22/02/2026
Μερικές φορές με ρωτάνε "Μα πώς να πλησιάσω τον πόνο μου; Αυτό θα τον εντείνει!".
Στην προσέγγιση του mindfulness μαθαίνουμε να πλησιάζουμε προσεκτικά τον πόνο μας, γιατί μπορεί γνωρίζοντάς τον καλύτερα ν' ανακαλύψουμε κομμάτια της φύσης του που δεν τα είχαμε φανταστεί, π.χ. ότι έρχεται και φεύγει, ότι καλύπτει μία μικρότερη περιοχή, ότι έχει κάποια χαρακτηριστικά που είναι υποφερτά κλπ. Όταν όμως αυτό το πλησίασμα μας δυσκολεύει, τότε "διευρύνουμε" το πεδίο της προσοχής μας, έτσι που η εμπειρία του πόνου γίνεται μέρος από κάτι μεγαλύτερο.
Έχει σημασία να πλησιάζουμε τον πόνο με πνεύμα εξερεύνησης και μ' ενδιαφέρον -δείχνοντας καλοσύνη και κατανόηση στον φόβο και το θυμό.
Δεν "πρέπει" να υπομένει κανείς τον πόνο του με σφιγμένα δόντια, και να περιμένει να περάσει, ή να κάνει κριτική για το δικό του φταίξιμο. Όσο είναι δυνατόν, στην πρακτική μας μαθαίνουμε ν' αναγνωρίζουμε την εμπειρία μας έτσι όπως πραγματικά συμβαίνει, και χωρίς να παρασυρόμαστε από τις σκέψεις, να γινόμαστε περισσότερο δεκτικοί όχι μόνο στον πόνο αλλά και σε ό,τι υπάρχει στη ζωή -γιατί υπάρχουν και όμορφα πράγματα που παραμελούμε...