11/01/2026
Δέκα πράγματα που μου έμαθε το 2025 για τη διατροφή
1. Δεν είναι πάντα θέμα πείνας.
Άλλες φορές τρως παραπάνω, άλλες φορές δεν μπορείς να φας καθόλου. Και στις δύο περιπτώσεις, κάτι προσπαθείς να ρυθμίσεις μέσα σου. Το φαγητό απλώς γίνεται το εργαλείο.
2. Η υπερφαγία και η στέρηση έχουν την ίδια ρίζα.
Και οι δύο ξεκινούν από το ίδιο σημείο: δεν αντέχω αυτό που νιώθω. Το 2025 μου έμαθε ότι δεν είναι αντίθετα άκρα. Είναι διαφορετικές αντιδράσεις στο ίδιο άγχος.
3. Ο έλεγχος στο φαγητό δεν σημαίνει πάντα δύναμη.
Μερικές φορές σημαίνει φόβο. Φόβο να χαθείς, να ξεφύγεις, να μην είσαι «αρκετός». Είτε τρως πολύ είτε σχεδόν καθόλου, ο έλεγχος γίνεται καταφύγιο.
4. Το σώμα δεν σταματά να μιλάει, απλώς κουράστηκε να το αγνοούμε.
Λιγούρες, αποφυγές, κόπωση, μουδιάσματα. Δεν είναι υπερβολές. Είναι σήματα. Και χρειάζεται χρόνο για να τα ξανακούσεις χωρίς πανικό.
5. Η πειθαρχία χωρίς φροντίδα γίνεται παγίδα.
Μπορεί να μοιάζει «σωστή», αλλά όταν δεν αφήνει χώρο για ξεκούραση και ευελιξία, γυρίζει μπούμερανγκ. Άλλοτε με υπερφαγία, άλλοτε με υπερβολική στέρηση.
6. Δεν είναι όλες οι δυσκολίες με το φαγητό ορατές.
Κάποιοι παλεύουν σιωπηλά. Τρώνε λίγο και λένε ότι «είναι καλά». Το 2025 μου έμαθε ότι η σχέση με το φαγητό δεν φαίνεται πάντα στο πιάτο.
7. Το «απλώς φάε» και το «απλώς σταμάτα» δεν βοηθούν κανέναν.
Γιατί το θέμα δεν είναι το φαγητό. Είναι όσα κουβαλάς όταν κάθεσαι στο τραπέζι.
8. Η ανάρρωση δεν είναι ευθεία γραμμή.
Έχει μέρες που τρως χωρίς σκέψη και μέρες που φοβάσαι. Και αυτό δεν σημαίνει ότι πας πίσω. Σημαίνει ότι είσαι μέσα στη διαδικασία.
9. Η πραγματική ισορροπία χτίζεται με ασφάλεια, όχι με πίεση.
Όταν νιώθεις ασφαλής, το σώμα βρίσκει σιγά σιγά τον ρυθμό του. Όχι τέλεια. Αλλά αληθινά.
10. Η διατροφή δεν είναι θέμα σωστού ή λάθους. Είναι θέμα σχέσης.
Και όπως κάθε σχέση, αλλάζει όταν σταματήσεις να τιμωρείς και αρχίσεις να ακούς. Το 2025 μου έμαθε ότι αυτό, από μόνο του, είναι μεγάλη πρόοδος.
#2025μαθηματα #αληθεια
