09/08/2025
Στη μέση ενός καταπράσινου τοπίου, ένα δέντρο φωνάζει σιωπηλά, "Βοήθησε με".
Το σημείωμα επάνω στον κορμό μοιάζει να λειτουργεί σαν καθρέφτης της σχέσης μας με τη φύση. Μιας σχέσης για την οποία αδιαφορούμε και πληγώνουμε.
Η καταστροφή των δασών δεν πλήττει μόνο το φυσικό περιβάλλον, διαταράσσει την ίδια την ανθρώπινη φύση μας.
Τα δάση, εκτός από πηγές οξυγόνου και βιοποικιλότητας, είναι τόποι που συνδέονται με την ευεξία, τη μνήμη, την καταγωγή, την έμπνευση. Όταν καίγονται, χάνεται ένα κομμάτι της εσωτερικής μας ισορροπίας.
Η φύση που καταστρέφουμε είναι η ίδια που μας παρείχε καταφύγιο, τροφή και στέγη καθώς και τη δυνατότητα να εξελιχθούμε πνευματικά και κοινωνικά.
Βλέποντας τις φλόγες να καταπίνουν τα δέντρα, νιώθουμε μέσα μας μια απώλεια, σαν να ξεριζώνεται κάτι από την ψυχή μας. Οι πυρκαγιές, δεν είναι μόνο οικολογικές τραγωδίες, είναι και υπαρξιακές.
Ίσως, το "βοήθησέ με" να μην αφορά μόνο το δέντρο.
Κατερίνα Λυγγερίδου
Σύμβουλος ψυχικής υγείας
Δασκάλα θεραπευτικής γιόγκα