19/11/2014
ΧΩΡΙΣΜΟΣ – ΑΠΩΛΕΙΑ – ΘΛΙΨΗ – ΠΕΝΘΟΣ
« Το στόμα μου είναι τόσο στεγνό που δεν θα μπορούσα να φτύσω, ούτε και αν κρεμόταν η ζωή μου από αυτό» Πρόγευμα στο Τίφανις ,Τρούμαν Καπότε.
« Τι είναι αυτό που κάνει τόσο οδυνηρό τον χωρισμό;» με ρώτησε πρόσφατα ένας φίλος συγγραφέας. Μα φυσικά η απώλεια . Η θλίψη είναι μια φυσιολογική αντίδραση στην απώλεια, καθώς και όλα τα επώδυνα συναισθήματα που μπορεί να βιώσουμε λόγω της απώλειας ενός αγαπημένου μας προσώπου. Ο θάνατος είναι το είδος της απώλειας που προκαλεί τη μεγαλύτερη θλίψη. Θλίψη όμως μπορεί να αισθανθούμε και από την απώλεια της σχέσης μας, του αγαπημένου μας κατοικίδιου , της δουλειάς μας , της υγείας μας , κάποιου οργάνου μας ( χέρι, πόδι κλπ), της κατοικίας, μιας φιλίας, αποβολή , καθώς και διάφορες αλλαγές στη ζωή μας όπως διαζύγιο, σύνδρομο της άδειας φωλιάς, συνταξιοδότηση.
Το πένθος, και η θλίψη, όπως εκδηλώνονται από κάθε άτομο , διαφέρουν τόσο στην διάρκεια όσο και στον τρόπο, και στην ένταση. Εξαρτάται πρωτίστως από την φύση και της συνθήκες της απώλειας αλλά και από την προσωπικότητα του ατόμου και το περιβάλλον του.
Κάθε χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος. Τα συναισθήματα μπορεί να είναι το ίδιο οδυνηρά ακόμη και αν ο χωρισμός είναι επιλογή μας. Τα στάδια της θλίψης για την απώλεια μιας σχέσης είναι ίδια με τα στάδια της θλίψης και του πένθους για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου λόγω θανάτου όπως αναφέρεται στο βιβλίο της Elisabeth Kübler-Ross, “On Death and Dying.”
1. ΄Αρνηση και απομόνωση. Το άτομο δεν μπορεί να πιστέψει αυτό που συμβαίνει. Προσπαθεί να εκλογικεύσει τα κατακλυσμιαία συναισθήματα του. Είναι ένας μηχανισμός άμυνας του οργανισμού στο sock της απώλειας. ( Δεν μπορεί αυτό να συμβαίνει σε μένα)
2. Θυμός. Στην συνέχεια το άτομο θυμώνει με τον αγαπημένο που έχασε, για τον πόνο που του προκάλεσε, με τον εαυτό του, με οικεία του πρόσωπα ή εντελώς άγνωστα. ( Γιατί έγινε αυτό ποιος φταίει;)
3. Διαπραγμάτευση. Στο στάδιο αυτό το άτομο σκέφτεται τι μπορεί να είχε κάνει να αποφύγει τον χωρισμό ή την απώλεια. Νιώθει τύψεις, ενοχές . (Αν είχα κάνει αυτό..δεν θα είχε συμβεί)
4. Κατάθλιψη . Το άτομο συνειδητοποιεί την απώλεια και αισθάνεται θλίψη για το αγαπημένο πρόσωπο που έχασε, για καταστάσεις που έζησαν μαζί , κάνει αρνητικές σκέψεις , φοβάται δεν θα μπορέσει να βιώσει με κάποιον άλλον τα ίδια συναισθήματα, ότι κανείς δεν θα μπορέσει να τον/την αντικαταστήσει, ότι θα είναι μόνος/η για πάντα .(είμαι τόσο θλιμμένος /η που δεν μπορώ να κάνω οτιδήποτε)
5. Αποδοχή. Στο τελευταίο στάδιο του πένθους το άτομο αποδέχεται την πραγματικότητα. ( Αυτό έγινε δεν αλλάζει)
Ο τρόπος που θρηνεί κάποιος είναι τόσο ιδιαίτερος όσο και η απώλεια που βιώνει και δεν σημαίνει ότι όποιος θρηνεί πρέπει οπωσδήποτε να περάσει από όλα τα ανωτέρω στάδια σε κάποιο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η ίδια η kubler-Ross είχε πει ότι δεν γίνεται να βάλουμε τα χαώδη συναισθήματα που βιώνει ένα άτομο που θρηνεί σε τακτοποιημένα πακέτα.
Σε περιπτώσεις, ιδιαίτερα τραυματικής απώλειας, η φυσιολογική διαδικασία του πένθους και της θλίψης μπορεί να μην εξελιχθεί ομαλά. Τότε μπορεί να εμφανιστούν διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα, επιθετική συμπεριφορά, παρατεταμένη περίοδος θλίψης, μη αποδοχή της απώλειας και σύνδρομο μετατραυματικού στρές.
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ
- Εκφράστε τα συναισθήματα σας
- Ζητήστε παρηγοριά σε αγαπημένα πρόσωπα
- Αντιμετωπίστε τις ενοχές που αισθάνεστε
- Απασχοληθείτε με δραστηριότητες που σας ευχαριστούν
- Aποκτείστε ένα ζωάκι
- Φροντίστε την υγεία σας.
- Ζητήστε την βοήθεια κάποιου επαγγελματία ψυχικής Υγείας.
