Δρ. Χάρης Πίσχος, Ψυχολόγος MSc, PhD - Ψυχοθεραπευτής ECP

03/02/2026

Αυτό που θέλουμε αληθινά στη σχέση μας, είναι να εκφράσουμε την βαθύτερη επιθυμία μας: να ακουστούμε πραγματικά, να μας δει ο/η σύντροφός μας και να έρθει λίγο πιο κοντά μας.

Αυτό που θέλουμε είναι να έχουμε ασφάλεια στη σχέση μας.

11/01/2026

07/01/2026

Πολύ συχνά στις συνεδρίες μου συναντώ γονείς εξαντλημένους, που νιώθουν ότι η οθόνη είναι το μόνο τους «σωσίβιο» για να μαγειρέψουν, να δουλέψουν ή απλώς να πάρουν μια ανάσα. Θέλω να το πω καθαρά: Σας καταλαβαίνω. Δεν είστε «κακοί γονείς» επειδή δώσατε το tablet.

Όμως, ως ψυχολόγος και οικογενειακός θεραπευτής, οφείλω να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες πληροφορίες που μας παρουσιάζουν τι συμβαίνει «πίσω από τα φώτα» της οθόνης, ειδικά στα παιδιά κάτω των 2 ετών, ποιες είναι οι αρνητικές επιδράσεις της αλλά και τι να κάνετε διαφορετικό, χωρίς να ενοχοποιηθείτε.

04/01/2026

Ως ψυχολόγος βλέπω συχνά ανθρώπους να προσπαθούν να κολλήσουν «τσιρότα» πάνω σε βαθιά υπαρξιακά τραύματα. Το αποτέλεσμα: Ψυχική εξάντληση και διαρροή ενέργειας και αποθεμάτων. Η θεραπευτική διεργασία δεν είναι να κολλάμε «sorry» στις πληγές των θεραπευόμενων, αλλά να τους βοηθάμε να αντέξουν τη διαδικασία της συγκόλλησης από μέσα προς τα έξω.

02/01/2026

Η Πρωτοχρονιά λειτουργεί ως ένα ισχυρό σύμβολο, συχνά είναι η αφετηρία που επιλέγουμε για να ξεκινήσουμε τις αλλαγές που επιθυμούμε στη ζωή μας. Ωστόσο, η αναμονή αποκλειστικά μιας συγκεκριμένης ημερομηνίας για να μας δώσει κίνητρο, είναι πιθανό να οδηγήσει στην εξασθένισή του μέσα σε λίγες εβδομάδες, καθώς αυτή η προσέγγιση είναι περισσότερο πιεστική παρά υποστηρικτική.

Η ουσία της νέας χρονιάς, βρίσκεται στην εσωτερική ετοιμότητα που οι ίδιοι προετοιμάζουμε τον εαυτό μας για αλλαγές μέσα από διεργασίες και βιώματα. Η κατάλληλη στιγμή για να πετύχουμε αυτό που θέλουμε, είναι εκείνος ο χρόνος που θα εμείς είμαστε αποφασισμένοι να το κάνουμε.

Αντί να εστιάζουμε στην απαρίθμηση των αλλαγών ή των στόχων που θέλουμε να πράξουμε, ας μείνουμε σε μία πολύ απλή αλλά δύσκολη ερώτηση που κρύβει και την αποτελεσματικότητα τους:
- Γιατί θέλω να κάνω αυτή την αλλαγή;
- Γιατί θέλω να πετύχω αυτό το στόχο;
- Τι θα κερδίσω αν την/τον πετύχω;

Η απάντηση βρίσκεται στην αξία που κρύβεται πίσω από κάθε μας επιθυμία, είτε υλική είτε άυλη. Αυτή η αξία είναι μια πόρτα που περιμένει να ανοίξει, οδηγώντας μας σε έναν χώρο όπου καλούμαστε να κάνουμε μια παύση. Εκεί, μπορούμε να αναλογιστούμε τη σημασία που θα έχει η αλλαγή ή η εξέλιξή μας στη δική μας προσωπική βίωση.

Αυτή η εσωτερική έννοια, όταν την κρατάμε ζωντανή, εμπλουτίζει και άλλες διαστάσεις της ζωής μας. Ας τη διατηρήσουμε.

15/12/2025

Σήμερα στις 19.00 στο Κέντρο Νεότητας του Δήμου Χαλανδρίου (Αντιγόνης 56 και Δαναΐδων), μαζί με την αγαπητή Nagia Tavoulari, Διδάκτορα της Ιστορίας της Ψυχολογίας, θα μιλήσουμε για την επιστήμη της Ψυχολογίας και την εφαρμογή της από τον Σωκράτη μέχρι σήμερα.

Μία αναδρομή στην ψυχή και στη θεραπεία, αναφορά στις ιστορικές καταβολές και μεταλλάξεις της και θα φτάσουμε στο σήμερα με την εμφάνιση των ρευμάτων ψυχοθεραπείας, την επίδραση της ψυχοθεραπείας στον εγκέφαλο και το σύγχρονο νομικό πλαίσιο της ψυχολογίας και της ψυχοθεραπείας για να μπορούν να προστατευθούν οι πολίτες στην αναζήτησή τους για ψυχολογική υποστήριξη.

Η είσοδος είναι ελεύθερη, σας περιμένουμε!

09/12/2025

Το μέλλον είναι άγνωστο, δεν προσφέρει ασφάλεια και το οικείο, το παρελθοντικό έρχεται να μας συμπονέσει και να μας προφυλάξει από πιθανό τραύμα, στην ουσία όμως έρχεται να μας καθηλώσει. Αν είχε λόγια θα έλεγε: «Που να πηγαίνεις τώρα εκεί πέρα, αφού αυτό δεν είναι για σένα. Κάτσε εδώ σε αυτό που γνωρίζεις και άσε τα αυτά για τους άλλους».

Με αυτόν τον τρόπο και χωρίς να το συνειδητοποιούμε φυσικά, έχουμε σαμποτάρει οι ίδιοι κάθε προσπάθεια πριν την κάνουμε.

08/12/2025

Χάνετε τον εαυτό σας στην ατελείωτη προσπάθεια αυτοβελτίωσης ή ψάχνετε το νόημα στο αδιάκοπο κυνήγι της εξωτερικής αναγνώρισης;

Αυτός είναι συχνά απλώς ένας τρόπος να αποφύγουμε τον τραυματισμένο παρελθοντικό εαυτό μας. Το παρελθόν με αυτή την αντιμετώπιση, μάς έχει ήδη νικήσει, οδηγώντας μας να ζούμε παγωμένοι στο σήμερα.

Ο μόνος δρόμος για να σταματήσουμε να τρέχουμε στο ρόδα σαν τα χάμστερ, είναι η ενεργητική συνάντηση με τον πόνο. Όπως κολυμπούσαμε στα μεγάλα κύματα ως παιδιά, έτσι πρέπει να βουτήξουμε στη θλίψη, στον θυμό και στη μοναξιά.

Μόνο μέσα από τον αποχαιρετισμό και την αποδοχή αποκτούμε τη δύναμη να δημιουργήσουμε μια ζωή αυθεντικής πληρότητας.

✒️ Απόσταγμα από το άρθρο μου “Ο αποχαιρετισμός του ψυχολογικού πόνου είναι πάντα μία ενεργητική διαδικασία”.

03/12/2025

Η βαθιά ριζωμένη αντίληψη για τον ανδρισμό εγκλωβίζει τους περισσότερους άνδρες, με αποτέλεσμα να αδιαφορούν για την υγεία τους. Αυτά αναφέρω στο άρθρο "Γιατί οι άνδρες δεν λένε την αλήθεια στους γιατρούς τους", που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Κ" της Καθημερινής, την προηγούμενη Κυριακή.

Πολλοί άνδρες σκέφτονται την υγεία τους με όρους "δύναμης" και πιστεύουν ότι είναι άτρωτοι μπροστά στην ασθένεια με αποτέλεσμα να φτάνουν στο γιατρό στο +5. Αν είναι κάτι που μπορεί να τους παρακινήσει να κάνουν ένα τσεκ απ, είναι η γυναίκα τους (διευθύντρια υγείας του σπιτιού) και τα παιδιά τους (αν είναι παντρεμένοι). Ωστόσο, υπάρχει ελπίδα και για τους μόνους άνδρες: η θεωρία της Φυσικής Επιλογής δείχνει ότι οι γυναίκες επιλέγουν άνδρες που είναι πιο υγιείς και δεν παρουσιάζουν ριψοκίνδυνες συμπεριφορές.

Βρείτε περισσότερα στο άρθρο που ακολουθεί.

Το ότι «οι άνδρες δεν κλαίνε» μπορεί να είναι ένα αναχρονιστικό στερεότυπο, το ότι όμως αποφεύγουν τα προληπτικά τσεκ απ είναι μια σύγχρονη πραγματικότητα, με αρνη....

01/12/2025

Μόλις διάβασα μια μεγάλη ερευνητική ανασκόπηση για την υπαρξιακή θεραπεία που επιβεβαίωσε με τον πιο επίσημο τρόπο την προσέγγιση που υποστηρίζω.

Η ανασκόπηση 132 μελετών επιβεβαιώνει ότι όταν εστιάζουμε στην εύρεση νοήματος μέσα στον πόνο και την κρίση, τότε μειώνουμε πραγματικά το άγχος και την κατάθλιψη. Δεν πρόκειται για μια απλή αισιοδοξία, αλλά για μια θεραπεία που ενισχύει την υπαρξιακή μας ανθεκτικότητα.

Στην ουσία, ο Βίκτορ Φρανκλ και η υπαρξιακή του θεραπεία η οποία είναι το αντικείμενο της έρευνας, μας διδάσκει ότι η βούληση για νόημα είναι η πρωταρχική μας κινητήρια δύναμη. Αυτό είναι το κλειδί: Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να περάσει το τραύμα για να βρούμε τον σκοπό μας. Μπορούμε να τον ανακαλύψουμε ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες της ζωής.

Είτε αντιμετωπίζεις μια χρόνια ασθένεια, είτε απλά το άγχος της καθημερινότητας, η υπαρξιακή θεραπεία σε καλεί να δεις τον πόνο σου ως «δάσκαλο ζωής». Είναι ώρα να αναζητήσεις το δικό σου νόημα.

Έρευνα: Szabó, K., & Baji, I. (2025). The current status and applications of logotherapy and existential analysis: A narrative review. Developments in Health Sciences. Advance online publication. https://doi.org/10.1556/2066.2025.00083

24/11/2025

Η δουλειά του ψυχολόγου είναι να βοηθά τους ανθρώπους να αναγνωρίζουν
αυτό που είναι πραγματικό, αλλά αγνοείται στον τρόπο ύπαρξής τους.

Η πραγματικότητα που αγνοείται αφορά κυρίως τέσσερις θεμελιώδεις αγωνίες: τη θνητότητα (τον αναπόφευκτο θάνατο), την ελευθερία (την απόλυτη ευθύνη για τις επιλογές μας), την απομόνωση (το αναπόδραστο χάσμα μεταξύ των υπάρξεων) και την έλλειψη εγγενούς νοήματος.

Ο ψυχολόγος, με επιστημονικό τρόπο (αξιοποιώντας τη φαινομενολογία και την κλινική παρατήρηση), δημιουργεί ένα πλαίσιο ώστε ο θεραπευόμενος να αντιμετωπίσει αυτά τα δεδομένα.

Η αναγνώριση του «πραγματικού» δεν είναι απλώς γνώση, αλλά η συνειδητή αποδοχή αυτών των δεδομένων και η υιοθέτηση ενός νέου τρόπου ύπαρξης (authenticity) που βασίζεται στην ανάληψη της ευθύνης και τη δημιουργία προσωπικού νοήματος.

16/09/2025

Η δύναμη των λέξεων στην ψυχοθεραπεία

«Μην αγχώνεσαι», «όλα θα πάνε καλά», «κάθε εμπόδιο για καλό». Φράσεις που έχουν ειπωθεί πολλές φορές από φίλο σε φίλο σε μία δύσκολη συνθήκη.

Κυριολεκτικά έχουν νόημα, όμως δεν μπορούν να σταθούν από μόνες τους. Χωρίς πλαίσιο, με ακατάλληλο φωνητικό τόνο, χωρίς ενσυναίσθηση, προκαλούν περισσότερο ένα συναισθηματικό άδειασμα σε αυτόν που το ακούει και δείχνουν μία βιασύνη τύπου «να τελειώνουμε με αυτό» όπως το παιδάκι που βιάζεται να τελειώσει τα μαθήματά του για να παίξει με τους φίλους του.

Οι λέξεις αυτές τελικά προκαλούν περισσότερο πόνο και κενό όταν χρησιμοποιούνται με τέτοιο τρόπο παρά παρέχουν ανακούφιση και ψυχικό γαλήνεμα. Σε κάποιες περιπτώσεις προκαλούν θυμό για τον απλούστατο λόγο ότι το πρόσωπο που πονά, νιώθει ότι δεν έχει ακουστεί. Και έχει δίκιο.

Η ψυχοθεραπεία διαφέρει ουσιαστικά από μια συζήτηση με ένα φίλο, με το γράψιμο σκέψεων σε ένα ημερολόγιο ή ακόμη και με ένα chatbot. Ένας ψυχολόγος δεν ακούει μόνο, αλλά αναγνωρίζει σε βάθος, ανταποκρίνεται με ακρίβεια στα συναισθήματα και βοηθά να αποκτήσουν μορφή και νόημα.

Αποτυπώνει την εξωλεκτική επικοινωνία, συνδέεται, αξιοποιεί κάθε στιγμή, βρίσκεται εκεί, είναι παρών 100% στη διεργασία.

Αυτή η αναγνώριση από έναν άλλον άνθρωπο ενεργοποιεί τους μηχανισμούς συναισθηματικής ρύθμισης και θεραπείας που δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε η αυτοπαρατήρηση ούτε η απλή φιλική συζήτηση.

Η δύναμη των λέξεων είναι ουσιαστική στην ψυχοθεραπευτική διεργασία. Σε αυτή την ανθρώπινη συνάντηση, όταν μετατρέπουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα σε λόγια και τα μοιραζόμαστε με τον ψυχολόγο, γίνονται πιο διαχειρίσιμα και αποκτούν νέο νόημα.

Η λεκτικοποίηση των εμπειριών μας, βοηθά στην ένταξή τους στη μνήμη και στον εαυτό μας, φέρνοντας επίγνωση και ελευθερία εκεί όπου υπήρχε μόνο αυτόματη αντίδραση.

Η επικοινωνία του πόνου δημιουργεί ουσιαστική διαπροσωπική σύνδεση και ενεργοποιεί τις λειτουργίες ρύθμισης του συναισθήματος που προκύπτουν μέσα από την ασφαλή προσκόλληση.

Η αναγνώριση και η κατανόηση της συναισθηματικής μας κατάστασης από έναν άλλο άνθρωπο αποτελεί θεμέλιο της συναισθηματικής μας ανθεκτικότητας.

Έτσι, η ψυχοθεραπεία δεν προσφέρει μόνο ανακούφιση αλλά ενισχύει την ικανότητα για ενσυναίσθηση, αυθεντική οικειότητα και ψυχική ανάπτυξη.

Αυτό που ξεκινά ως απλή πράξη «να μιλήσω για τον πόνο μου», εξελίσσεται σε νέο τρόπο σχέσης με τον εαυτό, τους άλλους και τον κόσμο.