Dr Constantinos Sfakianoudis

Όλες όμως οι περιπτώσεις υπογονιμότητας ΔΕΝ απαιτούν εξωσωματική γονιμοποίηση. Η σύγχρονη επιστήμη στον τομέα της υπογονιμότητας δίνει την δυνατότητα σε εμάς τους ειδικούς να διαγνώσουμε, αλλά και να λύσουμε, προβλήματα που παλαιότερα θεωρούνταν δυσεπίλυτα και με ηπιότερες τεχνικές. Είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε παθολογικές καταστάσεις, όπως η ενδομητρίτιδα, η ενδομητρίωση και η κιρσοκήλη και με απλές παρεμβάσεις να αυξήσουμε σημαντικά το δυναμικό γονιμότητας ενός ζευγαριού.

Αλλά και αν ακόμα οι συνθήκες είναι τέτοιες που επιβάλουν την πραγματοποίηση της εξωσωματικής γονιμοποίησης οι πιθανότητες επιτυχίας από την πρώτη κιόλας φορά ξεπερνούν το 50%. Η εξαντλητική και εις βάθος διερεύνηση του περιστατικού, η σωστή εφαρμογή των πιο σύγχρονων μεθόδων και η επιλογή του πλέον ενδεδειγμένου πρωτοκόλλου διέγερσης της ασθενούς, αποτελούν τα σημεία-κλειδιά που ακολουθούμε εμείς οι ειδικοί προκειμένου να φτάσουμε στο κορυφαίο αποτέλεσμα.

Στο σημείο αυτό όμως θα αναρωτηθεί κάποιος = Πώς γίνεται με αυτά τα δεδομένα που μας αναφέρετε γιατρέ και υπάρχουν γυναίκες που υποβάλλονται σε περισσότερες από πέντε και καμιά φορά και πάνω από δέκα ανεπιτυχείς προσπάθειες; Η απάντηση είναι εύκολη και προφανής. Δεν τηρούνται τα σημεία-κλειδιά που αναφέρθηκαν παραπάνω με κυριότερη παράλειψη αυτή του εξαντλητικού ελέγχου του ζευγαριού ή επιχειρείται επανειλημμένα το ίδιο θεραπευτικό πρωτόκολλο χωρίς να γίνεται προσπάθεια να αναζητηθεί το πιο ενδεδειγμένο για την ασθενή. Υπάρχουν δε περιπτώσεις όπου εξαρχής το ζευγάρι μπαίνει σε έναν αγώνα με ιδιαίτερα κακές πιθανότητες. Οι πιθανότητες αυτές πρέπει να είναι σαφείς στο ζευγάρι που έχουμε μπροστά μας ούτως ώστε αυτό να μην υποβληθεί το σε πολλές προσπάθειες με φρούδες ελπίδες αλλά η θεραπευτική προσέγγιση να αλλάξει γρήγορα κατεύθυνση προς το συμφέρον του κοινού σκοπού.

Λίγα λόγια στο τέλος για την ασφάλεια των χορηγούμενων φαρμάκων. Τα νεώτερα φάρμακα που χρησιμοποιούνται έχουν ελεγχθεί σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων και έχουν βρεθεί ΑΠΟΛΥΤΩΣ ασφαλή. ΔΕΝ προκαλούν καρκινογένεση ούτε κάποια άλλη σημαντική επιβάρυνση στον οργανισμό της ασθενούς. Πρέπει όμως να αποφεύγονται ή τουλάχιστον να χρησιμοποιούνται με ιδιαίτερη προσοχή σε περιπτώσεις αυξημένης καρκινικής προδιάθεσης ( ιδιαίτερα στον μαστό ) ή σε περιπτώσεις θρομβοφιλίας. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις είναι ίσως πιο ενδεδειγμένο να προβεί κανείς στη διενέργεια εξωσωματικής χωρίς ορμόνες , δηλαδή σε φυσικό κύκλο ή με την τεχνική IVM ( Ιn Vitro Maturation) .

Εν κατακλείδι, είναι σαφές ότι στις δύσκολες εποχές που ζούμε το ζευγάρι που πάσχει από υπογονιμότητα δεν είναι σε θέση να αναλωθεί οικονομικά ή ψυχικά στη διενέργεια πολλών προσπαθειών εξωσωματικής. Πρέπει ΕΜΕΙΣ οι ειδικοί να το προσεγγίσουμε εξατομικευμένα, να το φροντίσουμε προσεκτικά και να το οδηγήσουμε στο προορισμό του μέσα από το πιο σύντομο, ανέξοδο και απλό μονοπάτι. Αυτή αισθάνομαι ως υποχρέωση μου και αυτή είναι η υπόσχεση μου….