08/03/2026
Η γυναίκα δεν είναι ένας ρόλος. Είναι ένα πρόσωπο που υπάρχει στον κόσμο: εργάζεται, σκέφτεται, δημιουργεί, ερωτεύεται και την ερωτεύονται.
Η ιστορία των τελευταίων αιώνων άνοιξε για τις γυναίκες τον δημόσιο χώρο της εκπαίδευσης, της εργασίας και της κοινωνικής συμμετοχής.
Όμως η γυναικεία παρουσία στον κόσμο δεν εξαντλείται στις κοινωνικές μεταβολές ούτε στους ρόλους που της αποδίδονται. Αγγίζει και μια βαθύτερη διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης.
Η θηλυκότητα δεν είναι μόνο ένα δεδομένο της φύσης ούτε μια ταυτότητα που μπορεί να οριστεί πλήρως. Αγγίζει μια συμβολική λειτουργία: έναν ιδιαίτερο τρόπο σχέσης με την επιθυμία, με τον άλλον και με τη ζωή. Δεν εκκινεί από ένα κλειστό σύστημα ορισμών. Μορφοποιείται μέσα στην εμπειρία, μέσα στον χρόνο και μέσα στη σχέση.
Γι’ αυτό και η ψυχαναλυτική σκέψη έχει επιμείνει ότι δεν υπάρχει ένα ενιαίο πρότυπο «της γυναίκας». Υπάρχουν γυναίκες, καθεμία με τον δικό της τρόπο να επιθυμεί, να αγαπά και να υπάρχει.
Σε αυτή την προοπτική, η θηλυκότητα συνδέεται με μια ιδιαίτερη σχέση με την επιθυμία και με τη ζωή: όχι ως κλειστή ταυτότητα, αλλά ως άνοιγμα. Μια εξωστρέφεια προς τον κόσμο που κρατά ζωντανό τον χώρο της σχέσης, μια παρουσία που δεν εγκλωβίζεται σε συστήματα ορισμών αλλά παραμένει ανοιχτή στη ζωή.
Ίσως γι’ αυτό η γυναίκα δεν μπορεί να περιοριστεί σε έναν ορισμό. Είναι ένα πρόσωπο που φέρει μέσα του μια ιδιαίτερη σχέση με την επιθυμία, με τον άλλον και με τη ζωή.
Και μέσα σε αυτή τη σχέση η θηλυκότητα δεν κλείνει σε σύστημα, παραμένει ανοιχτή.
.