20/01/2026
Υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια στη φράση «τα καλύτερα έρχονται όταν δε το περιμένεις», βέβαια σχεδόν τα πάντα, είτε καλά είτε κακά, μοιάζουν να έρχονται όταν δε τα περιμένεις αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι.
Ο χρόνος της αναμονής για την υλοποίηση μιας επιθυμίας είναι σχετικός. Φυσικά, αν δεχθούμε ότι δεν υπάρχει χρόνος, τότε όλα είναι απλά μια αίσθηση, μια κατάσταση του νου. Ωστόσο στο κείμενο αυτό θα γίνουμε λιγάκι πραγματιστές και θα προσεγγίσουμε το ζήτημα απ’ την οπτική της καθημερινής ζωής όπως την έχουμε ρυθμίσει ημερολογιακά.
Κάθε άνθρωπος θέλει να βιώσει άμεσα αυτό που επιθυμεί, ειδικά όταν ταλανίζεται από δυσάρεστα φαινόμενα τα οποία θέλει να ανατρέψει. Αυτό το γεγονός από μόνο του είναι ικανό να μας κάνει ανυπόμονους και να ασχολούμαστε περισσότερο με την μέτρηση του χρόνου παρά με την δράση που απαιτεί η κατάκτηση του στόχου.
Θα μοιράσουμε το άρθρο σε δυο μέρη. Στο ένα θα παραθέσουμε τους παράγοντες που προκαλούν καθυστέρηση και στο δεύτερο εκείνους που είναι ενισχυτικοί της υλοποίησης της επιθυμίας. Στο τέλος, ο χρόνος της αναμονής θα είναι ανάλογος της προσπάθειας που κάποιος θα καταβάλει και φυσικά σε ποια απ’ τις δύο πλευρές θα αφιερώσει περισσότερη απ’ την δύναμη της δημιουργικής του σκέψης.
Τι προκαλεί καθυστέρηση; Γιατί δεν λαμβάνουμε άμεσα αυτό που επιθυμούμε;
1) Ασχολούμαστε με τον χρόνο της αναμονής ενώ δεν πρέπει.
Η εστίαση στον χρόνο αφενός τον διαστέλλει μες το μυαλό μας και αφετέρου η ισχύς της εστίασης μας μειώνεται. Έτσι η καθυστέρηση που προκαλούμε θα γεννήσει αρνητικές σκέψεις κι αυτές μεγαλύτερη καθυστέρηση. Στην ουσία η προσοχή μας στρέφεται στην απουσία κι όπου εστιάζουμε, αυτό παίρνει ζωή.
2) Υπάρχουν κατάλοιπα προηγούμενης αρνητικής κατάστασης που δεν έχουν απαλειφεί.
Η ενέργεια των συνεπειών από τις δράσεις του παρελθόντος δεν έχει ακόμη εξαντληθεί και καθώς προσκρούει πάνω στις νέες σκέψεις είτε τις αποδυναμώνει είτε τις καθυστερεί. Είναι σαν να κολυμπάμε κόντρα σε αλλεπάλληλα κύματα.
3) Έχουμε αντικρουόμενες επιθυμίες.
Πολλές φορές δε το κατανοούμε αλλά μέσα σε μια μικρή επιθυμία μπορεί να υπάρχει κάτι που δεν συνάδει με μια άλλη κι αυτό προκαλεί σύγκρουση κι εξουδετέρωση και των δύο.
4) Κάθε άνθρωπος έχει μια αποστολή στη ζωή του ακόμη κι αν δε το γνωρίζει συνειδητά.
Μια επιθυμία μπορεί να βρίσκεται σε αντίθεση με το σενάριο του κι η καθυστέρηση είναι στην ουσία προς όφελος της προδιαγεγραμμένης ροής, παρόλα αυτά η επιθυμία κάποτε θα υλοποιηθεί. Αλλαγές στο σενάριο φυσικά και μπορούν να συμβούν αλλά οι πιθανότητες είναι εναντίον μας, για λόγους που θα αναλύσουμε σε μελλοντικό άρθρο.
5) Πολλές φορές οι επιθυμίες που έχουμε κρύβουν παγίδες που θα μας ζημιώσουν.
Εν ολίγοις τις έχουμε συλλάβει δίχως ορθολογισμό, αυτή η καθυστέρηση λειτουργεί σαν ασπίδα αλλά ωστόσο από μόνη της δεν είναι αρκετή για να σταματήσει την υλοποίηση, απλά την κρατά αιωρούμενη για να μας δώσει το περιθώριο μιας δεύτερης σκέψης.
6) Αυτό που επιθυμούμε πάλλεται σε διαφορετική δόνηση από τα συναισθήματα μας.
Θέλουμε να αποκτήσουμε κάτι αλλά δε το πιστεύουμε πολύ, έχουμε αμφιβολίες , χαμηλή αυτοεκτίμηση κι αυτοπεποίθηση. Τότε μέσα μας δεν γεννιέται η πίστη αλλά η απόγνωση. Οι δονήσεις μας συντονίζονται με διαφορετικά πράγματα από ότι οι σκέψεις μας. Τότε από την μία έλκουμε κι από την άλλη απωθούμε.
7) Δεν είμαστε σταθερά προσηλωμένοι σε μια επιθυμία αλλά διαχέουμε την δύναμη της σκέψης μας σε πολλά και διάφορα.
Έτσι η έλλειψη συγκέντρωσης αποδυναμώνει την μαγνητική έλξη. Η χαλαρή έλξη θα έχει πιο αργά αποτελέσματα.
8) Είμαστε αγνώμονες.
Ακούγεται σκληρό αλλά πολλές φορές δε συμβαίνει εν γνώση μας. Απαξιώνουμε αυτά που έχουμε, αποσύρουμε την αγάπη μας ή τα θεωρούμε δεδομένα κι αυτό λειτουργεί υπόγεια σε βάρος μας, δίχως να το καταλαβαίνουμε. Σ’ αυτή τη περίπτωση οι ενέργειες αναζητούν διάδρομο διαφυγής κι αυτό δημιουργεί μια συμπαντική όσμωση. Αυτό που θα ερχόταν είναι εξ ίσου μια ενέργεια που τηλεπαθητικά διακρίνει ότι θα το απαξιώσουμε όπως κι όλα τα άλλα, κάποια στιγμή. Το σύμπαν είναι νοήμων και πλανάται όποιος νομίζει ότι μπορεί να αξιώνει όταν απαξιώνει.
9) Δεν είμαστε πολύ «ζεστοί».
Η επιθυμία μας δεν έχει την ζέστη που χρειάζεται για να ξεπεράσει τα όποια εμπόδια , ακόμη και τα χρονικά. Αυτό δημιουργεί μια χλωμή εικόνα στο αόρατο. Ο δημιουργικός μας οραματισμός δεν έχει «φωτιά» , δεν έχει πάθος για να δονηθεί δυνατά και με διάρκεια. Έτσι δεν είμαστε καθόλου επίμονοι, το πρώτο δοκιμαστικό εμπόδια μας βγάζει εκτός μάχης. Το όνειρο μας δεν είναι «τρελό» δε μας παθιάζει, ξεθωριάζει εύκολα και τελικά ξεψυχά.
10) Δεν εκδηλώνουμε πρόθεση για δράση.
Είμαστε διστακτικοί, φοβόμαστε, δειλιάζουμε μπροστά στο καινούριο, στο άγνωστο και μένουμε μετέωροι κι αναποφάσιστοι. Αυτό όμως είναι μισό βήμα μπρος και δυο πίσω. Θολώνει το μυαλό μας όταν μας κυκλώνουν τα προβλήματα, δεν έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε τον νου και την σκέψη ως εργαλεία επίλυσης προβλημάτων.
11) Πως αισθανόμαστε όταν οι άλλοι έχουν όσα επιθυμούν;
Νιώθουμε ζήλεια; Ασκούμε κριτική; Αν ο φθόνος για τα αποκτήματα των άλλων φωλιάσει τη καρδιά μας και ασχολούμαστε με το σχολιάζουμε πως αποκτήσανε όσα έχουνε αυτό που πετυχαίνουμε είναι να δημιουργούμε πρόβλημα σε μας κι όχι σε εκείνους.
Μπορούμε εύκολα να υποθέσουμε ότι τα αντίστροφα των παραπάνω, γίνονται εργαλεία επιτάχυνσης, ωστόσο θα παραθέσω τις αντίστοιχες θετικές προϋποθέσεις, σαν καθρέφτη, έτσι ώστε να υπάρχει ο πόλος στον οποίο πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας.
Τι προκαλεί επιτάχυνση; Πως θα λάβουμε οπωσδήποτε αυτό που επιθυμούμε;
1) Χτίσε το μες το μυαλό καθαρά και ζωντανά.
Μετά τον δημιουργικό οραματισμό, αφέσου με εμπιστοσύνη στη ροή και μην απασχολείς πλέον το μυαλό σου με την επιθυμία. Άφησε τον σπόρο που φύτεψες να «εργαστεί» κι αυτός θα βλαστήσει στη ώρα του. Βρες μια ασχολία η οποία θα απορροφήσει όλη τη σκέψη σου έτσι ώστε να μη σκαλίζεις συνεχώς το χωράφι που έσπειρες. Που και που πότιζε το σπαρτό σου με μπόλικη θετική σκέψη και συναίσθημα. Αν μπορείς να κρατήσεις την εικόνα της επιθυμίας σου σταθερή στο μυαλό δίχως να σου προκαλεί αγωνία ή μελαγχολία τότε κάνε το, ειδάλλως το εγκαταλείπεις και συγκεντρώνεις το νου σου σε κάτι άλλο.
2) Όταν η επιθυμία σου είναι η ανατροπή μιας δύσκολης κατάστασης που βιώνεις, υπάρχουν δυο τρόποι για να ξεπεράσεις τον καρμικό «κυματισμό» που προσκρούει στην υλοποίηση της επιθυμίας:
Ο ένας είναι να κάνεις υπομονή για να ολοκληρώσει τον κύκλο του. Όλα έχουν μια συγκεκριμένη κυκλική πορεία και στο τέλος του κύκλου αποσύρονται. Είναι δυνατόν να υπολογιστεί ο κύκλος κάθε φαινομένου αλλά αυτό αφορά κάθε άνθρωπο ξεχωριστά κι είναι δύσκολο, απαιτεί πολλές γνώσεις κι είναι χρονοβόρο, οπότε απλά το αφήνεις να ξεθυμάνει και να αποτραβηχτεί μόνο του. Ο δεύτερος τρόπος είναι να κατορθώσεις να κατανοήσεις το μάθημα που ήρθε να σου δώσει, με στοχασμό, διαλογισμό και συνεχή αναρώτηση. Αν ρουφήξεις το απόσταγμα της δοκιμασίας κι αλλάξεις συμπεριφορά, τότε το κάρμα λύνει τα δεσμά του, αφού στην ουσία πέτυχε το σκοπό για τον οποίο εμφανίστηκε. Το κάρμα δεν είναι ποινή, είναι καθαρά ανταπόδοση, είναι μια μορφή διδασκαλίας, αν κάποιος μάθει το μάθημα του, δεν έχει λόγο να παραμείνει. Αν απλά επιθυμείς να αποκτήσεις κάτι κι αυτό καθυστερεί τότε διαβάστε την υπ’ αριθμόν 1 περίπτωση, γιατί η 2 αφορά κυρίως ανατροπές.
3) Είναι πολύ σημαντικό να προσέχεις όταν επιθυμείς κάτι και να συλλογίζεσαι καλά, ώστε να διακρίνεις αν τυχόν έχεις αντικρουόμενες επιθυμίες.
Με λίγη προσοχή αυτό το σημείο μπορεί να ξεπεραστεί, αλλά χρειάζεται ηρεμία και καθόλου βιασύνη. Ανέλυσε καλά τις επιθυμίες σου και παρατήρησε αν κάποια συγκρούεται με μια άλλη, έστω και σε μικρές λεπτομέρειες. Όλα τα σημεία πρέπει να είναι σε συμφωνία μεταξύ τους.
4) Αυτό είναι ένα δύσκολο στάδιο αλλά θεμελιώδη για κάθε άνθρωπο καθώς αν κάθε επιθυμία είναι συμβατή με το σενάριο του, όλες οι πόρτες ανοίγουν όπως οι συρόμενες των καταστημάτων όταν απλώς στεκόμαστε μπροστά τους.
Εδώ ταιριάζει απόλυτα η ρήση του Σαιν Ζερμέν: «Θεέ μου δώσε μου δύναμη να αλλάξω αυτό που αλλάζει, κουράγιο να υπομείνω αυτό που δεν αλλάζει και σοφία να διακρίνω τη διαφορά». Ζήτησε να λάβεις βοήθεια για να μάθεις αν η επιθυμία σου δημιουργεί παρενέργειες στο δρόμο της ψυχής. Πες απλά: «Σε σένα Εαυτέ μου εναποθέτω την ελεύθερη βούληση της προσωπικότητας μου για να την οδηγήσεις στον εξαγνισμό και την ανύψωση». Κατόπιν άφησε τα όλα στο Σύμπαν. Αυτό γνωρίζει το καλό σου ή διαφορετικά ζήτησε φώτιση για να το γνωρίσεις κι εσύ.
5) Θα λάβεις ότι ζήτησες αργά ή γρήγορα, αυτό είναι νόμος.
Η απολαβή μπορεί να μην πραγματοποιηθεί σ’ αυτή την ενσάρκωση, γιατί είπαμε ότι για το σύμπαν δεν υπάρχει χρόνος, όλα είναι μια ευθεία γραμμή πάνω στην οποία βαδίζουμε κι αλλάζουμε φυσικό σώμα όταν αυτό φθαρεί. Αυτό που δημιουργεί πρόβλημα στην κατανόηση αυτού του φαινομένου, είναι η δική μας φτωχή επίγνωση. Είναι λοιπόν προτιμότερο να εργασθείς προς αυτή την κατεύθυνση. Να αφυπνίσεις τη συνείδηση σου κι όταν κατανοήσεις ότι είσαι εσύ αυτός που σήμερα λαμβάνει τα αποτελέσματα του χθες, θα είσαι σε θέση να γνωρίζεις ότι εσύ πάλι θα λάβεις αύριο, αυτό που ζητάς σήμερα, άσχετα αν το αύριο είναι η επόμενη ενσάρκωση κι έχεις αλλάξει εμφάνιση. Η ενθύμηση είναι ο στόχος σου και πρέπει να εξασκηθείς για την απόκτηση της. Μια καθυστέρηση λοιπόν μπορεί αφενός να σε προφυλάσσει από πιθανές περιπέτειες αλλά ωστόσο για το σύμπαν τελικά δεν υπάρχει καμία καθυστέρηση. Αν επιμείνεις στην επιθυμία σου , με σταθερότητα κι επιμονή, θα έρθει η στιγμή της υλοποίησης.
6) Φρόντιζε να είσαι πάντα σε αρμονία με την δόνηση της επιθυμίας σου.
Αποδέξου ότι δικαιούσαι να λάβεις, αξίζεις αυτό που ζητάς. Η αποδοχή είναι ένα βασικό κλειδί για να επιτρέψεις την υλοποίηση. Οποιαδήποτε αρνητική συναισθηματική κατάσταση συγκρούεται και προκαλεί απώθηση. Φανερώνει έλλειψη πίστης κι αυτό είναι από μόνο του απαγορευτικό. Αν είχες λάβει ένα επιθυμητό δώρο θα ένιωθες χαρά αλλά και για να το λάβεις πρέπει να νιώθεις χαρά, επειδή όλα συμβαίνουν Τώρα. Το σύμπαν δε γνωρίζει άλλο χρόνο κι είναι φρόνιμο να το αποδεχθείς κι εσύ. Τώρα χαρά, σημαίνει ότι κατανοείς πως: Τώρα έλαβες. Ενεστώτας, άλλος χρόνος δεν υπάρχει. Αν περιμένεις να χαρείς μετά, περίμενε να χαρείς.
7) Μια επιθυμία σημαίνει απόλυτη εστίαση όλης της δυναμικής ενέργειας της σκέψης πάνω σε ένα θέμα.
Έτσι είναι σαν να έχεις τοποθετήσει έναν μεγεθυντικό φακό κάτω από το φως του ήλιου. Όλες οι ακτίνες γίνονται μια κι ότι βρίσκεται κάτω από τον φακό παίρνει φωτιά, Μια επιθυμία κάθε φορά, για να συγκεντρώσεις την δύναμη του νου πάνω της, μην σκορπάς τις ενέργειες σου σε πολλά θέματα ταυτόχρονα. Μία, μέχρι να υλοποιηθεί, κι αυτή θα ανοίξει πολλούς δρόμους για να σε συναντήσει.
8) Ευγνωμοσύνη αγαπητέ/ή μου φίλε/η .
Αυτό είναι το πιο υπέροχο πασπαρτού, γιατί είναι το μόνο κλειδί που μπορεί από μόνο του να γίνει μαγικό ραβδί και να υλοποιήσει τα πάντα στη στιγμή. Γιατί όμως; Η απάντηση είναι απλή: Ο ευγνώμων άνθρωπος ακόμη κι αν δε το ξέρει συγκεντρώνει μέσα του πολλές αρετές, είναι ταπεινός, είναι αυτάρκης, είναι καταδεκτικός, είναι πάντα χαρούμενος, είναι υπομονετικός κι άλλα πολλά που κρύβονται μέσα του αλλά δονούνται , πάλλονται και παίζουν μια πολύ όμορφη μουσική, μια θεάρεστη μελωδία.
9) Ζέση, ζήλος, πάθος και πίστη για τον σκοπό.
Η αποτυχία δεν είναι παρά μια ακόμη δοκιμή που μας φέρνει πιο κοντά στην επιτυχία. Ο ανένδοτος άνθρωπος δεν κάνει πίσω, ξαποσταίνει αλλά για να πάρει δυνάμεις και να ξεχυθεί ξανά μπροστά. Έχει ένα όνειρο ζωντανό τόσο ζωντανό που κυριολεκτικά ζει μέσα στο όνειρο του. Αυτή είναι η πραγματικότητα γι αυτόν τον άνθρωπο και όντως το όνειρο του γίνεται πραγματικότητα. Να μην παραιτείσαι ποτέ από ένα δίκαιο όνειρο γιατί μόνο έτσι το όνειρο σου θα δικαιωθεί.
10) Θα λάβεις αυτό που ζήτησες αλλά θα χρειαστεί να κάνεις και κάτι γι αυτό.
Ο άνθρωπος που επιθυμεί έχει ζητήσει και θα λάβει, αλλά πρέπει να δράσει. Βρισκόμαστε στο επίπεδο της ύλης που όλα είναι αποτελέσματα δράσης. Τόλμησε, μη φοβάσαι, εσύ είσαι το μεγαλύτερο θηρίο μες τη πλάση, εσένα τρέμουν όλοι και δυστυχώς εσύ σκιάζεσαι απ’ τη σκιά σου. Δράση είναι κι η γόνιμη σκέψη, έχεις έναν εγκέφαλο, use it or loose it. Δεν σου λείπει τίποτε, η διαφορά σου με τους άλλους είναι ότι εκείνοι, σε αντίθεση με σένα, χρησιμοποιούν τις δυνατότητες τους, τι οποίες έχεις κι εσύ.
11) Να χαίρεσαι όταν οι άλλοι πετυχαίνουν, ακόμη κι αν εσύ δεν έχεις φτάσει στη θέση τους, θα φτάσεις στην ώρα σου, αλλά μη αναθεματίζεις αυτό στο οποίο θέλεις να φτάσεις.
Δε σε αφορά η διαχείριση της ζωής των άλλων, ούτε πως αποκτήσανε τα πλούτη τους, ο καθένας λογοδοτεί στην θεία δικαιοσύνη για τις δράσεις του, εμείς δεν είμαστε δικαστές. Μη ρωτάς γιατί οι άλλοι έχουν κι εσύ όχι, υπάρχει λόγος, για όλα υπάρχει κάποιος λόγος κι αν δε τον έχεις μάθει ενώ έχεις φτάσει τη μελέτη ως εδώ, προσπάθησε να μιλάς λιγότερο, να σκέφτεσαι μόνο θετικά και διάβασε ξανά αυτό το άρθρο αργά και στοχαστικά.
Τελικά άνθρωπε: Ανάμεσα στην επιθυμία σου και την υλοποίηση της, το μόνο εμπόδιο είσαι εσύ.
Του Κωνσταντίνου Σμιξιώτη.
