Μπατσίλα Γεωργία Ψυχολόγος ΑΠΘ, MSc Ψυχοθεραπεύτρια

06/04/2026

Μπορούμε να μείνουμε στο τραπέζι χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας;

Συχνά μια ερώτηση γίνεται πίεση και ένα σχόλιο, αμφισβήτηση. Η πραγματική «Ανάσταση» ξεκινά όταν αναγνωρίζουμε πού πιέζουμε τον εαυτό μας και επιλέγουμε να βγούμε από ρόλους που δεν μας ταιριάζουν πια.

Τα όρια δεν φέρνουν ρήξη, φέρνουν επίγνωση. Είναι η ευθύνη που αναλαμβάνουμε για τη δική μας στάση μέσα στις σχέσεις.
🔗batsila.gr
📍Βασιλέως Γεωργίου 24 Θεσσαλονίκη

26/03/2026

Συνεχής σύγκριση.
Ανάγκη για διαρκή επιβεβαίωση.
Δυσκολία στα όρια.
Η αξία μας «δεμένη» με την επίδοση.

❓Μήπως τα παραπάνω μας ακούγονται γνώριμα;
Πρόκειται για ενδείξεις χαμηλής αυτοεκτίμησης.

Όμως, η πραγματική αυτοεικόνα είναι η αίσθηση ότι αξίζουμε, ακόμη κι όταν αποτυγχάνουμε. Δεν είναι αλαζονεία, είναι ηρεμία.
🔗batsila.gr
📍Βασιλέως Γεωργίου 24 Θεσσαλονίκη

20/03/2026

Μάθαμε να είμαστε «καλά παιδιά», αλλά ξεχάσαμε πώς να είμαστε ο εαυτός μας.

Η ανάγκη για αγάπη συχνά μας αναγκάζει να κρύβουμε τα συναισθήματά μας. Αυτή η «σιωπή» όμως εκδηλώνεται αργότερα ως άγχος ή χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Η θεραπευτική διαδικασία είναι ένας σύμμαχος για να ανακαλύψουμε ξανά ποιοι είμαστε. Χωρίς έτοιμα βήματα, αλλά με βαθιά κατανόηση και σεβασμό σε όσα πονάνε!

🔗batsila.gr
📍Βασιλέως Γεωργίου 24 Θεσσαλονίκη

18/03/2026

01/03/2026

Η άνοιξη αρχίζει μέσα σου!

Η άνοιξη δεν είναι απλώς μια εποχή. Είναι μια απόφαση. Ξεκινά τη στιγμή που σταματάς να ζεις με «πρέπει» και αρχίζεις να ακούς τα «θέλω» σου.

Όταν γνωρίζεις τον εαυτό σου, αναγνωρίζεις τις ανάγκες σου και τιμάς τις πραγματικές σου προτεραιότητες. Τότε δημιουργείς χώρο για την αλλαγή.

Η προσωπική ανάπτυξη δεν συμβαίνει τυχαία, καλλιεργείται. Και κάθε μικρό βήμα αυτογνωσίας είναι ένας σπόρος για τη ζωή που αξίζεις 🌸

Μπατσίλα Γεωργία Ψυχολόγος ΑΠΘ, MSc Ψυχοθεραπεύτρια

28/02/2026

Η τραγωδία που συγκλόνισε τη χώρα μας δεν αφορά μόνο τις οικογένειες των θυμάτων. Αγγίζει ολόκληρη την κοινωνία. Όταν ένα γεγονός είναι τόσο βίαιο και αιφνίδιο, δημιουργεί αυτό που στην ψυχολογία ονομάζουμε συλλογικό τραύμα.

Πολλοί άνθρωποι μπορεί να βιώνουν:

έντονη θλίψη ή θυμό

αίσθημα αδικίας

φόβο για το μέλλον

δυσκολίες στον ύπνο

επίμονες σκέψεις ή εικόνες από το γεγονός

Αυτές οι αντιδράσεις είναι φυσιολογικές απέναντι σε ένα ξαφνικό γεγονός. Το νευρικό μας σύστημα προσπαθεί να επεξεργαστεί κάτι που ξεπερνά τα όρια της καθημερινής εμπειρίας.

Ας μην ξεχνάμε ότι μέσα από το συλλογικό τραύμα γεννιέται και η συλλογική δύναμη.

Η μνήμη γίνεται ευθύνη.
Η θλίψη γίνεται ενσυναίσθηση.
Η απώλεια γίνεται κινητήρια δύναμη για αλλαγή.

Ας επιλέξουμε να μείνουμε άνθρωποι.

Με σεβασμό στη μνήμη..
Με ευθύνη για το αύριο..

Μπατσίλα Γεωργία Ψυχολόγος ΑΠΘ, MSc Ψυχοθεραπεύτρια

23/02/2026

Ποτέ μην κατηγορείς κανέναν.. όλοι οι άνθρωποι γύρω σου, εξυπηρετούν έναν σκοπό. Φτάνει να βρεις νόημα σε αυτόν 🤎

15/02/2026

Αν η ηρεμία σου εξαρτάται από το πόσο τέλεια πάνε όλα, δε μοιάζει με ηρεμία αλλά με έλεγχος!

Η εσωτερική γαλήνη απέχει από την ψευδαίσθηση ασφάλειας που δημιουργείται μόνο όσο όλα πάνε "σωστά". Δε μοιάζει με ηρεμία η συνεχής προσπάθεια υπερελέγχου.

Ηρεμία είναι να μπορείς να αντέξεις την αβεβαιότητα, να μη διαλύεται ο κόσμος σου όταν κάτι στραβώνει, να μη χρειάζεσαι όλα να είναι τέλεια για να είσαι καλά.

Ο έλεγχος λέει: «Να μη χαλάσει τίποτα».

Η γαλήνη λέει: «Ακόμα κι αν χαλάσει, θα το διαχειριστώ».

Και αυτή η διαφορά… είναι τεράστια.

Μπατσίλα Γεωργία Ψυχολόγος ΑΠΘ, MSc Ψυχοθεραπεύτρια

photo: internet

14/02/2026

ύμνος στην αγάπη, το ομορφότερο δώρο που μας δίνεται..

04/02/2026

Παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου και η πρόληψη σώζει..

Για εκείνους που χάσαμε και για εκεινους που σφίγγουν γροθιές πίσω από άσπρες πόρτες , για εκεινους που κλαίνε κρυφά και για κεινους που στηρίζουν . Για όλες τις ορατές και αόρατες μαχες . Παγκόσμια ημέρα κατά του καρκίνου και η πρόληψη σώζει .

02/02/2026

Εσύ πόσες στιγμές συνειδητής παρουσίας έχασες σήμερα περιμένοντας...likes;

Τίποτα δεν μοιάζει ολοκληρωμένο αν δεν προβληθεί στο διαδίκτυο.

Ένας καφές δεν είναι απλώς καφές, είναι story. Ένα ταξίδι δεν είναι εμπειρία, είναι post. Μια προσωπική στιγμή δεν αρκεί να βιωθεί, πρέπει να φωτογραφηθεί, να φιλτραριστεί, να πάρει likes.

Πίσω από αυτή την ανάγκη συνεχούς έκθεσης κρύβεται συχνά η ανασφάλεια. Η ανάγκη για επιβεβαίωση. Τα likes και τα σχόλια λειτουργούν σαν μικρές δόσεις αποδοχής: «με βλέπουν», «με θαυμάζουν», «μετράω».....

Όταν όμως η αξία μας εξαρτάται από την αντίδραση των άλλων, γινόμαστε ευάλωτοι. Η αυτοεκτίμηση μετατρέπεται σε αριθμό και βασίζεται σε εξωτερικές πηγές που αν εκλείψουν, καταρρέουμε.

Αλήθεια τί θα συνέβαινε αν κρατούσαμε τις προσωπικές στιγμές για εμάς;

Ίσως τελικά το πιο επαναστατικό πράγμα σήμερα να είναι να κρατήσουμε κάτι για εμάς. Να ζήσουμε μια στιγμή χωρίς να τη φωτογραφίσουμε και να την ποστάρουμε. Να χαρούμε χωρίς να το ανακοινώσουμε.

Να υπάρξουμε χωρίς να αποδείξουμε τίποτα σε κανέναν 💛

Μπατσίλα Γεωργία Ψυχολόγος ΑΠΘ, MSc Ψυχοθεραπεύτρια

Photo: Light