16/03/2026
Χάνω και αφήνω
Θα μιλήσω και ως θεραπεύτρια και ως θεραπευόμενη την ίδια στιγμή γιατί έχω βρεθεί και στις δύο θέσεις ουκ ολίγες φορές!
Ένα σημαντικό αγκάθι της ψυχοθεραπείας το να χάνω από τη ζωή μου συνθήκες που έχω συνηθίσει, σχέσεις που έχω επενδύσει ή να χρειαστεί με ιδία θέληση να τις αφήσω. Κάνεις δεν με προετοίμασε για αυτό και η θεραπεία στο μυαλό των περισσότερων από εμάς είναι ότι τώρα θα φτιάξω τα πράγματα που δεν πήγαν καλά ή θα επουλώσω τις πληγές μου και όλα θα είναι καλύτερα, δηλαδή θα έχω όσα είχα και ακόμη περισσότερα! Αμ δε!
Η θεραπεία έχει πολλές φορές ανείπωτο πόνο, φόβο και θυμό, πίκρα και απογοήτευση που ξεχειλίζει από μέσα μου σε ανύποπτο χρόνο, όχι επειδή μου τα δημιουργεί η θεραπεία όλα αυτά, αλλά γιατί το σώμα μου περίμενε αυτή την ασφαλή συνθήκη και την κατανόηση για να τα ξεβράσει.
Η θεραπεία έχει ανηφόρες και αντιστάσεις, θέλω να σταματήσω και δεν έχω άλλο κουράγιο, σήμερα δεν θέλω τίποτα άλλο να σκαλίσω και να συζητήσω και ο θεραπευτής φαντάζει περισσότερο εχθρός παρά φίλος.
Η θεραπεία έχει το να αφήσω πολλά ή πολλές φορές και όλα όσα ήξερα και έχτιζα μέσα από το τραύμα και εκεί που νόμιζα ότι όλα απλά θα τα διόρθωνα, εκεί κατάλαβα ότι χρειάζεται να τα γκρεμίσω, για να τα ξαναχτίσω από την αρχή αυτή τη φορά στα δικά μου μέτρα και σε άλλη βάση.
Γιατί μπορεί λοιπόν να αποφεύγω τη θεραπεία ;
Γιατί βαθιά μέσα μου γνωρίζω ότι θα έρθω αντιμέτωπος με το να αφήσω ή να αλλάξω τη δουλειά μου (τουλάχιστον όπως την ήξερα μέχρι σήμερα), τη σχέση μου ή ό,τι άλλο μπορεί έχτισα χωρίς να βασίζεται στις πραγματικές μου ανάγκες και να κάνω χώρο για όλα τα καινούρια, τρομακτικά, αλλά τόσο όμορφα πράγματα που από πάντα άξιζα και δικαιούμουν!