Ψυχολόγος Μουρτζούκου Σοφία

16/05/2023

Τα παιδιά των Δανών είναι τα πιο ευτυχισμένα στον κόσμο. Ποιος το λέει; ΟΟργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης(Ο.Ο.Σ.Α.) το λέει, που κάτι θα ξέρει παραπάν....

01/04/2023

For many autistic people, like Ash, familiar clothes can be a lifeline. Helping with sensory regulation and providing a source of comfort. So making them las...

25/06/2022

"Αυτό που αισθάνεσαι είναι πόνοι ανάπτυξης. Ξεφορτώνεσαι τα πράγματα και τους ανθρώπους στη ζωή σου που σε κρατούν πίσω. Τα κομμάτια δεν πέφτουν. Τα κομμάτια τοποθετούνται στη θέση τους. Χαλάρωσε. Πάρε μια βαθιά ανάσα και άφησε αυτά τα πράγματα που δεν χρειάζεσαι πλέον να πέσουν. Σταμάτησε να κολλάς σε κομμάτια που δεν είναι πλέον για εσένα. Άφησέ τα να πέσουν. Άφησέ τα να φύγουν"

Εγώ: Γεια σου Θεέ.

Θεός: Γεια...

Εγώ: Καταρρέω. Μπορείς να με ξανασυναρμολογήσεις;

Θεός: Δεν θα το προτιμούσα.

Εγώ: Γιατί;

Θεός: Επειδή δεν είσαι παζλ.

Εγώ: Τι γίνεται με όλα τα κομμάτια της ζωής μου που πέφτουν στο έδαφος;

Θεός: Άφησέ τα εκεί για λίγο. Έπεσαν για έναν λόγο. Άφησέ τα να είναι εκεί για λίγο και μετά αποφάσισε εάν χρειάζεσαι να πάρεις πίσω κάποια από αυτά τα κομμάτια.

Εγώ: Δεν καταλαβαίνεις! Διαλύομαι!

Θεός: Όχι, εσύ δεν καταλαβαίνεις. Υπερβαίνεις, εξελίσσεσαι. Αυτό που αισθάνεσαι είναι πόνοι ανάπτυξης. Ξεφορτώνεσαι τα πράγματα και τους ανθρώπους στη ζωή σου που σε κρατούν πίσω. Τα κομμάτια δεν πέφτουν. Τα κομμάτια τοποθετούνται στη θέση τους. Χαλάρωσε. Πάρε μια βαθιά ανάσα και άφησε αυτά τα πράγματα που δεν χρειάζεσαι πλέον να πέσουν. Σταμάτησε να κολλάς σε κομμάτια που δεν είναι πλέον για εσένα. Άφησέ τα να πέσουν. Άφησέ τα να φύγουν.

Εγώ: Άπαξ κι αρχίσω να το κάνω αυτό, τι θα μου απομείνει;

Θεός: Μόνο τα καλύτερα κομμάτια σου.

Εγώ: Φοβάμαι να αλλάξω.

Θεός: Σου λέω συνεχώς: ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙΣ! ΓΙΝΕΣΑΙ!

Εγώ: Γίνομαι, Ποιος;

Θεός: Γίνεσαι αυτός που σε δημιούργησα να είσαι! Ένα άτομο από φως, αγάπη, φιλανθρωπία, ελπίδα, θάρρος, χαρά, έλεος, χάρη και συμπόνια. Σε έφτιαξα για πολύ περισσότερα από αυτά τα ρηχά κομμάτια με τα οποία αποφάσισες να διακοσμήσεις τον εαυτό σου και στα οποία προσκολλάσαι με τόση απληστία και φόβο. Άφησε αυτά τα πράγματα να πέσουν από πάνω σου. Σε αγαπώ! Μην αλλάξεις! Γίνε! Μην αλλάξεις! Γίνε! Γίνε αυτός που θέλω να είσαι, αυτός που δημιούργησα. Θα συνεχίσω να στο λέω αυτό μέχρι να το θυμηθείς.

Εγώ: Να, φεύγει κι άλλο ένα κομμάτι.

Θεός: Ναι. Άφησέ το να είναι έτσι.

Εγώ: Οπότε ... Δεν είμαι σπασμένος;

Θεός: Όχι, αλλά σπάζεις το σκοτάδι, όπως η αυγή. Είναι μια καινούρια ημέρα. Γίνε!! Γίνε ποιος είσαι πραγματικά!! "

~Artist Unknown

05/10/2021

Το άγχος καλώς ή κακώς είναι κομμάτι της ζωής μας...
Ευτυχώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας, γιατί η διαχείριση του είναι μια δεξιότητα που μπορεί να καλλιεργηθεί!
Περισσότερα από κοντά!!!

20/05/2021

Πότε δεν είναι αργά να φορέσεις φτερά και να πετάξεις προς την κατεύθυνση που θέλεις. Ακούς; Προς την κατεύθυνση που θέλεις ΕΣΥ, όχι εκεί που σε ωθούν οι άλλοι... Καλημέρα!!!

17/03/2021

25/01/2021

Πρώτη συνεδρία παιδοψυχολόγου με έναν 12χρονο:

- Ξέρεις γιατί έρχεσαι εδώ;
- Ξέρω.
- Θες να μου πεις;
- Έχω ΔΕΠΥ.
- Τι είναι αυτό ξέρεις;
- Είμαι υπερκινητικός και δε συγκεντρώνομαι αρκετά.
- Το καταλαβαίνεις όταν συμβαίνει;
- Ναι.
- Θες να σε βοηθήσω;
- Οι γονείς μου θέλουν.
- Εσύ δε θες;
- Δεν ξέρω σίγουρα. Θέλω σίγουρα να μη θυμώνουν. Να μη μου φωνάζουν.
- Μόνο γι’ αυτό θες; Δε θα σε βοηθήσει κι εσένα στην καθημερινότητά σου;
- Μου αρέσει που έχω άτακτο μυαλό! Με βοηθάει να ξεφεύγω.
- Από τι;
- Από το θυμό των άλλων.
- Θες να μου μιλήσεις λίγο για σένα και αυτό που πιστεύεις πως έχεις;
- Κουνιέμαι όλη την ώρα, το ξέρω! Και με λένε ζιζάνιο... Και κάνω πολύ γρήγορες σκέψεις και δυσκολεύομαι να σταματήσω. Μου λένε ότι όλο διακόπτω. Αλλά εγώ απλά θέλω να μιλήσω... Καμιά φορά δεν ακούω καν τι μου λένε. Ή μάλλον… οι άλλοι νομίζουν ότι δεν ακούω!
- Ακούς;
- Καμιά φορά θα ήθελα να μην… Ξέρεις κάτι; Μιλάνε για μένα σαν να μην είμαι μπροστά! Οι γονείς μου, οι παππούδες, φίλοι των γονιών μου, οι δάσκαλοι. Καμιά φορά και τα άλλα παιδιά, αλλά για αυτά δε με πειράζει τόσο. Παιδάκια είναι. Τι να πρωτοκαταλάβουν;
- Λένε για τη συμπεριφορά σου δηλαδή;
- Ναι. Αλλά δεν καταλαβαίνω. Πριν σχολιάσουν τη δική μου συμπεριφορά, έχουν σχολιάσει τη δική τους;
- Δεν καταλαβαίνω.
- Μα είναι απλό. Ο μπαμπάς μου για παράδειγμα. Τον ρωτάω κάτι. Τις μισές φορές δεν απαντάει, τις άλλες μισές απαντάει κάτι άσχετο και αν τον παρατηρήσεις όλο κουνιέται. Σηκώνεται απότομα από το γραφείο του, κάνει κάτι άχαρες κινήσεις, ξανακάθεται. Κουνιέται στην καρέκλα, τον διακόπτει το τηλέφωνο, του λέει κάτι η μαμά, του μιλάει ο αδερφός μου. Κάτι χάνει στο τέλος, κάτι ξεχνάει. Χάνεται στις σκέψεις του. Εκνευρίζεται η μαμά. Του φωνάζει. Συχνά τον προσβάλλει. Μετά αρχίζει ο καβγάς. Η μαμά κλαίει, χτυπάει τις πόρτες. Παραπονιέται που κάνει τόσα πράγματα και δεν προλαβαίνει και δεν την καταλαβαίνει κανείς. Γιατί να την καταλάβω εγώ που είμαι μικρός; Εκείνη με καταλαβαίνει;
- Γιατί το λες αυτό;
- Γιατί ούτε για μένα είναι εύκολη η ζωή! Ξυπνάω νωρίς. Σχολείο. Βγάλε τα μαθηματικά, γράψε αυτό, απάντα εκείνο, βγες στο διάλειμμα, γύρνα γρήγορα, άλλη δασκάλα. Κάνε γρήγορα! Συγκεντρώσου! Θυμήσου! Απάντα! Μέχρι και τις παραξενιές της κάθε δασκάλας πρέπει να θυμάμαι, για να προσαρμοστώ! Σχολάω. Μπες γρήγορα στο αμάξι! Φάε γρήγορα το φαγητό σου! Ξεκίνα γρήγορα τα μαθήματά σου! Μη χαζεύεις! Πήγαινε για τσίσα να φύγουμε για αγγλικά! Για ποδόσφαιρο, για, για… για… Και όταν επιτέλους έχω τελειώσει όλες μου τις υποχρεώσεις, να πάλι η μαμά να παραπονιέται για τη ζωή της τη μαύρη. Και που δεν προλαβαίνει να σιδερώσει, να σκουπίσει, να βγει με μια φίλη της. Και κλαίει. Και βρίζεται με τον μπαμπά. Δε θυμάμαι από πότε έχω να τη δω να γελάει. Ούτε τον μπαμπά. Και τότε εγώ φαντάζομαι δράκους! Που πετάνε βέβαια! Και ελπίζω να μου πάρουν ντραμς να μην τους ακούω! Και να πουν ο ένας στον άλλον ότι έχουν ΔΕΠΥ και διακόπτουν, όταν τους μιλάμε! Και ότι είναι υπερκινητικοί! Δεν κάθονται λίγο σε μια μεριά! Και ότι δεν ξέρω αν θα ήμουν έτσι, αν με είχαν βοηθήσει όταν ήμουν πιο μικρός. Αν με αγαπούσαν όπως είμαι και αντί για τιμωρίες, με έπαιρναν αγκαλιές... Τώρα να σου πω μια αλήθεια;
- Ναι…
- Τώρα δε θέλω να αλλάξω. Κι ας μου λένε ότι βαριέμαι όλη την ώρα και αναβάλλω και αλλάζω γρήγορα συναισθήματα. Και οι μεγάλοι το ίδιο είστε. Απλά δεν είναι κανείς εκεί κοντά, για να σας μαλώσει!
- Να σου πω την αλήθεια… ούτε εγώ θέλω να σε βοηθήσω να αλλάξεις!
- Ευχαριστώ!
- Παρακαλώ!

Χορχε Μπουκαι,
Γιατρός, Ψυχοθεραπευτής

23/12/2020

Ένεκα των ημερών, ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο να σκεφτούμε τι πραγματικά έχουμε ανάγκη, τι πραγματικά θέλουμε εμείς για εμάς, όχι τι θέλουν οι άλλοι για εμάς ούτε τι θέλουμε εμείς για χάρη των άλλων... Σας μπέρδεψα;;;

11/01/2019

Και η μέρα ξεκινάει με προβληματισμό: μπορεί το τραύμα που έχει υποστεί ένα άτομο να το μεταβιβάσει στην επόμενη γενιά μέσω των γονιδίων του;

"Η θεωρία της επιγενετικής κληρονομικότητας υποστηρίζει ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να επηρεάσουν τα γονίδια των μελλοντικών γενεών. Χημικά στοιχεία προσκολλώνται στο DNA μας, ενεργοποιώντας και απενεργοποιώντας τα γονίδιά μας".

Το πλεονέκτημα; "Η ιδέα ότι μπορούμε να μεταμορφωθούμε από το περιβάλλον, μας δίνει ισχυρά εργαλεία για την ανάπτυξη ανθεκτικότητας".

  Πρόσφατες μελέτες σχετικά με την επιστήμη των διαγενεακών τραυμάτων – για παράδειγμα μεταξύ επιζώντων του Ολοκαυτώματος και των παιδιών τους – έχουν ως εύρημα ....