17/04/2026
⚠️ Όταν αντιλαμβανόμαστε ένα πιθανό κίνδυνο από το εξωτερικό περιβάλλον, ή ένα εσωτερικό στρεσογόνο ερέθισμα, όπως είναι μια αρνητική ή αγχωτική σκέψη, ή ένα τραυματικό γεγονός, τότε ο οργανισμός μας μπαίνει σε μια αλληλουχία αντιδράσεων και αυτοπροστασίας όπου το αυτόνομο νευρικό σύστημα ενεργοποιεί ενστικτώδεις αντιδράσεις απέναντι σε μια αντιλαμβανόμενη “απειλή”.
🧠 Το αυτόνομο νευρικό σύστημα χωρίζεται στο συμπαθητικό και παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, όπου το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται σε στρεσογόνες καταστάσεις αυξάνοντας τα επίπεδα άγχους και τα σωματικά συμπτώματα που συνοδεύουν το συναίσθημα του άγχους, αυξάνοντας τον καρδιακό ρυθμό, το ρυθμό αναπνοής, την εφίδρωση και τη μυϊκή ένταση και μας βάζει σε θέση “Μάχης, Φυγής, Παγώματος, Υποταγής ή Κατάρρευσης”. Από την άλλη, το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται όταν ο αντιλαμβανόμενος κίνδυνος έχει περάσει και φέρνει τον οργανισμό σε μια κατάσταση ηρεμίας, ξεκούρασης και ενισχύει τη διαδικασία της πέψης.
📝 Με λίγα λόγια, αυτό που συμβαίνει είναι ότι όταν κάνουμε μία αρνητική ή αγχωτική σκέψη, όταν βιώνουμε ένα αρνητικό γεγονός ή εκτεθούμε σε κάποιο πιθανό κίνδυνο από το εξωτερικό μας περιβάλλον, τότε ενεργοποιείται το συναίσθημα του άγχους το οποίο συνοδεύεται από ορισμένα σωματικά συμπτώματα και στη συνέχεια οδηγούμαστε στο να υιοθετήσουμε μια συμπεριφορά, έναν τρόπο αντιμετώπισης και απάντησης απέναντι στο άγχος και στην αντιλαμβανόμενη “απειλή”.
💭 Ουσιαστικά δρούμε και συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο που έχουμε μάθει και έχουμε συνηθίσει να λειτουργούμε όταν βιώνουμε αυξημένα επίπεδα άγχους και στρες, ακόμα κι αν αυτή η αντίδραση μπορεί να μην είναι πάντα τόσο ωφέλιμη και βοηθητική για εμάς. Aυτές τις αυτόματες αντιδράσεις του οργανισμού μας απέναντι σε μία αντιλαμβανόμενη απειλή, μπορεί να μας είναι δύσκολο να τις αναγνωρίσουμε, να τις κατανοήσουμε και να τις αλλάξουμε στην καθημερινότητά μας.
