19/11/2025
Σήμερα η ομάδα μου θύμισε κάτι πολύ όμορφο:
όταν οι άνθρωποι νιώθουν ασφαλείς, δεν φοβούνται να ονειρευτούν.
Στο “Δέντρο των Ευχών” μας γράψαμε λόγια που κάποτε ήταν δύσκολο να ειπωθούν.
Ένα δέντρο που γέμισε με τις φωνές, τις ανάγκες και τις ελπίδες μας.
Κάθε μέλος έγραψε μια ευχή — για τον εαυτό του, για την ομάδα, για όσα θέλει να ανθίσουν από εδώ και πέρα.
Οι ρίζες μας θύμισαν από πού ερχόμαστε.
Ο κορμός, όλα όσα κρατάμε και αντέχουμε.
Τα φύλλα, όσα ονειρευόμαστε.
Και η θάλασσα γύρω… όλα όσα ακόμη μαθαίνουμε να διασχίζουμε, είτε με φουρτούνες είτε με γαλήνια νερά.
Κάθε τέτοια άσκηση μου υπενθυμίζει, ότι σε μια ομάδα δεν μοιραζόμαστε μόνο λόγια.
Μοιραζόμαστε σύμβολα, στιγμές, ματιές, μικρές μετακινήσεις μέσα μας.
Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, το άνοιγμα και τον χώρο που φτιάχνουμε μαζί.
Κι εύχομαι σε όλους μας… να βρίσκουμε το δικό μας κομμάτι ήλιου, κάθε φορά που το χρειαζόμαστε. 🌞
Ομάδα — 19.11.2025
🌿 Να ανθίζουμε, ξανά και ξανά.