30/12/2025
🗣️Οι γιορτές συχνά παρουσιάζονται σαν μια περίοδος που «πρέπει» να μας γεμίζει χαρά, επαφή, ζεστασιά. Όμως για πολλούς ανθρώπους λειτουργούν αλλιώς, κουβαλούν κοινωνικές υποχρεώσεις, αθέατη πίεση να ανταποκριθούμε, να φανούμε ευδιάθετοι, να σταθούμε “σωστά” σε τραπέζια, συζητήσεις και προσκλήσεις. Μαζί τους έρχονται αναμνήσεις, παλιές απουσίες, οικογενειακές δυναμικές, αλλά και συγκρίσεις με το πώς “θα έπρεπε” να είναι η ζωή μας. Γι’ αυτό, αν νιώθεις ότι αυτές οι μέρες σε φορτίζουν, δεν σημαίνει ότι είσαι αχάριστος/η ή ότι δεν εκτιμάς👉σημαίνει απλώς ότι είσαι άνθρωπος και κάτι μέσα σου χρειάζεται χώρο και κατανόηση.
🗣️Σε τέτοιες στιγμές, η πιο ουσιαστική πράξη φροντίδας είναι τα όρια. Όρια όχι επιθετικά, αλλά όρια ευγένειας,να πας όσο αντέχεις, να μείνεις όσο σου κάνει καλό, να μιλήσεις όσο θέλεις, να κρατήσεις σιωπή όταν χρειάζεσαι. Είναι εντάξει να πεις «θα περάσω λίγο» ή «σήμερα δεν θα τα καταφέρω», χωρίς να χτίζεις εξηγήσεις που σε εξαντλούν. Τα όρια δεν είναι απόρριψη των άλλων👉είναι μια ήρεμη, σταθερή υπενθύμιση ότι η ενέργεια σου είναι πεπερασμένη και ότι έχεις δικαίωμα να τη διαχειριστείς με τρόπο που σε προστατεύει.
✅Και πάνω απ’ όλα, άκου το σώμα σου και την ψυχή σου. Το σφίξιμο στο στομάχι, η ένταση, η κούραση, η ανάγκη να αποσυρθείς δεν είναι “υπερβολές”👉είναι μηνύματα. Δεν χρειάζεται να κερδίσεις την αποδοχή με το να πιεστείς ή να μείνεις σε χώρους που σε βαραίνουν. Το «τι θα πει ο κόσμος» δεν είναι πιο σημαντικό από την ηρεμία σου. Μπορείς να φύγεις χωρίς ενοχές, να διαλέξεις λιγότερο θόρυβο, περισσότερη ανάσα και μια γιορτή που χωράει και εσένα όπως είσαι, όχι όπως πρέπει.
