταν το coming out of the closet φαντάζει απειλητικό χωρίς κανένα υποστηρικτικό πλαίσιο.
Απάντηση στις κριτικές τύπου «γιατί τώρα;» ή «γιατί δεν αντέδρασε;» δίνουν έρευνες που μελετούν περιπτώσεις γυναικών επιζώντων βιασμού. Οι περισσότερες εξ αυτών δεν πάλεψαν, ούτε αντιστάθηκαν, κατά τη διάρκεια του βιασμού τους, δηλώνοντας πως πρακτικά ένιωσαν να παγώνουν και να παραλύουν. Παράλληλα είναι σημαντικό να γνωρίζει το κοινό πως τα θύματα σεξουαλικών επιθέσεων εμφανίζουν συμπτώματα μετατραυματικού στρες με έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις, όπως:
∙ επανειλημμένες σκέψεις για την επίθεση,
∙ συχνά flash back και εφιάλτες,
∙ προσπάθεια για αποφυγή σκέψεων, συναισθημάτων και καταστάσεων που σχετίζονται με την επίθεση,
∙ σημαντικά αρνητικές αλλαγές στις σκέψεις και τα συναισθήματα,
∙ αυξημένη διέγερση, δυσκολία στον ύπνο, ψυχοσωματικά συμπτώματα.
(βλ: https://www.apa.org/helpcenter/sexual-violence-coping #
https://www.scientificamerican.com/article/sexual-assault-may-trigger-involuntary-paralysis/ )
Σε συνέχεια των παραπάνω οφείλουμε να ενημερώσουμε το κοινό για το μεγάλο και συνεχώς αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων που φτάνουν καθημερινά στα γραφεία μας ανακαλώντας γεγονότα κακοποίησης που μπορεί να είχαν απωθήσει ή προσπαθούσαν να απωθήσουν για χρόνια. Όλα αυτά τα άτομα αξίζουν τον σεβασμό και τη στήριξη όλων και είναι ακριβώς αυτός ο σεβασμός και η στήριξη τόσο επαγγελματικό όσο και συλλογικό καθήκον.
Σε όλα αυτά τα άτομα στεκόμαστε δίπλα και υπενθυμίζουμε διαρκώς στους εαυτούς μας και σε όσες και όσους γίνεστε αποδέκτες αυτής της ανακοίνωσης ότι η κακοποίηση είναι μια κατάσταση που μας αφορά ανεξαιρέτως, όπως όλα τα κοινώς ανθρώπινα και χρειάζεται να είμαστε εκεί ακολουθώντας με σεβασμό τη βιωμένη εμπειρία του Άλλου.
Καμία μόνη, κανένας μόνος.
Το Δ.Σ. της Ελληνικής Εταιρίας Ψυχοθεραπείας Gestalt
*coming out of the closet, όρος που χρησιμοποιείται για τη δημοσιοποίηση-ανακοίνωση της βιωμένης εμπειρίας του ατόμου προς τρίτους.
ΥΓ: Σε συνέχεια της παραπάνω ανακοίνωσής μας αναγκαζόμαστε να επανέλθουμε καθώς κάποια σχόλια δείχνουν την παρανόηση της πρόθεσής μας: Ο όρος coming out of the closet πράγματι «γεννήθηκε» μέσα στους αγώνες, τις διεκδικήσεις και την περηφάνια του ΛΟΑΤΚΙ+ πληθυσμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Στη συνέχεια, η χρήση του όρου «coming out» επεκτάθηκε προκειμένου να εκφράσει τη βιωμένη εμπειρία κάθε ανθρώπου-ανεξάρτητα από το σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου-την προσωπική του διαδικασία, το ταξίδι του από μία συνθήκη εγκλωβισμού και ασφυξίας στην επιθυμητή για το άτομο ορατότητα. Πρόθεση και πολιτική μας θέση μας δεν είναι η οικειοποίηση ούτε η υποτίμηση της ιστορίας του όρου «ντουλάπα», αλλά τουναντίον η ανάδειξη όλης αυτής της
ορατότητας που στήριξε, ενέπνευσε, στηρίζει και εμπνέει ακόμη και σήμερα ανθρώπους και ολόκληρα κοινωνικά κινήματα. Σας ευχαριστούμε.
