Φωτιάδου Κυριακή, Ψυχολόγος

27/01/2026

Ο πολυφωνικός εαυτός και η ψυχοθεραπεία

Στην καθημερινή εμπειρία πολλοί άνθρωποι περιγράφουν τον εαυτό τους σαν να αποτελείται από διαφορετικά «κομμάτια»: ένα μέρος που φοβάται, ένα που θυμώνει, ένα που προσπαθεί να αντέξει, και ένα άλλο που επιθυμεί αλλαγή ή ξεκούραση. Αυτή η εμπειρία δεν είναι ένδειξη σύγχυσης, αλλά μια φυσική όψη της ανθρώπινης ψυχικής ζωής.

Η έννοια του πολυφωνικού εαυτού προέρχεται από τη θεωρία του Ρώσου φιλόσοφου και θεωρητικού της γλώσσας Μιχαήλ Μπαχτίν, ο οποίος υποστήριξε ότι η ανθρώπινη εμπειρία και τα νοήματα συγκροτούνται μέσα από τη συνύπαρξη πολλαπλών φωνών που βρίσκονται σε διάλογο. Αντί για έναν ενιαίο, σταθερό εαυτό, ο άνθρωπος βιώνεται ως ένα δυναμικό πεδίο εσωτερικών συνομιλιών.

Ο πολυφωνικός εαυτός στη συστημική ψυχοθεραπεία

Στη συστημική θεραπεία το άτομο προσεγγίζεται ως μέρος ευρύτερων συστημάτων σχέσεων — οικογενειακών, κοινωνικών και πολιτισμικών — μέσα στα οποία έχουν διαμορφωθεί οι τρόποι που σκέφτεται, αισθάνεται και σχετίζεται.

Οι εσωτερικές φωνές δεν θεωρούνται τυχαίες ή παθολογικές. Αντίθετα, κατανοούνται ως αποτέλεσμα σημαντικών σχέσεων και εμπειριών ζωής: γονεϊκών μηνυμάτων, κοινωνικών προσδοκιών, διαγενεακών προτύπων. Κάθε φωνή εξυπηρετεί ή εξυπηρέτησε κάποτε μια ανάγκη, ακόμη κι αν σήμερα προκαλεί δυσφορία.

Πώς δουλεύεται αυτό στην ψυχοθεραπεία

Στη συστημική θεραπεία δημιουργείται ένας ασφαλής θεραπευτικός χώρος όπου:

-αναγνωρίζονται και ονομάζονται οι διαφορετικές εσωτερικές φωνές

-διερευνάται το πώς αυτές σχετίζονται μεταξύ τους και με το περιβάλλον του ατόμου

-φωτίζονται φωνές που έχουν σιωπήσει ή παραμεριστεί

Ο θεραπευτικός διάλογος δεν στοχεύει στο να «διορθώσει» τον εαυτό, αλλά στο να διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των διαφορετικών πλευρών του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το άτομο αρχίζει να κατανοεί βαθύτερα τις εσωτερικές του συγκρούσεις και να αποκτά περισσότερη ευελιξία στις αντιδράσεις και τις επιλογές του.

Παράλληλα, μέσα από τη θεραπευτική σχέση καλλιεργούνται σταδιακά πιο συμπονετικές και υποστηρικτικές εσωτερικές φωνές. Αυτές λειτουργούν ως μια εσωτερικευμένη εμπειρία φροντίδας και ασφάλειας, μια διαδικασία που περιγράφεται ως reparenting. Δεν πρόκειται για αντικατάσταση των υπαρχουσών φωνών, αλλά για τον εμπλουτισμό του εσωτερικού διαλόγου με περισσότερη κατανόηση και αποδοχή.

Στόχος και αποτέλεσμα της ψυχοθεραπείας

Στόχος της συστημικής ψυχοθεραπείας δεν είναι η εξάλειψη των δυσκολιών ή των «αρνητικών» συναισθημάτων, αλλά η δημιουργία ενός πιο λειτουργικού και φροντιστικού εσωτερικού κόσμου. Όταν οι εσωτερικές φωνές μπορούν να συνυπάρχουν και να συνομιλούν χωρίς κυριαρχία ή απόρριψη, το άτομο βιώνει:
μεγαλύτερη συναισθηματική ρύθμιση, αυξημένη αυτογνωσία και κατανόηση του εαυτού και αυτοσυμπόνια, περισσότερη ελευθερία στις σχέσεις και στις επιλογές του

Η ψυχοθεραπεία, μέσα από αυτή την οπτική, δεν «φτιάχνει» τον άνθρωπο. Τον βοηθά να ακούσει τον εαυτό του με περισσότερη κατανόηση και να σταθεί απέναντί του με φροντίδα — ώστε να μπορεί να σχετίζεται πιο ουσιαστικά με τον εαυτό του αλλά και τους άλλους.

23/01/2026

Πόσο συχνά πιάνεις τον εαυτό σου χαμένο στις σκέψεις, να ξεχνάς τι πήγαινες να κάνεις;
Πόσο συχνά βιάζεσαι;
Να λειτουργείς στον «αυτόματο πιλότο», απλώς διεκπεραιώνοντας δουλειές και υποχρεώσεις;
Και μέσα σε όλο αυτό, πόσο εύκολο είναι να χάσεις τη σύνδεση με τον εαυτό σου;
Το να είμαστε στον αυτόματο δεν είναι λάθος, είναι ανθρώπινο. Είναι ο τρόπος που το μυαλό μας προσπαθεί να αντεπεξέλθει στους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας, στις απαιτήσεις και στα συνεχόμενα «πρέπει». Όταν όμως αυτός ο τρόπος γίνεται μόνιμος, η ζωή αρχίζει να περνά χωρίς να τη ζούμε πραγματικά.
Η ενσυνειδητότητα είναι μια απλή, ήπια υπενθύμιση να επιστρέφουμε στο εδώ και τώρα. Να παρατηρούμε τι συμβαίνει μέσα μας και γύρω μας, χωρίς κριτική. Να δίνουμε χώρο στην αναπνοή μας, στο σώμα μας, στις σκέψεις και στα συναισθήματά μας. Να τα παρατηρούμε για λίγο από απόσταση.
Δεν σημαίνει να σταματήσουν οι σκέψεις ή οι υποχρεώσεις. Σημαίνει να είμαστε παρόντες όσο ζούμε τη ζωή μας. Και μέσα από αυτή την παρουσία, να ξαναβρίσκουμε τη σύνδεση με τον εαυτό μας.. λίγο λίγο, στιγμή τη στιγμή. 🌿

#ενσυνειδητότητα

21/01/2026

Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς σήμερα. 🫂
Ας σταθούμε λίγο πιο συνειδητά στη δύναμη που έχει μια αγκαλιά. Δεν είναι απλώς μια κίνηση τρυφερότητας. Είναι μια πράξη αποδοχής, ασφάλειας και σύνδεσης. Και δεν αφορά μόνο τους άλλους. Αφορά και τον εαυτό μας και τις διαφορετικές πλευρές του.
Συχνά μαθαίνουμε να αποφεύγουμε ό,τι μας δυσκολεύει: τον πόνο, τα έντονα συναισθήματα, τις πληγές του παρελθόντος, τις ευάλωτες πλευρές μας. Μαθαίνουμε να τα επικρίνουμε, να τα ελέγχουμε, να τα εκλογικεύουμε ή να τα αγνοούμε. Όμως η θεραπεία δεν έρχεται όταν τα απομακρύνουμε. Έρχεται όταν τα πλησιάζουμε με καλοσύνη κι αποδοχή, όταν τα αγκαλιάζουμε.
Αγκαλιάζοντας μια πλευρά μας, της επιτρέπουμε να υπάρξει. Δεν τη διώχνουμε, δεν τη διορθώνουμε, δεν την κρίνουμε. Και τότε, αυτή η πλευρά μας αρχίζει και εκφράζεται. Αυτό που ήταν σε ένταση, αρχίζει να ηρεμεί. Αυτό που ζητούσε απεγνωσμένα προσοχή, νιώθει ότι επιτέλους ακούγεται.
Το εσωτερικό μας παιδί — εκείνο το κομμάτι μας που κουβαλά τις πρώτες εμπειρίες, τις ανάγκες, τις πληγές, τους φόβους και τις ανασφάλειες μας — έχει ανάγκη από αυτή την αγκαλιά. Έχει ανάγκη να νιώσει ότι δεν είναι υπερβολικό και λάθος , ότι δεν ενοχλεί, ότι δεν χρειάζεται να αλλάξει για να αξίζει αγάπη.
Όταν το αγκαλιάζουμε, του μαθαίνουμε κάτι πολύ σημαντικό: ότι αξίζει. Ότι τα συναισθήματά του έχουν χώρο να ακουστούν. Ότι δεν χρειάζεται να παλεύει μόνο του.
Σήμερα, ας κάνουμε μια παύση και ας προσφέρουμε αυτή την αγκαλιά στον εαυτό μας, στις ευάλωτες πλευρές μας, στο εσωτερικό μας παιδί. Γιατί εκεί ξεκινά η πραγματική αποδοχή κι αγάπη προς τον εαυτό: το να μπορούμε να είμαστε δίπλα του, να τον συμπονεσουμε όπως θα ήμασταν δίπλα σε ένα παιδί που πονά.❤️

14/01/2026

Πώς η ψυχοθεραπεία αλλάζει τον εγκέφαλο: Νευροπλαστικότητα, δεσμός και ψυχική ανθεκτικότητα 🧠 🫀💪

Η ψυχοθεραπεία δεν είναι απλώς διάλογος. Είναι μια διαδικασία που αλλάζει τον τρόπο που σκεφτόμαστε, νιώθουμε και συνδεόμαστε με τους άλλους. Στη συστημική προσέγγιση, βλέπουμε το άτομο μέσα στο πλαίσιο των σχέσεών του — οικογένεια, φίλοι, εργασία — και μέσα από αυτές τις σχέσεις η αλλαγή γίνεται πιο βαθιά και ουσιαστική.

🧠Ο εγκέφαλος μπορεί να αλλάζει συνέχεια (νευροπλαστικότητα)

Ο εγκέφαλος δεν είναι στατικός: μπορεί να δημιουργεί νέες συνδέσεις και να τροποποιεί παλιά μοτίβα.

Κάθε φορά που βιώνουμε νέα συναισθήματα ή δοκιμάζουμε νέες εμπειρίες μέσα σε σχέσεις, δημιουργούμε νέες νευρωνικές διαδρομές.

Η ψυχοθεραπεία παρέχει ακριβώς αυτές τις εμπειρίες, που μας βοηθούν να σκεφτόμαστε πιο ευέλικτα και να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας αποτελεσματικά.

🤝 Η θεραπευτική σχέση ως ασφαλές πλαίσιο

Η σχέση με τον θεραπευτή λειτουργεί σαν ασφαλές περιβάλλον όπου μπορούμε να εκφραστούμε χωρίς φόβο.

Αυτή η ασφάλεια μειώνει το άγχος και ενισχύει την ικανότητά μας να ρυθμίζουμε τα συναισθήματα μας και να τα κατανοούμε καλύτερα.

Όταν νιώθουμε ασφαλείς, μαθαίνουμε ότι τα συναισθήματα μπορούν να γίνουν ανεκτά και οι σχέσεις να είναι υποστηρικτικές.

🧩🖇️ Νέες συνδέσεις δεσμού

Οι πρώτες εμπειρίες σχέσεων μέσα στην οικογένεια διαμορφώνουν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο και τους άλλους.

Μέσα στη θεραπεία, η εμπειρία μιας ασφαλούς σχέσης γεμάτης αποδοχή κι ενσυναίσθηση δημιουργεί νέα μοτίβα δεσμού στον εγκέφαλο.

Αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, σταθερότητα και αίσθηση σύνδεσης με τους άλλους.

💪 Καλλιέργεια ψυχικής ανθεκτικότητας

Η ψυχοθεραπεία μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικότερα τις δυσκολίες, να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα και να βρίσκουμε νέους τρόπους επίλυσης των προβλημάτων που μας απασχολουν.

Ο εγκέφαλος μαθαίνει να αντιδρά με ηρεμία κι ευελιξία αντί να υπερδιεγείρεται μπροστά στο άγχος.

Η ανθεκτικότητα δεν είναι έμφυτη — χτίζεται μέσα από ασφαλείς σχέσεις και θετικές εμπειρίες.

🔄 Η αλλαγή γίνεται σε ατομικό και σχεσιακό επίπεδο

Η ψυχοθεραπεία δεν αλλάζει μόνο τη σκέψη ή τα συναισθήματα. Αλλάζει τον τρόπο που συνδεόμαστε με τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας.

Μέσα από την ασφάλεια και τη σύνδεση που βιώνουμε στη θεραπεία, δημιουργούνται νέες διαδρομές στον εγκέφαλο μας και αυτό δημιουργεί νέα μοτίβα ζωής.

💫 Συνεπώς, η αλλαγή ξεκινά από τη σύνδεση. Κάθε ασφαλής σχέση που βιώνουμε, είτε στη θεραπεία είτε στη ζωή, δημιουργεί νέες νευρωνικές διαδρομές και δυναμώνει την ψυχική μας ανθεκτικότητα.

13/01/2026

Ορισμένοι Μύθοι & Αλήθειες για την Ψυχοθεραπεία 🧠✨

🔹 Μύθος: Πηγαίνω σε ψυχολόγο μόνο αν έχω σοβαρό πρόβλημα.
✅ Αλήθεια: Η ψυχοθεραπεία είναι για όποιον θέλει να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του, να βελτιώσει τη ζωή του και να νιώσει πιο καλά με αυτό που είναι.

🔹 Μύθος: Ο ψυχολόγος θα με κατευθύνει, θα μου πει τι να κάνω.
✅ Αλήθεια: Η ψυχοθεραπεία δεν δίνει έτοιμες απαντήσεις, αλλά σε βοηθά να βρεις τις δικές σου.

🔹 Μύθος: Αν ξεκινήσω, θα κρατήσει για πάντα. Θα εξαρτηθώ από τον ψυχοθεραπευτή.
✅ Αλήθεια: Στόχος της ψυχοθεραπείας δεν είναι η εξάρτηση, αλλά η αυτονομία. Μαθαίνεις να στηρίζεσαι στον εαυτό σου, να κατανοείς τις ανάγκες σου και να διαχειρίζεσαι τις δυσκολίες σου πιο αποτελεσματικά. Η θεραπεία ολοκληρώνεται βάσει των θεραπευτικών στόχων που θέτει το άτομο.

🔹 Μύθος: Πρέπει να είμαι “δυνατός/ή” και να τα καταφέρνω μόνος/η μου.
✅ Αλήθεια: Δεν μπορείς πάντα να τα καταφέρνεις μόνος/η. Το να ζητάς βοήθεια είναι ένδειξη δύναμης, όχι αδυναμίας.

🔹 Μύθος: Δεν χρειάζομαι ψυχοθεραπευτή, έχω φίλους.
✅ Αλήθεια: Οι φίλοι είναι πολύτιμοι, αλλά δεν είναι εκπαιδευμένοι επαγγελματίες. Στην ψυχοθεραπεία υπάρχει ένας ασφαλής, ουδέτερος χώρος, χωρίς κριτική και χωρίς “εύκολες” συμβουλές.

🔹 Μύθος: Αν πάω σε ψυχολόγο σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με εμένα.
✅ Αλήθεια: Όλοι οι άνθρωποι δυσκολεύονται. Η ψυχοθεραπεία είναι μια πράξη φροντίδας του εαυτού, όχι ένδειξη αποτυχίας.

🔹 Μύθος: Πρέπει να έχω προετοιμάσει τα λόγια μου για να ξεκινήσω.
✅ Αλήθεια: Δεν χρειάζεται να ξέρεις τι να πεις. Αυτό είναι μέρος της διαδικασίας. Θα αισθανθείς άνετα σιγά-σιγά και καθώς η θεραπευτική σχέση θα χτίζεται.

23/12/2025

Καθώς η χρονιά πλησιάζει στο τέλος της και το γραφείο θα παραμείνει κλειστό για τις ημέρες των γιορτών (24/12–6/1),
θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλους τους θεραπευόμενούς μου για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν και αυτή τη χρονιά.

Νιώθω ιδιαίτερα ευγνώμων που έχω την τύχη και την ευθύνη να ασκώ αυτό το επάγγελμα. Είναι πάντα συγκινητικό να ακούς τις ιστορίες των ανθρώπων, να σου επιτρέπουν να έρχεσαι σε επαφή με τα πιο ευάλωτα κομμάτια τους και να συμβάλλεις, έστω και με ένα μικρό λιθαράκι, στην ανάγκη τους για κατανόηση, εξέλιξη και αλλαγή.

Η παύση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της φροντίδας — τόσο στην ψυχοθεραπεία όσο και στην καθημερινότητα.
Εύχομαι οι ημέρες αυτές να προσφέρουν, όσο είναι δυνατόν, χώρο για ξεκούραση, αποφόρτιση και σύνδεση με ό,τι έχει πραγματική σημασία για τον καθένα.

Καλές γιορτές και ένα νέο έτος με περισσότερη φροντίδα, επίγνωση και εσωτερική αρμονία!🎄⛄️🍭🌠🎇🎁🎉

22/12/2025

Καθώς πλησιάζουν οι γιορτές, συχνά αυξάνονται οι προσδοκίες να είμαστε κοινωνικοί, χαρούμενοι, ζώντας στιγμής έντονης χαράς, χαλάρωσης και διασκέδασης.

Ωστόσο, τα συναισθήματα δεν ρυθμίζονται από το ημερολόγιο.
Αν αυτή την περίοδο παρατηρείς άγχος, κόπωση, μελαγχολία ή απογοήτευση αυτό δεν αποτελεί ένδειξη δυσλειτουργίας.
Αντανακλά μια φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση
σε μια περίοδο με αυξημένες προσδοκίες-απαιτήσεις.

Η φροντίδα του εαυτού ξεκινά από την αποδοχή της παρούσας συναισθηματικής σου κατάστασης, χωρίς πίεση για αλλαγή. Επίτρεψε στον εαυτό σου να είναι όπως είναι, αφουγκραζόμεν@ τις εσωτερικές σου ανάγκες. Δώσε του χρόνο να αναπνεύσει, να παρατηρήσει τι χρειάζεται. Μη σε πιέζεις για να χωρέσεις σε "ινσταγκραμικές" εικόνες καλοπέρασης που δε σου ταιριάζουν. Άκουσε μέσα σου τι είναι αυτό που χρειάζεσαι και πρόσφερέ το στον εαυτό σου. Δημιούργησε μικρές, όμορφες στιγμές αυτο-φροντίδας που ταιριάζουν σε εσένα.

09/12/2025

Στις 5/12 το μη κερδοσκοπικό σωματείο Επιόνη διοργάνωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα με θέμα Φροντιστές και ψυχική ανθεκτικότητα.
Στην ημερίδα δόθηκε έμφαση στο πώς φροντίζεται ο φροντιστής και πώς ενισχύεται η ψυχική ανθεκτικότητα του.
Αξιόλογοι ομιλητές, καθένας από το δικό του κλάδο συνέβαλαν στην ημερίδα καταδεικνύοντας την αναγκαιότητα υποστήριξης των φροντιστών σε ψυχολογικό, κοινωνικό αλλά και θεσμικό επίπεδο.
Χαίρομαι που συμμετείχα με την ομιλία μου και είχα την ευκαιρία να μιλήσω από μια συστημική οπτική για τις ρίζες και τους κύκλους της φροντίδας και για το πώς η φροντίδα μπορεί να γίνει λειτουργία ολοκλήρου του συστήματος, αντί να βαραίνει έναν.

Ευχαριστώ πολύ την Επιόνη για τη διοργάνωση- παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες- και την πρόσκληση που με τίμησε ιδιαίτερα.
Μου δίνει ιδιαίτερη χαρά και νόημα να συμμετέχω σε δράσεις που αφορούν την ευαισθητοποίηση της κοινότητας γύρω από σημαντικά ψυχοκοινωνικά ζητήματα και την υποστήριξη πρωτοβουλιών που συμβάλλουν στο κοινό καλό.

Ευχαριστώ πολύ την αγαπημένη φίλη, Σόφη για τις φωτογραφίες και την παρουσία της στην ημερίδα! Ανθοφορία της Ψυχής

Τo «Ελληνικό Δίκτυο Φροντιστών ΕΠΙΟΝΗ» είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο που ιδρύθηκε το 2017 και επιδιώκει να ενισχύσει την αναγνώριση της ανεπίσημης φροντίδας που παρέχουν οι συγγενείς ή φίλοι ενός ατόμου με χρόνια πάθηση ή αναπηρία και να εκπροσωπήσει και να δράσει για τους φροντιστές. Για τις δράσεις της μπορείτε να δείτε εδώ : Epioni

21/11/2025

Το Ελληνικό Δίκτυο Φροντιστών ΕΠΙΟΝΗ, συνεχίζοντας τη δράση του για την ενημέρωση, ενδυνάμωση και υποστήριξη των φροντιστών ατόμων με χρόνια νοσήματα ή αναπηρίες, διοργανώνει τη 2η ημερίδα με θέμα “Φροντιστές και Ψυχική Ανθεκτικότητα”, την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2025, στις 12.00 στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδας, με ελεύθερη είσοδο.

Θα συμμετέχω στην Ημερίδα με την ομιλία μου: "Οι κύκλοι της φροντίδας – μια συστημική ματιά στην ψυχική ανθεκτικότητα των φροντιστών".

Σας περιμένουμε!🌸

Το Ελληνικό Δίκτυο Φροντιστών ΕΠΙΟΝΗ, συνεχίζοντας τη δράση του για την ενημέρωση, ενδυνάμωση και υποστήριξη των φροντιστών ατόμων με χρόνια νοσήματα ή αναπηρίες, ...

10/11/2025

🔼Το Τρίγωνο του Δράματος🔼

Το Τρίγωνο του Δράματος, γνωστό και ως Τρίγωνο Karpman, διατυπώθηκε από τον ψυχίατρο Stephen Karpman και αποτελεί ένα ψυχολογικό μοντέλο που περιγράφει ένα τρίγωνο, 3 δυσλειτουργικών ρόλων που υιοθετούν οι άνθρωποι σε καταστάσεις έντασης/σύγκρουσης.

Οι τρεις βασικοί ρόλοι είναι:

Θύμα: Νιώθει ανίσχυρο ή αβοήθητο και αναζητά υποστήριξη ή κατηγορεί άλλους για την κατάστασή του.

Θύτης / Διώκτης: Ασκεί πίεση, κριτική ή έλεγχο, συχνά για να διατηρήσει την αίσθηση ελέγχου και υπεροχής.

Σωτήρας: Προσπαθεί να βοηθήσει ή να «σώσει» τους άλλους από τη δυσκολία που βιώνουν, διατηρώντας όμως την εξάρτησή τους και περιορίζοντας την αυτονομία τους.

Οι ρόλοι αυτοί συχνά εναλλάσσονται μεταξύ των συμμετεχόντων, δημιουργώντας έναν μη λειτουργικό κύκλο όπου όλοι, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, διαιωνίζουν το δράμα.

🔄 Παράδειγμα εφαρμογής

Σε έναν εργασιακό χώρο, η Μαρία αναλαμβάνει ένα δύσκολο έργο και δυσκολεύεται να το ολοκληρώσει εγκαίρως. Νιώθει αδικημένη και ανίκανη:

«Πάντα μου αναθέτουν τα πιο δύσκολα καθήκοντα και δεν με βοηθά κανείς.»
👉 Θύμα

Ο προϊστάμενος, παρατηρώντας την καθυστέρηση, την επικρίνει αυστηρά:

«Δεν μπορείς να διαχειριστείς σωστά τα καθήκοντά σου και φταις εσύ για αυτό.»
👉 Θύτης

Ο συνάδελφός της, βλέποντας την πίεση που δέχεται, προσφέρεται να αναλάβει μέρος της δουλειάς της χωρίς να του ζητηθεί:

«Άσε, θα το κάνω εγώ για σένα, Μαρία, μην ανησυχείς.»
👉 Σωτήρας

Οι ρόλοι αυτοί είναι δυναμικοί και εναλλάξιμοι. Ένα άτομο μπορεί να ξεκινήσει ως Θύμα και στη συνέχεια να γίνει Θύτης ή Σωτήρας, αναπαράγοντας έναν επαναλαμβανόμενο δυσλειτουργικό κύκλο.

⚠️ Το κόστος του “Δράματος”

Όταν εμπλεκόμαστε στο τρίγωνο αυτό δημιουργούνται έντονα αισθήματα δυστυχίας, θυμού και ψυχικού πόνου — ανεξάρτητα από τον ρόλο εκκίνησης.
Το κόστος είναι σημαντικό για όλους: οδηγεί σε συναισθηματική εξάντληση, απώλεια αυτοεκτίμησης, άγχος.
Οι προσπάθειες να αποφύγουμε τον πόνο — είτε κατηγορώντας, είτε αναζητώντας κάποιον να μας φροντίσει, είτε προσπαθώντας να “σώσουμε” τους άλλους — τελικά δημιουργούν περισσότερο πόνο και εξάρτηση.
Όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτή τη δυναμική, καταλήγουν κάποια στιγμή πληγωμένοι και αποδυναμωμένοι. Αν και αρχικά μπορεί να υπάρχει μια βραχύχρονη ανακούφιση, στο τέλος, κανείς δεν κερδίζει.

🌱 Πώς μπορούμε να αλλάξουμε το μοτίβο

Η αλλαγή ξεκινά όταν συνειδητοποιούμε τον ρόλο που παίζουμε και επιλέγουμε να αντιδράσουμε διαφορετικά, αναλαμβάνοντας την ευθύνη του εαυτού μας.

Όταν νιώθουμε “θύματα”, είναι σημαντικό να μην μειώνουμε την αυτοεκτίμησή μας αναζητώντας συνεχώς επικύρωση από τους άλλους. Αντί αυτού, μπορούμε να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή μας, να εμπιστευτούμε τις ικανότητές μας και να αναλάβουμε δράση.

Όταν τείνουμε να λειτουργούμε ως “σωτήρες”, χρειάζεται να αναγνωρίσουμε τι μας εξαντλεί μέσα στη βοήθεια που προσφέρουμε και πώς να θέσουμε σαφή όρια. Να προσφέρουμε υποστήριξη μόνο όταν μας ζητηθεί και εφόσον δε μας επιβαρύνει και έχοντας στο νου μας να μην απαλλάσσουμε τον άλλον από την ευθύνη του.

Όταν παίρνουμε τον ρόλο του “θύτη”, μπορούμε να αντικαταστήσουμε την κριτική με ειλικρίνεια και ενσυναίσθηση. Να δούμε τι επίπτωση έχει το να κατηγορούμε το άλλο πρόσωπο, να προσπαθήσουμε να το καταλάβουμε γιατί λειτουργεί όπως λειτουργεί και πώς μπορεί να αισθάνεται. Να επικοινωνούμε τα συναισθήματα και τις ανησυχίες μας χωρίς επίθεση ή έλεγχο.

Ένα άτομο πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι είναι το ίδιο υπεύθυνο για τη ζωή του και τις επιθυμίες του. Είναι απαραίτητο να πάρει τη ζωή στα χέρια του και να ενεργεί χωρίς να χρειάζεται την άδεια ή την αποδοχή κάποιου άλλου.

Η απεμπλοκή από το Τρίγωνο του Δράματος απαιτεί αυτοπαρατήρηση, αυτεπίγνωση και πρόθεση για αλλαγή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μπορούμε να καλλιεργήσουμε πιο ισορροπημένες σχέσεις και μια αίσθηση μεγαλύτερης ψυχικής δύναμης και ελευθερίας.

06/11/2025

Μια πολύ ενδιαφέρουσα δράση για φροντιστές!

«Φροντίζοντας το φροντιστή»
-Μια δραματοθεραπευτική ομάδα για ανθρώπους που προσφέρουν-

Μέσα στην καθημερινότητα της φροντίδας, συχνά ξεχνάμε τη δική μας φωνή.
Σ’ αυτόν τον κύκλο συναντήσεων, θα δημιουργήσουμε μαζί έναν χώρο έκφρασης,
όπου η φροντίδα για τον άλλον θα συναντήσει τη φροντίδα για τον εαυτό.
Μέσα από εικόνες, ρόλους, σύμβολα και παιχνίδι,
η δραματοθεραπεία μάς καλεί να ανακαλύψουμε ξανά
το κομμάτι εκείνο που αναπνέει, ξεκουράζεται και φροντίζει.
Η ομάδα αυτή απευθύνεται σε όσους έχουν αναλάβει ρόλο φροντιστή —
γονείς, συγγενείς, επαγγελματίες ή ανθρώπους που στηρίζουν άλλους —
και επιθυμούν να αγγίξουν τις δικές τους ανάγκες μέσα από τη δημιουργικότητα.

📍 Χώρος: Αλκαμένους 8, Κέντρο ημέρας Π.Ε.Ψ.Α.Ε.Ε. “Στο κέντρο της πόλης”
📅 Διάρκεια: 20 συναντήσεις των 90’ (κάθε Τρίτη 16:30)
🕓 Συμμετοχή: χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση
📞 Πληροφορίες & δήλωση συμμετοχής: andrianaxenaki1@gmail.com / 6942943317
έως τις 03/11
♦️Θα προηγηθεί ατομική συνάντηση γνωριμίας.
▶️Συντονισμός: Ξενάκη Ανδριάνα, Ψυχολόγος και εκπαιδευόμενη Δραματοθεραπεύτρια

«Ένας χώρος για να θυμηθούμε ότι κι εμείς χρειαζόμαστε φροντίδα.»

04/11/2025

Τα 3F του φόβου 😱 --> Fight, Flight or Freeze

🧠Φαντάσου τον εγκέφαλό σου σαν έναν αρχαίο φύλακα, έναν «παλιό εγκέφαλο», που ζει μέσα σου εδώ και εκατομμύρια χρόνια. Δεν σκέφτεται λογικά, απλώς αντιδρά αυτόματα για την επιβίωσή σου. Και κάθε φορά που νιώθει κίνδυνο, ο μοναδικός του στόχος είναι να σε κρατήσει ασφαλή.

🔴Μερικές φορές, όταν αισθάνεσαι φόβο, αυτός ο φύλακας ξυπνάει με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Μπορεί να σε κάνει να νιώσεις μια έντονη ανάγκη να αντισταθείς ή να υπερασπιστείς τον εαυτό σου- αυτό είναι το fight, η μάχη. Άλλοτε, σε ωθεί να απομακρυνθείς, να φύγεις από κάτι που σε τρομάζει — αυτό είναι το flight, η φυγή. Και κάποιες φορές, όταν τίποτα δεν φαίνεται ασφαλές, απλώς σταματάς, παγώνεις — αυτό είναι το freeze, 🥶το πάγωμα, μια προσωρινή παύση που προσπαθεί να σε προστατεύσει.

🟣Στην αρχή της ανθρώπινης ιστορίας, αυτές οι αντιδράσεις έσωζαν ζωές. Ένα λιοντάρι, ένας κίνδυνος στο δάσος, ένα φυσικό τραύμα — η μάχη, η φυγή ή το πάγωμα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο.

🟡Σήμερα, όμως, οι "απειλές" που βιώνουμε έχουν αλλάξει μορφή. Ένα βλέμμα απόρριψης, ένα επικριτικό σχόλιο, η αίσθηση ότι «δεν ανήκω» ή «δεν είμαι αρκετός/ή» μπορεί να ενεργοποιήσει την ίδια αντίδραση φόβου. Για το νευρικό μας σύστημα, η πιθανή απώλεια σύνδεσης, αποδοχής ή ασφάλειας είναι εξίσου επικίνδυνη με έναν φυσικό κίνδυνο.

🟠Και ξέρεις τι; Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Ο εγκέφαλός σου κάνει απλώς αυτό που ξέρει καλύτερα: προσπαθεί να σε προστατεύσει. Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος να αντιδράσεις στον φόβο. Το σημαντικό είναι να παρατηρήσεις τον εαυτό σου, να τον προσεγγίσεις με κατανόηση και να μάθεις τρόπους να επιστρέφεις στην ασφάλεια, στο σώμα και στην ψυχή σου. Να ακούσεις το συναίσθημά σου, να το δεχτείς να σε αγκαλιάσεις ακόμη περισσότερο αυτές τις στιγμές που φοβάσαι.

👤Είναι ένα κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας.
Και κάθε στιγμή που κοιτάς τον εαυτό σου με τρυφερότητα, κάθε βήμα προς την κατανόηση, είναι ένα βήμα προς περισσότερη αυτεπίγνωση, ελευθερία και εσωτερική γαλήνη.🫂 🙏🌟