17/10/2019
Αυχενικό σύνδρομο και Ρεφλεξολογία
Με τον όρο αυχενικό σύνδρομο αναφερόμαστε σε μια σειρά δυσλειτουργιών της αυχενικής μοίρας. Πρόκειται για έναν γενικευμένο όρο, που μπορεί να υποδηλώνει διάφορες παθήσεις και οι συνηθέστερες είναι η αυχενική δυσκαμψία, η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου (δισκοκήλη) και η αυχενική σπονδυλαρθρίτιδα.
Στα συμπτώματα του περιλαμβάνονται ο τοπικός πόνος, η δυσκαμψία, η ζάλη, ο πονοκέφαλος, οι πόνοι στις ωμοπλάτες, το μούδιασμα και η αδυναμία στα χέρια. Τα συμπτώματα σε πολλές περιπτώσεις εμφανίζονται πιο ισχυρά κατά τις πρώτες πρωινές ώρες.
Οι πλέον συχνές αιτίες πρόκλησης αυχενικού συνδρόμου είναι η εργασία στο γραφείο, η καθημερινή και πολύωρη παρακολούθηση τηλεόρασης, η οδήγηση, η λάθος στάση στον ύπνο, καθώς και η συχνή έκθεση του αυχένα στον αέρα των κλιματιστικών.
Με τη ρεφλεξολογική μέθοδο μπορούμε να επιτύχουμε δραστική εξασθένιση της πάθησης σε όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις, ακόμα και αν το αυχενικό σύνδρομο βρίσκεται σε βαριά μορφή, με τα αποτελέσματα στη συντριπτική πλειοψηφία των περιστατικών να γίνονται άμεσα αντιληπτά.
Μετά την πρώτη συνεδρία ο θεραπευόμενος αισθάνεται πολύ καλύτερα στην περιοχή του αυχένα, ο τοπικός πόνος καθώς και τα συνοδά συμπτώματα, περιορίζονται δραστικά ή εξαλείφονται.
H αρχική βελτίωση διαρκεί δυο με τρεις ημέρες και μετέπειτα τα συμπτώματα παρουσιάζονται ηπιότερα σε σχέση με το παρελθόν.
Οι συνεδρίες επαναλαμβάνονται ανά εβδομάδα, ενώ μόλις ολοκληρωθεί και η πέμπτη εξ' αυτών, η επανάληψή τους πραγματοποιείται σε πιο αραιά χρονικά διαστήματα. Σε όλη αυτή τη χρονική περίοδο ο ασθενής αισθάνεται σταδιακά τα συμπτώματα του αυχενικού συνδρόμου να περιορίζονται ολοένα και περισσότερο.
Για να ολοκληρωθεί μια αγωγή χρειάζονται δέκα συνεδρίες, χωρίς να είναι απόλυτος ο αριθμός διότι όλα εξαρτώνται από το αρχικό μέγεθος της βλάβης.
Μετά το τέλος της ρεφλεξολογικής θεραπείας, ο ασθενής βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση, οι κινητικές δυσλειτουργίες του αυχένα καθώς και τα υπόλοιπα συμπτώματα δεν υφίστανται πλέον. Κάποιες πολύ αραιές συνεδρίες πιθανώς να χρειάζονται σε βάθος χρόνου, έχοντας χαρακτήρα συντήρησης.
Κατά την πορεία της θεραπείας δεν χορηγούνται σκευάσματα συμπληρωματικά. Εάν ο θεραπευόμενος ακολουθεί θεραπεία κλασικής ιατρικής, τότε η ρεφλεξολογία δρα παράλληλα, χωρίς να ζητηθεί κάποια αλλαγή στην αγωγή τού ιατρού.