24/02/2026
Σβήνω και γράφω… γιατί δεν υπάρχουν ίσως τα λόγια να περιγράψουν ακριβώς το μεγαλείο της ημέρας της γέννησης. Το γνώριζα αλλά τώρα το βίωσα.
Άλλοτε πρόσωπο κουρασμένο, που έχει αφεθεί στα κύματα των συστολών της μήτρας και άλλοτε μια δύναμη μέσα σου να συνεχίσεις με χορό.
Ο δρόμος για τη μεγάλη πρώτη συνάντηση άλλοτε σύντομος και άλλοτε μακρύς. Αρκεί να αφεθείς.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πόσο όμορφα μου φέρθηκαν στον τοκετό μου. Όλοι & εσύ. Ξέρεις εσύ.
Και γεννιέται μία μάνα, ένας πατέρας και ένα μωρό.
Σεβασμός προς όλες τις μάνες, με όποιο τρόπο κι αν γίνονται μάνες!
Καλώς μας ήρθες 💙