27/01/2026
Κάνουν κακό τέλος πάντων αυτές οι οθόνες; Αν ναι, πού & πόσο; Τί πρέπει να προσέχουμε επιλέγοντας τι θα δει το μικράκι μας;
Κανείς (ούτε εγώ φυσικά) δεν γνωρίζει το μικράκι σου, την οικογένεια σου & τις ιδιαίτερες συνθήκες της, τόσο καλά όσο εσύ.
Επίσης, κανείς άλλος πέρα από εσένα & τον/τη σύντροφό σου δεν είναι υπεύθυνος για να θέσει τους κανόνες του σπιτιού σας.
Οι παρακάτω πληροφορίες έχουν στόχο να εκπληρώσουν αυτό που πιστεύω βαθιά: η γνώση είναι δύναμη 💪
Δεν έχουν στόχο να σε βάλουν σε κανένα λάθος μονοπάτι σύγκρισης με άλλες οικογένειες, τύψεων ή στρες ότι δεν είσαι επαρκής γονέας.
Πάμε να δούμε ποιες είναι οι οδηγίες της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (2016):
⭐️ Μέχρι 18μ καθόλου οθόνη (εξαιρούνται οι συνομιλίες μέσω κάμερας με οικείους ανθρώπους).
⭐️ 18-24 μηνών, αν θες να βάλεις οθόνη, επίλεξε υψηλής ποιότητας προγράμματα & δες τα μαζί με το παιδί.
⭐️ 2-5 ετών μεχρι 1 ώρα & πάλι υψηλής ποιότητας προγράμματα με τη σύσταση να τα παρακολουθείτε παρέα, ώστε να βοηθάς να κατανοήσει τι βλέπει & να κάνει εφαρμογή όσων είδε στον κόσμο γύρω του.
⭐️ Κλειστές τηλεοράσεις/tablet κλπ όταν δε χρησιμοποιούνται.
⭐️ Όχι οθόνες μία ώρα πριν τον ύπνο (φαίνεται πως επηρεάζει ποιότητα & ποσότητα ύπνου).
Η επαφή με τις οθόνες προκαλεί καθυστέρηση στην ομιλία ή όχι;
Παρά το πλήθος των ερευνών, δεν έχει αποδειχτεί αιτιότητα, αλλα συσχέτιση. Δηλαδή δεν προκαλεί καθυστέρηση, αλλά συνδέεται με αυτήν.
Με απλά λόγια, τα παιδιά που βλέπουν περισσότερη ώρα & από μικρότερη ηλικία οθόνες, αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες στην κατάκτηση της γλώσσας, στις εκτελεστικές λειτουργίες & στις αναδυόμενες μαθησιακές δεξιότητες.
Τί ξέρουμε για την ανάπτυξη του παιδιού εγκεφάλου;
Ότι τριπλασιάζεται σε μέγεθος τα 2 πρώτα χρόνια της ζωής! Ουαου, ε;!
Που σημαίνει ότι μαθαίνει τόσα πολλά σε αυτά τα χρόνια & αν έρχεται σε επαφή με αυτήν την γρήγορη & απρόβλεπτη εναλλαγή των εικόνων & χρωμάτων & την δυνατή μουσική που απλόχερα χαρίζουν τα περισσότερα "εκπαιδευτικά" παιδικά προγράμματα, τότε αναμένει τα ίδια επίπεδα διέγερσης στο περιβάλλον του.
Με απλά λόγια, όταν όλα κινούνται γρήγορα στην οθόνη, μετά το περιβάλλον είναι βαρετό, γιατί είναι στατικό. Άρα, το παιδί κινείται όλη την ώρα για να μιμηθεί αυτό το ερέθισμα που έπαιρνε απο την οθόνη.
Που σημαίνει, ζητήματα στη συγκέντρωση...
Επίσης, γνωρίζουμε ότι τα μικράκια μας μαθαίνουν καλύτερα μέσα απο τις καθημερινές τους αλληλεπίδρασεις με τους οικείους τους. Άρα, το διάβασμα ενός βιβλίου, το παιχνίδι με τα τουβλάκια με τη μαμά, η προετοιμασία του τραπεζιού με τον μπαμπά, η βόλτα για να πετάξουμε τα σκουπίδια ή να βγάλουμε λίγο έξω το σκύλο, βοηθούν τρομερά το παιδί να μάθει πως επικοινωνούμε, πως συμπεριφερόμαστε σε κάθε ρουτίνα κ.ο.κ.
Ίσως λοιπόν 1 ώρα οθόνης κάθε μέρα, στερεί από το παιδί όλην αυτήν την πολύτιμη γνώση. Ιδιαίτερα όταν μιλάμε για ενα παιδί με καθυστέρηση στην ομιλία/επικοινωνία, όπου κάθε ερέθισμα έχει σημασία!
Απο την άλλη, ξέρω τι σκέφτεσαι...αυτήν την 1 ώρα εσύ τη χρειάζεται για να κάνεις κάτι με ηρεμία για να μπορείς μετά να επανέλθεις & δημιουργικά να ασχοληθείς μαζί του! I have been there too 😅
Οι συνήθειες που χτίζουμε από νωρίς:
1. Γεύματα με την οθόνη μπροστά στο παιδί.
Υπάρχουν αρκετά δεδομένα για την αρνητική επίπτωση στις διατροφικές συνήθειες του παιδιού, αλλά θα σταθώ κυρίως σε αυτήν την εικόνα: το παιδί παθητικά ανοίγει το στόμα του για να το ταΐσουν χωρίς να έχει συναίσθηση του τι τρώει & αφαιρώντας του την ευκαιρία να επικοινωνήσει όπως μπορεί στο οικογενειακό τραπέζι.
2. Η επαφή με την οθόνη ως μέσο "χαλάρωσης", "αποσυμπίεσης", "αποφυγής ταντρουμ" σε στιγμές που οι γονείς αδυνατούν να "ελέγξουν" τη συμπεριφορά του (κυρίως εκτός σπιτιού) του στερούν την δυνατότητα της αυτορρύθμισης.
💡Σκέψεις & λύσεις...
Παρατήρησε τη συμπεριφορά του, πως αντιδρά όταν κλείνει η οθόνη; Για πολλά παιδιά, αυτή η μετάβαση είναι εξαιρετικά δύσκολη & μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στη λειτουργία της οικογένειας.
Βάζοντας όρια από νωρίς (εξάλλου τα πρώτα χρόνια μπορείς να το ελέγξεις) είναι πιο εύκολο από το να προσπαθήσεις να μειώσεις/κόψεις την οθόνη σε ένα παιδί που έχει συνηθίσει σε αυτήν από πολύ μικρό.
Δεν είναι όλα τα προγράμματα κατάλληλα. Το καλύτερο είναι το αργότερο. Αυτό που όλες οι εικόνες αλλάζουν με αργότερο ρυθμό, αυτό που είναι επαναλαμβανόμενο σε εικόνες, λέξεις, τραγούδια και αυτό που προωθεί τη συμμετοχή του παιδιού!
Ρώτησε τον εαυτό σου 2 σημαντικά ερωτήματα:
1. Κερδίζει κάτι από αυτό που βλέπει το οποίο μπορεί να το χρησιμοποιήσει στην καθημερινότητα του;
2. Ρουφάει την ενέργεια του; Αυτό φαίνεται μετά το τέλος της επαφής με την οθόνη.
Δεν είναι η τεχνολογία που από μόνη της που έχει την επιρροή, είναι το πως εμείς τη χρησιμοποιούμε ♥️
