05/01/2026
Σάββατο 10/1/2026
Ώρα: 11.30πμ
Γραφεία ΒΨΕ, Βηλαρά 7
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Ο Θανάσης Χατζόπουλος σπούδασε Ιατρική στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στην παιδοψυχιατρική. Είναι ψυχαναλυτής, μέλος των: Société de Psychanalyse Freudienne (Παρίσι), International Winnicott Association (Σάο Πάολο) και Ελληνικός Ψυχαναλυτικός Χώρος Ντ. Γ. Γουίνικοτ (Αθήνα). Εργάζεται ιδιωτικά με παιδιά, εφήβους και ενηλίκους. Δημοσίευσε το βιβλίο Πανδημία και περιοριστικά μέτρα, ο ψυχισμός απέναντι στον θάνατο και στους περιορισμούς του (Αρμός, 2021). Άρθρα του δημοσιεύθηκαν σε έγκριτα περιοδικά ψυχανάλυσης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Αγγλία, Γαλλία, Βραζιλία). Μετέφρασε βιβλία του Ντόναλντ Γουίνικοτ (Κράτημα και ερμηνεία, απόσπασμα μας ανάλυσης, Διαδικασίες ωρίμανσης και διευκολυντικό περιβάλλον, Από την παιδιατρική στην ψυχανάλυση, και άλλα) και είναι επιστημονικός υπεύθυνος της σειράς Γραφές της ψυχανάλυσης από τις εκδόσεις Αρμός, η οποία είχε ξεκινήσει το 2012 από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης, ως συνέχεια της σειράς Ψυχαναλυτικοί συνειρμοί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Στις σειρές έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα περισσότερα από είκοσι βιβλία.
Από το 1986 δημοσίευσε δεκαέξι βιβλία ποίησης, δύο βιβλία ποιητικής, τρία παραμύθια για παιδιά, δύο νουβέλες, ένα βιβλίο με αφηγήματα και δεκαπέντε μεταφράσεις. To 2013 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού έργου του (βραβείο Πέτρου Χάρη). Το 2014 ονομάστηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία Ιππότης στην τάξη των Γραμμάτων και των Τεχνών. Το βιβλίο του Ιστορικός ενεστώς (Πόλις, 2020) τιμήθηκε με το Κρατικό βραβείο Διηγήματος για το 2021 και το βιβλίο του Υπό κατασκευήν σημαίες(Πόλις, 2021) με το Βραβείο ποίησης του περιοδικού Αναγνώστης και με Κρατικό βραβείο Ποίησης για το 2022. Το 2025 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του ΕΚΠΑ από το τμήμα Γαλλικής γλώσσας και φιλολογίας.
Περίληψη παρουσίασης
Το πλαίσιο της ψυχανάλυσης είναι η αποτύπωση μιας σειράς δυναμικών και όχι στατικών στοιχείων της διαδικασίας της ψυχανάλυσης, δηλαδή μιας σειράς από σταθερές που μπορεί να κυμαίνονται σε ένα φάσμα και να εμπλουτίζουν τη διαδικασία με ό,τι είναι κάθε φορά απαραίτητο για τη συνέχιση και την εμβάθυνσή της: για την απαράγραπτη ανάδυση του ασυνειδήτου, είτε υπό την απωθημένη είτε υπό την αποκλεισμένη μορφή του. Έτσι χώρος, χρόνος, μεταβίβαση, συνθήκη διαμορφώνονται έτσι ώστε στη συνάντηση ασθενούς ψυχαναλυτή να αναδυθεί το ασυνείδητο για να τύχει της επεξεργασίας που χρειάζεται ώστε να έρθει σε κάποια συνείδηση, όλο και μεγαλύτερη κάθε φορά. Από αυτή την άποψη το πλαίσιο είναι μια ικανή και αναγκαία συνθήκη που με παράδοξο τρόπο κινείται όχι μόνον περιμετρικά, αλλά μπορεί και να επηρεάζει τον πυρήνα και το περιεχόμενο της διαδικασίας, έτσι όπως κάθε περιέχον μπορεί να επικαθορίζει το εκάστοτε περιεχόμενο.
Α. Χατζόπουλος