25/05/2024
Ο Παραμαχάνσα Γιογκανάντα είναι ευρέως γνωστός ως ο «Πατέρας της Γιόγκα στη Δύση», αληθινός Δάσκαλος, συγγραφέας της πασίγνωστης Αυτοβιογραφίας ενός Γιόγκι, ανακηρυγμένος από την Ινδία «ένας από τους μεγάλους αγίους της», τιμημένος από την Ινδία με δύο αναμνηστικά γραμματόσημα, το δεύτερο το 2017, σε ειδικές τελετές με ομιλίες των Πρωθυπουργών της, η οργάνωσή του στην Ινδία τιμήθηκε το 2017 με μια μεγάλη δωρεά από την Ινδία, γκουρού του Μαχάτμα Γκάντι.
Ο Λαχίρι Μαχασάγια ήταν μαθητής του Μαχαβατάρ Μπάμπατζι, του αθάνατου Δασκάλου που αναβίωσε στη σύγχρονη εποχή την επιστήμη της Κρίγια Γιόγκα. Παινεμένη από τον Κρίσνα στην Μπάγκαβαντ Γκίτα και τον Πατάντζαλι στις Γιόγκα Σούτρα, η Κρίγια Γιόγκα είναι συγχρόνως και μια υπερβατική τεχνική διαλογισμού και μια τέχνη ζωής που οδηγεί σε ένωση της ψυχής με τον Θεό. Η Κρίγια είναι ειδικές τεχνικές Ράτζα Γιόγκα (της ανώτατης).
Οι προσπάθειες ολόκληρης της ζωής του μεγάλου Γκουρού να αφυπνίσει παντού ψυχές στη μία Αλήθεια που βρίσκεται πίσω απ’ όλες τις θρησκείες και κάθε ζωή, καθώς και η μοναδική του συνεισφορά στην εμβάθυνση της αρμονίας και της κατανόησης μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης, αναγνωρίστηκαν επίσημα από την κυβέρνηση της Ινδίας στις 7 Μαρτίου 1977, την εικοστή πέμπτη επέτειο του θανάτου του. Εκείνη την ημέρα η Ινδία εξέδωσε ένα αναμνηστικό γραμματόσημο στη μνήμη του, αποτίοντας φόρο τιμής στον Γκουρού. Ο Παραμαχάνσα Γιογκανάντα τιμήθηκε από την Ινδία και με έκδοση δεύτερου γραμματοσήμου το 2017 και με άλλους τρόπους.
Η Σρι Ντάγια Μάτα, τρίτη πνευματική ηγέτιδα και πρόεδρος του Self-Realization Fellowship (της οργάνωσής του) για 55 χρόνια, στενότατη μαθήτριά του και ιδιαιτέρα γραμματέας του για 20 χρόνια, έγραψε:
Μερικές φορές κατά τη διάρκεια της ομιλίας του η συνειδητότητα του Γκουρού ήταν τόσο εξυψωμένη, που ξεχνούσε προς στιγμή το ακροατήριο και συζητούσε καθ’ ευθείαν με τον Θεό. Όλη του η ύπαρξη ξεχείλιζε από θεϊκή χαρά και μεθυστική αγάπη. Σε τέτοια ανώτερα επίπεδα συνειδητότητας, με τον νου του ολοκληρωτικά ενωμένο με τη Θεϊκή Συνειδητότητα, αντιλαμβανόταν εσωτερικά την Αλήθεια και περιέγραφε τι έβλεπε.
Η πνευματική ακτινοβολία του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα θα μπορούσε να γεμίσει κάποιον με τρομακτικό δέος αν δεν υπήρχε συγχρόνως και η ζεστασιά και η φυσικότητά του, καθώς και μια ήσυχη ταπεινότητα, που έκανε αμέσως τους πάντες να νιώθουν άνετα. Κάθε άνθρωπος στο ακροατήριο αισθανόταν ότι η ομιλία του απευθυνόταν σ’ αυτόν προσωπικά. Ένα από τα πολλά ψυχικά χαρίσματα του Δασκάλου ήταν η γεμάτη κατανόηση αίσθηση του χιούμορ. Με μια εύστοχη πρόταση, χειρονομία, ή έκφραση του προσώπου του, προκαλούσε μια ευγνώμονα απάντηση ή ένα εγκάρδιο γέλιο ακριβώς τη σωστή στιγμή για να καταστήσει κάτι απολύτως σαφές, ή για να χαλαρώνουν οι ακροατές του μετά από μια έντονη συγκέντρωση πάνω σ’ ένα ιδιαίτερα βαθύ θέμα.
Το ότι γνώριζε τον Θεό ήταν άμεσα ήταν συγκινητικά φανερό από το παρουσιαστικό του και από τη χαρά και τη θεϊκή αγάπη που κυριολεκτικά ακτινοβολούσαν από μέσα του. Ο Παραμαχάνσατζι είχε πλήρως κυριαρχήσει στην επιστήμη του διαλογισμού γιόγκα, όπως αυτή παρατέθηκε από τον Κρίσνα στην Γκίτα. Πολλές φορές παρατήρησα πώς, χωρίς καμία προσπάθεια, έμπαινε στην υπερβατική κατάσταση του σαμάντι. Ο καθένας από εμάς που ήμαστε παρόντες πλημμυριζόταν από την ανείπωτη γαλήνη και μακαριότητα που πήγαζε από την κοινωνία του με τον Θεό. Μ’ ένα άγγιγμα, μια λέξη, ή ακόμα και μια ματιά, μπορούσε να αφυπνίσει τους άλλους και να τους κάνει να αποκτήσουν μια μεγαλύτερη επίγνωση της παρουσίας του Θεού, ή να παραχωρήσει την εμπειρία της υπερσυνείδητης έκστασης σε μαθητές που ήταν σε συντονισμό μαζί του.
Στον Παραμαχάνσα Γιογκανάντα ταίριαζε η περιγραφή ενός αληθινού γκουρού, ενός Δασκάλου που είχε συνειδητοποιήσει τον Θεό. Ήταν μια ζωντανή Γραφή σε σοφία, πράξη και αγάπη για τον Θεό. Σ’ αυτούς που συναναστρέφονταν προσωπικά με τον Παραμαχάνσα Γιογκανάντα ήταν φανερό ότι το μεγαλείο του δεν βρισκόταν μόνο στη βαθιά σοφία των διδασκαλιών του, αλλά επίσης και στη βαθιά αγάπη και τη γεμάτη συμπόνια κατανόηση που αναδίδονταν από την ύπαρξή του. Μια ανείπωτη γλυκύτητα διαπότιζε κάθε του λέξη, ματιά και χειρονομία, και όλοι γνώριζαν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η αγάπη του ήταν χωρίς όρια ή προϋποθέσεις. Ήταν φανερό ότι στα μάτια του δεν είχαν σημασία οι αδυναμίες και οι αποτυχίες κάποιου, ότι έβλεπε σε κάθε ψυχή την αγνή αντανάκλαση του Θεού. Δείτε λιγότερα
