20/12/2025
Όταν ήμουν 18 χρονών, έμενα δίπλα στις Πυραμίδες της Γκίζας.
Μπορούσα να τις δω από την ταράτσα της πολυκατοικίας💛
Τις έβλεπα από μακριά… και ήξερα πολύ καλά ότι ήθελα να πάω εκεί.
Κάθε μέρα σκεφτόμουν πότε θα το κάνω.
Μέχρι που μια μέρα αποφάσισα να πάω με τα πόδια, μέσα από τη Σαχάρα.
Ξεκίνησα ένα απόγευμα, μετά το μεσημέρι.
Είχα κάνει λάθος υπολογισμό· νόμιζα ότι ήταν κοντά.
Οι ώρες περνούσαν και εγώ βρισκόμουν όλο και πιο βαθιά στην έρημο.
Σιγά σιγά άρχισα να νιώθω άγχος.
Μετά φόβο.
Νύχτωνε… και κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι δεν ήξερα ούτε πώς να φτάσω ούτε πώς να γυρίσω.
Καθόμουν κάτω, στην άμμο,
και σκεφτόμουν:
«Αφού ξέρω τόσο καλά πού θέλω να πάω, γιατί χάθηκα;
Τι λάθος έκανα;
Πώς θα γυρίσω πίσω;»
Μου ερχόταν να κλάψω.
Και τότε, ξαφνικά,
κάτι μέσα μου μίλησε καθαρά και δυνατά:
«Σήκω όρθιος και βάδιζε τον δρόμο που επιλέξεις, μέχρι να φτάσεις.»
Σηκώθηκα.
Συνέχισα να περπατάω.
Και τελικά έφτασα στην πίσω πλευρά των πυραμίδων,
όπου συνάντησα έναν φύλακα.
Μου είπε πως από εκεί απαγορεύεται η διέλευση,
με πήρε όμως και με έβγαλε στον δρόμο.
Μπήκα σε ένα αυτοκίνητο
και σε πέντε λεπτά ήμουν σπίτι.
Όλη τη νύχτα δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Σκεφτόμουν:
«Γιατί να χρειαστώ τέσσερις ώρες μέσα στον φόβο,
αφού μπορούσα να φτάσω σε πέντε λεπτά, με ασφάλεια;»
Ίσως να έφταιγε η ηλικία.
Ίσως η άγνοια.
Δεν ξέρω.
Αυτό όμως που ξέρω —και μου έμεινε βαθιά μέσα μου είναι δύο πράγματα:
👉 Κάθε στόχος έχει πάντα δύο δρόμους:
τον εύκολο και τον δύσκολο για να τον πετύχεις.
👉 Και κάθε φορά που δυσκολεύομαι, είτε για έναν στόχο είτε γενικά στη ζωή,
ακούω εκείνη τη φωνή μέσα μου.
Και τώρα, κάθε φορά που πηγαίνω ξανά εκεί, μετά από τόσα χρόνια,
νιώθω κάτι παράξενο και βαθύ.
Σαν να μου λένε ότι τους έλειψα.
Στέκομαι απέναντί τους
και δεν βλέπω πια απλώς πέτρες και ιστορία.
Βλέπω τον 18χρονο εαυτό μου.
Τον φόβο.
Την άγνοια.
Το θάρρος.
Και εκείνη τη φωνή που με κράτησε όρθιο.
Και χαμογελάω…
γιατί καταλαβαίνω πως τελικά δεν χάθηκα ποτέ.
Απλώς έμαθα, από πολύ νωρίς,
ότι ο δρόμος ,όποιος κι αν είναι,
αρκεί να τον περπατάς όρθιος,
με πίστη,
μέχρι να φτάσεις.
Μιντο Αττααλλα
Συνθετικός ψυχοθεραπευτής καθηγητής κινεζικής ιατρικής
