23/01/2026
Τέμπη: το χρονικό ενός
προαναγγελθέντος εγκλήματος
Τα τελευταία χρόνια, τα σωματεία
εργαζομένων στο σιδηρόδρομο είχαν
αναδείξει πολλές φορές την τραγική και
επικίνδυνη κατάσταση στην οποία
βρισκόταν το σιδηροδρομικό δίκτυο.
Ενδεικτικά της κατάστασης αυτής ήταν
και τα δεκάδες μικροατυχήματα ακόμα
και πριν το έγκλημα των Τεμπών, με τις
φωνές που προειδοποιούσαν για τις
ελλείψεις σε υποδομές, προσωπικό και
ασφάλεια να αποσιωπούνται διαρκώς και
στοχευμένα. Ακόμα κι όταν το ζήτημα
έφτασε στη βουλή, ο υπουργός μεταφορών
ωρυόταν πως «είναι ντροπή να τίθεται
ζήτημα ασφαλείας», φανερώνοντας πως η
συγκάλυψη είναι μια διαδικασία που
προϋπήρχε του εγκλήματος. Έτσι, οι
ευθύνες που οδήγησαν στη σύγκρουση των
τρένων φαίνεται πως είναι και
διαχρονικές και συστημικές. Αυτό
βέβαια δε σημαίνει ότι δεν
συγκεκριμενοποιούνται και ταυτόχρονα.
Πλέον, μας έχει γίνει ξεκάθαρο πως
μοναδικό μέλημα του ελληνικού κράτους
-τόσο της κυβέρνησης όσο και της
δικαστικής εξουσίας με την οποία
φαίνεται να είναι σε άριστη
συνεργασία-, στο δρόμο προς τη συνολική
συγκάλυψη, είναι να κρύψει κάθε
στοιχείο ώστε να εξαφανιστούν οι
πολιτικές και ποινικές ευθύνες που τη
βαραίνουν.
Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, είναι πολύ
σημαντικός ο δικαστικός αγώνας που
δίνουν οι συγγενείς και φίλοι των
θυμάτων, καθώς και οι επιζώντες/ζήσασες
της σύγκρουσης. Ενώ παλεύουν
καθημερινά με τα τραύματα που το
έγκλημα αυτό άφησε ανεξίτηλα στα
σώματα και τις ψυχές τους, έρχονται
αντιμέτωποι/ες και με την εγκατάλειψη
του ελληνικού κράτους. Παρ' όλα αυτά
έχουν την δύναμη να συγκρούονται με το
κρατικό αφήγημα που προσπαθεί με κάθε
μέσο να αναστρέψει την πραγματικότητα.
Η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη:
στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα των
ανθρώπων αυτών, δίνοντας του διάρκεια
και δύναμη. Άλλωστε για εμάς, ο μόνος
τρόπος για να ανοίξει ο δρόμος προς την
δικαίωση είναι μέσα από την κοινωνική
δυναμική που θα αγωνιστεί γι’ αυτήν.
Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως οι στιγμές
που ταρακουνήθηκαν περισσότερο όλοι
όσοι προσπαθούν να συγκαλύψουν το
έγκλημα, ήταν εκείνες που ο κόσμος
βρέθηκε στον δρόμο. Με αποκορύφωμα
βέβαια, τους πρώτους δύο μήνες του 2025,
όπου οι μαζικές διαδηλώσεις, οι
καθημερινές δράσεις και η ανταπόκριση
του κόσμου δεν άφησαν περιθώρια
απόκρυψης του ζητήματος. Αν κάτι μας
αναλογεί λοιπόν, είναι να δώσουμε
διάρκεια στον αγώνα όχι μόνο πριν την
έναρξη της δίκης, αλλά τόσο κατά την
διάρκεια όσο και μετέπειτα.
Παράλληλα, όσο σημαντικός είναι ο
δικαστικός αγώνας για να ανοίξει ο
δρόμος προς την δικαιοσύνη, άλλο τόσο
δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτή δεν θα
έρθει μόνο μέσω αυτού.
Οι συνθήκες που οδήγησαν στην κρατική
δολοφονία 57 ανθρώπων και στον
τραυματισμό -σωματικό και ψυχικό-
πολλών περισσότερων, είναι
απαράλλαχτες. Ο σιδηρόδρομος βρίσκεται
ακόμη και σήμερα σε άθλια κατάσταση και
δεν υπάρχει καμία εξασφάλιση για την
αποφυγή ενός νέου εγκλήματος. Όσο η
κυβέρνηση προσπαθεί με κάθε τρόπο να
διασφαλίσει πως δεν θα βγει χαμένη,
εμείς είμαστε υποχρεωμένες και
υποχρεωμένοι να διασφαλίσουμε ότι _δεν
θα χάσουμε το δάσος από τα πολλά δένδρα.
_ Όπως και οι διαδηλώσεις στη Σερβία,
που μετά τον θάνατο 15 ανθρώπων από την
κατάρρευση στέγης σε σιδηροδρομικό
σταθμό, δεν σταμάτησαν ούτε με την
παραίτηση του πρωθυπουργού, έτσι και
εμείς να σταθούμε στο γεγονός ότι πέρα
από όλες τις σκανδαλώδεις στιγμές
συγκάλυψης, μεγάλη σημασία έχει και το
πως οδηγηθήκαμε σε αυτό. Να αναδείξουμε
πως, όσο οι δημόσιες υποδομές
απαξιώνονται σκόπιμα και τα πάντα
εμπορευματοποιούνται και λειτουργούν
με μοναδικό γνώμονα την κερδοφορία, οι
ζωές μας θα παραμένουν αναλώσιμες. Το
έγκλημα αυτό, μεταξύ άλλων, φανέρωσε
όλη την εκμετάλλευση, υποτίμηση και
κρατική βία που δεχόμαστε καθημερινά
ώστε να συνεχίζει αδιάκοπα η επίτευξη
του κέρδους από την πλευρά του κράτους.
Ο θάνατος έτσι, μοιάζει μια στατιστική
στιγμή εντός αυτής της συνθήκης, που
κάνει εξόφθαλμη και την ανάγκη να
αγωνιστούμε εναντίον της.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε κάποιο νέο
σωτήρα. Μόνο εμείς με ακηδεμόνευτους
αγώνες μπορούμε να ανατρέψουμε αυτή
την σάπια συνθήκη.
Καμία συγκάλυψη – Αγώνας μέχρι τέλους
Ασφαλείς και προσβάσιμες μεταφορές
Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους
Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ
25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, 12:00, ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
