14/05/2026
Οι αποφάσεις στη ζωή δεν είναι πάντα στιγμιαίες..
όπως ίσως νομίζουμε μερικές φορές.
Δεν είναι μόνο μια στροφή η μια ξαφνική αλλαγή πορείας στην πυξίδα.
Συχνά είναι ένας δρόμος
Ένας δρόμος που οι προηγούμενες διασταυρώσεις του μας έφεραν ως εδώ, σε ένα σημείο που τώρα μπορεί να μοιάζει με αδιέξοδο..
Κι όμως πιο πριν υπήρχε κάποια διασταύρωση. Κάποια μικρή επιλογή,
κάποια αναβολή,
κάποια σιωπή
Ίσως μια συνήθεια που έδειχνε ασήμαντη τότε αλλά σιγά σιγά χάραζε πορεία.
Κάποιες μεγάλες επιλογές τελικά δεν τις κάνουμε τη στιγμή που φαίνεται.
Τις έχουμε προετοιμάσει από καιρό πριν, όχι πάντα συνειδητά και όχι πάντα επειδή το θέλαμε, αλλά επειδή κάτι μέσα μας έμαθε να σωπαίνει... να αντέχει,
να αποφεύγει,
να μη ζητάει τίποτα.
Και τότε κάποια στιγμή το παρόν μάς σερβίρεται σαν το μοναδικό πιάτο.
Σαν να μην υπάρχει άλλη επιλογή και σαν να αποφάσισαν όλα τα προηγούμενα χρόνια για εμάς.
Όμως ακόμα κι εκεί,
όταν νιώθεις πως σε καταδυναστεύουν οι παλιές σου αποφάσεις, οι σιωπές και οι απραξίες σου δεν είναι απαραίτητα αργά.
Μπορείς ακόμη να σταθείς. Αρκεί να ανοίξεις με έναν καινούριο τρόπο τα μάτια σου και να τολμήσεις να δεις αλλιώς τον κόσμο
αλλιώς τον εαυτό σου, αλλιώς αυτό που μέχρι τώρα έμοιαζε αμετακίνητο.
Ίσως χρειαστείς βοήθεια.
ίσως αυτή η βοήθεια να λέγεται ψυχοθεραπευτής,
φίλος,
σύντροφος
η ένα βιβλίο.
Μια συντροφιά που δεν σε σπρώχνει αλλά απλά στέκεται δίπλα σου.
Ίσως πάλι χρειάζεται για πρώτη φορά να μείνεις μόνος..
όχι από εγκατάλειψη αλλά από επιλογή.
Να περπατήσεις μια μοναχική διαδρομή στη φύση και να αφήσεις για λίγο τους θορύβους των άλλων...
Να ακούσεις τι λέει ο βαθύτερος εαυτός σου όταν κανείς δεν του απαντά πριν προλάβει καν να μιλήσει.
Και τότε, σιγά σιγά, μπορείς να αρχίσεις να χτίζεις αλλιώς.