20/04/2026
Η δεύτερη φορά που έγινα μητέρα με βρήκε αλλιώς.
Πιο κουρασμένη. Πιο γεμάτη ευθύνες. Πιο λιγότερο ρομαντική ίσως.
Αλλά και πολύ πιο αληθινή.
Πριν από δεκαπέντε ημέρες κράτησα ξανά ένα μωρό στην αγκαλιά μου και ένιωσα καθαρά κάτι που η ψυχολογία γνωρίζει καλά: η μητρότητα δεν βιώνεται ποτέ με τον ίδιο τρόπο δύο φορές. Γιατί δεν είναι ίδιο το παιδί, δεν είναι ίδια η ζωή, και κυρίως δεν είναι η ίδια γυναίκα.
Τη δεύτερη φορά κουβαλάς ήδη εμπειρία, μνήμη, κόπωση, ενοχές, γνώση, έναν μεγαλύτερο φόβο, αλλά και μια βαθύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου. Ξέρεις πως δεν χρειάζεται να είσαι τέλεια. Χρειάζεται να είσαι παρούσα.
Τους επόμενους μήνες κρατώ λίγη απόσταση από τις συνεδρίες μου, όχι όμως από την παρουσία μου εδώ.
Και θέλω να πω κάτι σημαντικό: η απόσταση δεν είναι εγκατάλειψη. Είναι φροντίδα. Είναι ο χώρος που χρειάζεται μια γυναίκα για να ανασυνταχθεί, να δεθεί, να ξεκουραστεί, να επιστρέψει ολόκληρη.
Στην εποχή που όλα ζητούν άμεση παρουσία, η δυνατότητα να λες «τώρα χρειάζομαι χρόνο» είναι πράξη ψυχικής υγείας.
Θα επιστρέψω σύντομα κοντά σας, με την ίδια αγάπη και ίσως με ακόμη περισσότερη κατανόηση για όσα ζούμε ως άνθρωποι και ως γονείς.
Μέχρι τότε, οι πολύτιμοι συνεργάτες μου βρίσκονται εδώ για εσάς, με τη φροντίδα και την ποιότητα που αξίζετε.
Με ευγνωμοσύνη,
και με λίγη αϋπνία παραπάνω 🤍