PTH-Sahachari Muzhakkunnu

30/01/2026

PTH സഹചാരി
മുഴക്കുന്ന്
29/1/26

(N. അലി പേരാവൂർ - മരണം 25/1/26)

അളവറ്റ സ്നേഹം ആവോളം പകർന്നു നൽകാൻ കൊഴിഞ്ഞ ഇന്നലകൾ വീണ്ടും തിരിച്ചു കിട്ടിയെങ്കിലെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്ന ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്. സ്നേഹിച്ചും പരിചരിച്ചും കൊതിതീരും മുൻപേ ഹൃദയം കവർന്നെടുത്തതിൽ വേദനിക്കുന്ന പിടയുന്ന മനസ്സിനോട് ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടും സത്യം അത് ഉൾകൊള്ളാൻ ഏറെ പ്രയാസകരമായി തോന്നുന്ന സന്ദർഭം. പലർക്കും ആയിരം പേരിലൊരാൾ ആവാം പക്ഷേ... സ്വന്തമെന്ന വിളിപ്പേര് കൂടെ കൂടിയാൽ അംഗീകരിക്കാൻ ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ട് തന്നെയാണ്. കാലം കരുതിവെച്ച വിയോഗങ്ങളിലൊന്ന്. നിശ്ചയം ഞാനും നീയും ഈ ലോകം വിട്ട് യാത്രയാകും, എന്നിരുന്നാലും കാലാവധിയർപ്പിക്കാത്ത ജീവനെ ഏറെ സ്നേഹിച്ചു പോവുകയാണ്. അത്തരമൊരു സ്നേഹത്തിന്റെ പളുങ്ക് പാത്രമായി മാറിയ പേരാവൂരിന്റെ ശക്തി നെട്ടൂർകാരൻ അലിക്കയെ കുറിച്ച് ഒരുപാട് പറയാനുണ്ട്.തന്റെ കുടുംബത്തെ മാറോട് ചേർത്ത് 1980 മുതൽ വ്യാപാരമേഖലയിൽ സജീവമായ മനുഷ്യൻ. നെട്ടൂർ കാരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന N. അലി. N. അലി ലതർ മർച്ചന്റ്, 1985 ഇൽ മകൾ പിറന്നതിന് ശേഷം സാബിറ ഫൂട്ട് വെയർ എന്നിങ്ങനെ പേരുള്ള കടകൾ തുടങ്ങി പിന്നീടത് സിതാര ഫൂട്ട് വെയർ എന്ന വ്യാപാരമേഖല കയ്യടക്കിയ പേരാവൂരിന്റെ വലിയ മനുഷ്യൻ.

അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്ന കാലവും മരണശേഷവും ഈ ലോകം വിളിച്ചോതിയ നാമം സ്നേഹത്തിന്റെ നന്മ മരമെന്നാണ്. ഇതിൽ പരം വിലപ്പെട്ട വാക്കുകൾ മറ്റൊന്നില്ല. 29/10/25 മുതൽ മുഴക്കുന്ന് PTH സഹചാരി കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗമായിരുന്നു പേരാവൂരിന്റെ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയുടെ കാവൽക്കാരൻ അലിക്ക.2011 ലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് ആദ്യമായി സ്ട്രോക്ക് വന്ന് ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെട്ടത്.പിന്നീട് ആരോഗ്യം പിണങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച്ച ജുമുഅ ദിവസം പള്ളിയിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങവേ അസ്വസ്ഥത തോന്നി ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു. മൂന്നാമത്തെ സ്ട്രോക്ക് ആയിരുന്നു. 2025 ജൂൺ 1 മുതൽ ആരോഗ്യസ്ഥിതി ബുദ്ധിമുട്ടിലാവാൻ തുടങ്ങി.

അലിക്കയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ വാക്കുകൾ മതിയാകില്ലെന്നാണ് പലരുടെയും വാദം. ആരോടും എതിർത്ത് സംസാരിക്കാതെ കരുണയോടെയുള്ള ഇടപെടൽ, അർഹതപ്പെട്ടവരിലേക്ക് ദാനധർമ്മം കൈവെള്ളയിൽ ചേർത്തയാൾ അങ്ങനെ ഒരുപാട് വിശേഷണങ്ങൾ ചാർത്തപ്പെട്ട വലിയ മനസ്സിന്റെ ഉടമ.എന്നാൽ പടച്ചോന്റെ വിളിയിൽ കൂടെ പോയല്ലേ മതിയാവൂ.74 മത്തെ വയസ്സിൽ ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞു.മരണ ശേഷം PTH സഹചാരിയിലുള്ളവർ ആ വീട്ടിലേക്ക് കടന്നുവന്നപ്പോൾ ഏത് സമയവും പരിചരിച്ച് ഉപ്പയുടെ കാര്യങ്ങൾ വളരെ ഭംഗിയോടെ ചെയ്ത ആ രണ്ട് ആൺമക്കൾ ഉപ്പയ്ക്കരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നിറകണ്ണുകളോടെ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹം ഏറെ സ്നേഹിച്ചവർ ചുറ്റിലും നിന്നുകൊണ്ട് പ്രാർത്ഥനയുമായി കൂടെയുണ്ട്. സത്യത്തിൽ അദ്ദേഹം സമ്പാദിച്ച ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യം ഈ മക്കളും നാട്ടുകാരും തന്നെയാണ്.മറ്റൊരു അത്ഭുതമെന്തെന്നാൽ മരണ സമയത്ത് ചുറ്റിലും മക്കളും പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയും നിൽക്കേ ഭാര്യയുടെ കൈകൊണ്ട് സംസം വെള്ളം കുടിച്ച് അവസാന ശ്വാസമെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് അദ്ദേഹം ചെയ്ത പുണ്യങ്ങളുടെ ഫലമാണ്.

പലപ്പോഴും ആ വീട്ടിലേക്ക് കടന്നുപോയാൽ പരിചരണ വേളയിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധയോടെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന കുടുംബത്തെ എത്ര കണ്ട് പ്രകീർത്തിച്ചാലും മതിവരില്ല. ദേഹമൊന്ന് പിണങ്ങിയാൽ ദുർഗന്ധം വമിച്ചാൽ സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ പോലും ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിലുള്ള പലർക്കും മാതൃകയാണ് ആ ഉമ്മയും മക്കളും. വീട്ടിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നാൽ അലിക്കയുടെ ദേഹം, പരിസരം വളരെ ഭംഗിയോടെ ശുചിയാക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ ആ മക്കൾ സിസ്റ്ററുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കും. ആ നോട്ടത്തിലുണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും വല്ല പോരായ്മകളും വന്നിട്ടുണ്ടോ എന്ന ആശങ്ക.എന്നാൽ ഉപ്പയെ നല്ല രീതിയിൽ സേവിക്കുന്നവരാണെന്ന് സിസ്റ്റർക്ക് ബോധ്യമായിട്ടുണ്ട്.ആ ഉപ്പയുടെ സ്വാഭാവഗുണം പകർന്ന് കിട്ടിയ മക്കളെന്ന് അടിവരയിട്ട് പറയാം. തന്റെ ഉപ്പയ്ക്ക് വേദനയില്ലാതെ, അസ്വസ്ഥതയില്ലാതെ എങ്ങനെ പരിചരിക്കാൻ കഴിയുമെന്നത് പലയാവർത്തി സിസ്റ്ററോട് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കും.സിസ്റ്റർക്ക് നൽകുന്ന ബഹുമാനം പോലെ തന്നെ പരിചരണത്തിൽ ഒപ്പം ചേരുകയും ചെയ്യും. കൂടെ വരുന്ന വളണ്ടിയർമാരോടും ഏറെ ബഹുമാനത്തോടെയുള്ള സംസാരം.

സിസ്റ്റർ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട് അലിക്കയുടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറിച്ചെല്ലുമ്പോൾ ഒരുകൂട്ടം നല്ല മനുഷ്യരെ കാണാം, സ്നേഹത്തിന്റെ കൂടാണ് ആ വീട്. ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും ആദിത്യ മര്യാദ പുഞ്ചിരിയും സ്വഭാവവും തന്നെയാണ്, അവിടെയാണ് ആ ഉപ്പയിൽ നിന്നും പകർന്ന് കിട്ടിയ പെരുമാറ്റം ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നത്. തന്റെ ജോലിയെ പോലും മറ്റൊരു വഴിക്ക് തിരിച്ചു വിട്ട് ഉപ്പയോടുള്ള ആ സ്നേഹം മക്കളിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് എന്നും കൂടെയുള്ള ആൺമക്കൾ. അവർ ഉപ്പയെ പരിചരിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതി ഏറെ സന്തോഷം നൽകുന്നു.ഉപ്പയുടെ മുറിവുകൾ ഹൃദയത്തെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണാൻ കഴിയും. ഉപ്പയുടെ അരികിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറാതെ നിരന്തരം സേവിക്കുന്ന മക്കളെ വളർത്തിയെടുത്ത ആ ഉപ്പയും ഉമ്മയുമാണ് ഏറ്റവും വലിയ മഹത്തായ പാഠം.

ഉപ്പയെ കുറിച്ച് മകനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ വാക്കുകൾക്ക് ഒരു ക്ഷാമവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. വാതോരാതെ ഉപ്പയുടെ നന്മകൾ ഉരുവിട്ട് കൊണ്ടിരുന്നു. ആ വാക്കുകളിൽ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു ഉപ്പയുടെ വിയോഗം ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഹൃദയമാണെന്ന്. നമുക്ക് പിടിച്ചു നിർത്താൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ലല്ലോ ഈ ജീവൻ. അദ്ദേഹം ഭൂമിയിലും പടച്ചോന്റെ മുന്നിലും നല്ലൊരു മനുഷ്യനാണെന്ന ഉദാഹരണം ഒരുപാട് ഉണ്ട്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഖബറിടം വിശാലമാക്കി കൊടുക്കട്ടെ, പാപങ്ങൾ പൊറുത്ത് കൊടുക്കട്ടെ ആമീൻ..

✍🏼സലീന സർഫ്രാസ്

29/01/2026

03/01/2026

*2/1/26*
*മുഴക്കുന്ന് PTH സഹചാരി*

*അസ്സലാമുഅലൈക്കും*

*അനുഭവങ്ങൾ തീറെഴുതിയ തീരുമാനങ്ങളുടെ ഉത്ഭവങ്ങൾ*

*2025 ഡിസംബർ 29,30,31 തീയ്യതികളിൽ നടന്ന വളണ്ടിയർ പരിശീലന ക്യാമ്പിനെ കുറിച്ചൊരു വിശകലനം*

വേരുറച്ച ചിന്തകൾക്കുമീതെ നേരറിവിന്റെ ചില കണികകൾ ബാക്കിയാവാറുണ്ട്.നയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവതത്തിൽ താനെന്നഹങ്കരിച്ച നിമിഷങ്ങളെ ഒറ്റവിരിപ്പിൽ നിലംപരിശാക്കുന്ന മായാജാലം. അതായിരുന്നു ഇക്കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് ദിവസങ്ങളിൽ കാണാനിടയായത്. അതിലൊരു ഭാഗമാകാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ വളരെയധികം സന്തോഷിക്കുന്നു.

*ഇത്രയുംനാൾ എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനൊരു മേഖലയെ മാനസിലാക്കിയില്ലെന്നതാണ് എന്നോട് സ്വയം ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യം?*

അപകർഷതാ ബോധത്തിൽ തല കുനിക്കുകയെ നിവർത്തിയുള്ളൂ.

*സദസ്സിൽ വിശിഷ്ട വ്യക്തികളുടെ സാന്നിധ്യം വേദി മാറ്റുകൂട്ടി*

*29/12/25, 10:00*
*ക്യാമ്പ് ദിവസം 1, 2*
*ക്ലാസ്സ്‌ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ജോസ് പുളിമൂട്ടിൽ*

ഭാഷാ ശുദ്ധിയിൽ നർമ്മം ചാലിച്ച് മുന്നിലിരിക്കുന്നവരുടെ ശ്രദ്ധയെ വ്യതിചലിക്കാതെ തനിക്കൊപ്പം സഞ്ചരിപ്പിച്ച ലോലഹൃദയ കവാടം ജോസ് സാർ.അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് പറയാൻ ഈ വരികൾക്ക് മീതെ വാക്കുകൾക്ക് ക്ഷാമം വന്നിരിക്കുന്നു. അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞ വാക്കുകളായിരുന്നു ഓർമ്മച്ചെപ്പിൽ കൂടൊരുക്കിയത്.ഒരു രോഗിയും പരിചാരകരും തമ്മിലുള്ള അന്തരം മനോഹരമായി മനസിലാക്കി തന്നു.മറ്റൊരു പ്രത്യേകത കൃത്യ നിഷ്ടതയാണ്. സമയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ആദ്യമായാണ് അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞത്, ഒരുപാട് വേദികളിൽ സമയത്തെ കൊന്നൊടുക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്, എന്നാൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് 10 മണിയെന്നാൽ 10:01 അല്ലെന്നും 2 മണിയെന്നാൽ 2:01 അല്ലെന്നും പഠിപ്പിച്ച സമയത്തിന് വിലകല്പിച്ച ക്ലാസ്സ്‌.അതോടൊപ്പം അദ്ദേഹം ക്ലാസ്സ്‌ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതി ഏറെ പ്രിയകരമായി തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ഏതൊരു വേദിയിലും മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ക്ലാസ്സിൽ പാതിയടഞ്ഞ കൺ‌പീലികളും ദിശമാറി സഞ്ചരിക്കുന്ന മനസ്സുമാണ്.

*എന്നാൽ..*

ഒരു സെക്കന്റ് പോലും അവിടെയിരിക്കുന്ന വളണ്ടിയേഴ്‌സിന് മടുപ്പുളവാക്കിയിട്ടില്ല. ബാല്യകാല ഓർമ്മകളിലൂടെ യൗവ്വനത്തിന്റെ ഹരത്തിലൂടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ ഉപമയാക്കി മധുരമൂറും ശബ്ദ മാധുര്യം കൊണ്ട് ഗാനങ്ങളെ കോർത്തിണക്കി നാളെയുടെ മുതൽ കൂട്ടാവാൻ ഉതകുന്ന ക്ലാസ്സ്‌ ആയിരുന്നെന്ന് അടിവരയിട്ട് പറയാം.ഹാസ്യത്തിലൂടെ തന്റെ കാലഘട്ടം ചെറുപ്പമെന്ന് പറയുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ പറയുന്നു തന്റെ ജീവിതം സേവനങ്ങൾക്കായ് മാറ്റിവെച്ച ആ മനസ്സിന്റെ വിലയുടെ മൂല്യത്തെ കൂപ്പുകയ്യോടെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു. രണ്ട് ദിവസവും മൂന്നാം ദിവസം 1 മണിക്കൂറും ക്ലാസ്സെടുത്ത് അദ്ദേഹം മടങ്ങിയപ്പോൾ ഒന്ന് മാത്രം പറയുന്നു സമാപന വേളയിൽ ചിരിക്കുന്ന മുഖവുമായി ഫോട്ടോയിൽ പതിയാത്തത് ഏറെ സങ്കടമുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

*ക്യാമ്പ് ദിവസം 3*

*31/12/25,11:00*

*പ്രിൻസ്. വി.വി -ചീഫ് നഴ്സിംഗ് അഡ്മിനിസ്ട്രെറ്റീവ് ഓഫീസർ*

ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഭയത്തോടെ നോക്കി കണ്ടത് തെറ്റായ ധാരണയെന്ന് മാറ്റിയെഴുതിച്ച ക്ലാസ്സ്. ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം സഞ്ചരിച്ച് അറിവുകൾ പകർന്നോതി ചിന്തകൾക്ക് ഭാരം കൂട്ടിയ സന്ദർഭം. ഉള്ളതിലൊരു വിഹിതം അർഹതപ്പെട്ട കൈകളിൽ ഏല്പിക്കണമെന്ന് ഉചിതമായ തീരുമാനമെടുപ്പിച്ച വേള. തന്റെ നയമല്ല ശരിയെന്നും ചുറ്റിലും നമുക്കായ് കാതോർക്കുന്നവർ കാത്തിരിപ്പുണ്ടെന്നും അനുഭവങ്ങളിലൂടെ ബോധ്യമാക്കിയപ്പോൾ തീരുമാനങ്ങളുടെ കാഠിന്യവും കൂടി വരികയായിരുന്നു. അനുഭവ സമ്പത്തിലൂടെ ലോകം നന്മയുടെ അറയ്ക്കുള്ളിൽ വാരിക്കൂട്ടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വലിയ മനസിന്റെ ഉടമ പ്രിൻസ് സാർ.

*PTH ന്റെ നെടും തൂൺ-കേരള PTH,CFO ഡോക്ടർ അമീറലി സാർ(ദിവസം 3, 2:15)*

മരണമെന്ന വിഷയത്തെ മാരണമെന്ന് പറഞ്ഞു മെയ്യും മനസും മുഖം തിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടങ്ങളിലൂടെയുള്ള സാധാരണക്കാരായ ഞങ്ങളിലേക്ക് ഉപഭോധ മനസ്സിനെ തൊട്ടുണർത്തിയ ക്ലാസ്സ്‌ കൈകാര്യം ചെയ്തു തന്നത് അമീർ ഡോക്ടറായിരുന്നു.ആ വിഷയത്തെ മാനിച്ചാവണം ശബ്ദത്തിന് പോലും എളിമയുടെ അംശം കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ത്രസിപ്പിക്കുന്ന കഥകളല്ല, യൗവ്വനത്തിന്റെ കാലവും ആടിത്തിമർപ്പുമല്ല, കാലാവധി അർപ്പിക്കാത്ത ജീവനിൽ നിന്നും മരണത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണമായിരുന്നു. ചിന്തിപ്പിക്കാൻ ഉദാഹരണങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദൂരെയെങ്ങും പോകേണ്ടി വന്നില്ല. സ്നേഹിച്ചു കൊതിതീരും മുന്നേ യാത്ര പറയാതെ പോയ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭർത്താവിനെ ഓർമ്മയിൽ പതിഞ്ഞു. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി ഡോക്ടറുടെ ശ്രദ്ധയിൽപെടാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.മരണത്തെ നോക്കിക്കാണേണ്ട രീതി വാക്കുകളിലൂടെ ബോധ്യമാക്കി തന്നു.ഡോക്ടർക്ക് നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളം മാത്രമല്ല മനുഷ്യ മനസ്സുകളുടെ ആർദ്രതയും അളക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചു. മരണമെന്നത് യാഥാർത്ഥ്യമെന്ന് പലയാവർത്തി പറഞ്ഞു തരുമ്പോഴും ഞാനും പോകുമെന്ന് പറയാനൊരു ഭയം നിഴലിക്കുന്നു. കാരണം ജീവിക്കാനുള്ള അതിയായ മോഹം തന്നെ.വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കൊട്ടാരം പണിയാം, അനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് വീണുടയാനും നിമിഷങ്ങളുടെ ആയുസേ വേണ്ടിവരുള്ളൂ. ഓരോ വാക്കുകളും മനസ്സിൽ കൂരമ്പുകൊണ്ട് കുത്തിയുറക്കുന്ന വേദനയായിരുന്നു. പൊട്ടിക്കരയാൻ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുമ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്കൊരു ചോദ്യചിന്ഹമായി മാറാൻ ഇടവരുത്താതെ സങ്കടങ്ങൾ വിഴുങ്ങിയാണ് ക്ലാസ്സ്‌ മുഴുവിപ്പിച്ചത്.തുറന്ന പുസ്തകം പോലെയായിരുന്നു ഡോക്ടറുടെ ക്ലാസ്സ്‌.

സമാപന വേളയിൽ കണ്ണുകൾ തിരഞ്ഞത് ജോസ് സാറിനെയായിരുന്നു.

ദാന ധർമ്മത്തിൽ മാതൃകയായ പ്രമുഖരായ വ്യക്തികളുടെ സന്നിധ്യത്തിൽ ക്യാമറ കണ്ണുകളിലൂടെ ഫോട്ടോയെടുത്തു. ആ സ്ഥാപനം നമുക്കായ് ഭക്ഷണം മറ്റു സൗകര്യങ്ങൾ ചെയ്തു തന്ന ആ വലിയ മനുഷ്യനെ എത്ര പ്രശംസിച്ചാലും മതിവരില്ല. നാടൻ രുചിയും നാവൂറും വിഭവവുമായി സ്നേഹിച്ച പലരും.PTH കുടുംബവും സ്നേഹത്തിന്റെ തലോടലും എങ്ങനെയെന്ന് പഠിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. ഇനി നമ്മുടെ മുന്നിൽ ഒരു രോഗിയും സാന്ത്വനം കിട്ടാതെ യാത്രയാകില്ല എന്ന പൂർണ്ണ ബോധ്യം ഓരോരുത്തർക്കും സമ്മാനിച്ചാണ് ക്ലാസ്സ്‌ അവസാനിപ്പിച്ചത്. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഒരുപാട് തീരുമാനങ്ങളുമായാണ് പുറം ലോകം വരവേറ്റത്.

ഇതിനിടയിൽ 3 ദിവസത്തെ ക്യാമ്പിനെ കുറിച്ച് പറയാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ അവസരങ്ങൾ വിനിയോഗിക്കാൻ മടി കാണിച്ച് മറ്റുള്ളവരുടെ കഴിവിനെ നോക്കിക്കണ്ട എന്റെ രീതിയെ ആലോചിച്ചു കുറ്റബോധം തോന്നി. കാരണം ഇത്രയും എഴുതിയതായിരുന്നു ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ പറയാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്, പക്ഷേ ഒരു ഉൾവലിയൽ അതെന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പാണ്.പൊതുവേദിയിൽ നിരവധി തവണ സംസാരിച്ചിട്ടും ഭയമെന്നത് മായ്ച്ചു കളയാൻ കഴിയുന്നില്ല. മൈക്ക് കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചു വാങ്ങേണ്ടി വരുമെന്ന് പലരും പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. നന്ദി വാക്കോതാൻ പോലും നാവ് ശത്രുവായി മാറി. അതിനായി ഈ എഴുത്ത് ഇതിന് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചവർക്കായ് സമർപ്പിക്കുന്നു.

*'നന്ദി' യെന്ന രണ്ടക്ഷരമതിൽ*
*നാലാൾ കേൾക്കേയുരുവിട്ടാൽ*
*നാടിനഭിമാന വിത്താകാം*
*ഒറ്റമുറിക്കുള്ളിലൊളിച്ചു*
*മനമറിഞ്ഞ് പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ*
*ശേഷിപ്പിൻ അടയാളമായി*
*എനിക്കിനിയെന്ന് തിരുത്താം*

*✍🏼സലീന സർഫ്രാസ്*

27/12/2025

*27/12/25*
*PTH സഹചാരി*
*മുഴക്കുന്ന്*

*അസ്സലാമുഅലൈക്കും*

*പ്രതിഫലമിച്ഛിക്കാതെ സേവന രംഗത്ത് മാറ്റുരച്ച PTH സഹചാരി വളണ്ടിയർമാരെ കുറിച്ചാവട്ടെ ഇന്നത്തെ ചിന്താവിഷയം.*

കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ ജീവിതയാത്രയിലുടനീളം ചേർന്ന് നിന്നവർക്കും ചേർത്ത് നിർത്തിയവർക്കും പറയാനേറെയുണ്ട്

*എന്തെന്നോ?*

കണക്ക് പുസ്തകത്തിലിടം പിടിക്കാനുള്ള മാനുഷിക സ്നേഹത്തിന്റെ വേഷപ്പകർച്ച മാഹാത്മ്യതയെ കുറിച്ച്.കമ്പോളങ്ങളിൽ വിൽക്കപ്പെടാത്ത ഒന്നാണല്ലോ ഈ സ്നേഹമെന്നത്.

*നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ?*

നമുക്ക് ചുറ്റും ആത്മാർത്ഥതയുടെ വേരുകൾ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ചികഞ്ഞെടുക്കാൻ ആർക്കും സമയമില്ലത്രേ,എല്ലാം എന്റേതെന്ന വെട്ടിപ്പിടിക്കലിന്റെ കാലത്തിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരമാണ്. ഒരിക്കൽ പിഴുതെറിയുന്ന ദളങ്ങളായി നാമും മാറപ്പെടുമെന്ന ചിന്ത ഉപബോധ മനസ്സിനെ ഉണർത്തുന്നില്ല, എല്ലാം ക്ഷയിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കിയേ, ബാല്യകാലഘട്ടം മുതൽ നേരറിവുകൾ പഠിക്കുന്നില്ലേ?

ചിതറിത്തെറിച്ച അക്ഷരങ്ങളെ ഒരുവരിയിലൊന്നായി എഴുതുമെന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ മായ്ച്ചു കളയാൻ കഴിയുന്ന പെൻസിലിൽ നിന്നും മഷി പുരണ്ട പേന നമ്മുടെയൊക്കെ കൈകളിൽ ഏല്പിച്ചത്. ഇതാണ് ബാല്യം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച മഹത്തായ പാഠം. തിരുത്തിയെഴുതാൻ പഠിച്ചനാൾ തിരുത്തിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. അറിവ് പകർന്നെന്ന് ബോധ്യമായപ്പോൾ തെറ്റുകളെ ശരിയാക്കി മാറ്റി.ഇത്രേയുള്ളൂ ജീവിതവും. അനുഭവങ്ങളിൽ പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട്‌ പഠിക്കുക, മറ്റുള്ളവർക്കെത്രത്തോളം ഉപകാരപ്രദമായി മാറാൻ കഴിയുമോ അതിനായി സമയം കണ്ടെത്തുക.

വിഷയത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാം

*കാഴ്ച്ചകൾക്കുമപ്പുറം സ്നേഹഉറവിടം- വളണ്ടിയർമാർ*

അടുക്കളത്തിണ്ണയിലെ പാത്രങ്ങളോടും പാടവരമ്പത്തെ പുൽനാമ്പിനോടും പരിഭവങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും പങ്കുവെക്കുന്ന വളയിട്ട കൈകളുടെ ലോല ഹൃദയവും കരുത്തും,ജോലി ഭാരങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ദം തലയ്ക്കുള്ളിൽ ഞെരിപിരി കൊള്ളുമ്പോൾ ജീവിതത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗം സേവനത്തിനായി മാറ്റിവെക്കുന്ന പൗരുഷത്തിന്റെ നന്മ നിറഞ്ഞ മനസ്സുകൾക്കും പറയാനുള്ളത് ഒന്നുമാത്രം

*"വിളിപ്പാടകലെ ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കായ് കാതോർക്കും"*.

ഒരിക്കലും സേവനമെന്നത് ഔദാര്യമാകരുത് പകരം ചിന്തകളെ മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് സഞ്ചരിപ്പിക്കുക,നമ്മിലൊരാൾ നമ്മോടൊപ്പം ചേരുന്നു. അവർക്കായ് സമയം നീക്കിവെക്കുന്നു. അനാവശ്യ ചിന്തകൾ കാട് കയറുമ്പോൾ പടച്ചോൻ നമുക്ക് തന്ന ഭാഗ്യങ്ങളെ കുറിച്ചോർത്താൽ മതിയാകും മുന്നിലുള്ളവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ.

ഈ വാക്കുകൾ നമ്മുടെ PTH സഹചാരി വളണ്ടിയർമാരുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ വായിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയും. ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളെ മറികടന്ന് വിളിപ്പാടകലെ ഓടിയെത്തി ഓരോ വീടുകളിൽ കയറിയിറങ്ങുമ്പോഴും ഉൾക്കാഴ്ച്ചയിൽ വിങ്ങിക്കരയുന്ന രംഗം എത്രയോ തവണ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. രോഗികളായി വേർതിരിയപ്പെടാതെ സ്നേഹത്തിൽ ചാലിച്ച നീട്ടിയ വിളിയിലുണ്ട് എനിക്കവകാശപ്പെട്ടതാണ് ഇനിയുള്ള നാളെന്നു പറയാതെ പറയുകയാണ് ആ കണ്ണുകൾ. അവർക്ക് മുന്നിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അസഹനീയമായ വേദന, രൂക്ഷമായ ഗന്ധം നാടീ ഞരമ്പുകളിൽ അറപ്പോ വെറുപ്പോ അല്ല സൃഷ്ടിക്കുന്നത്, പകരം മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു പ്രാർത്ഥനകളിൽ കൂടെ കൂട്ടാനാണ്.

*എന്നിലലിഞ്ഞ ജീവനിൽ*
*നിങ്ങൾക്കായൊരിടം കൂട് കൂട്ടാം*
*മേനിയിലൊടുങ്ങുന്ന വേദനകൾ*
*പങ്കിടാനെനിക്കൊരു ഹൃദയമുണ്ട്*
*എന്റെ ചലനമത് നിങ്ങളിലായ്*
*ഈറൻ മിഴികളിൽ പുഞ്ചിരി വിടർത്തട്ടെ*
*കാലമേ ഞാനിയെന്തു നൽകണം?*

പരിചരണം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന പുഞ്ചിരിയുണ്ടല്ലോ അതാണീ ഉലകം മുഴുവൻ ഉയർന്നു നിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന മഹത്തായ സന്ദേശം.PTH സഹചാരി വളണ്ടിയർമാരെന്ന നാമ വിശേഷണങ്ങൾക്ക് പുറമേ ഉചിതമെന്ന് ബോധ്യമാകും വിധം ഒരു നാമം പിറവിയെടുക്കും. അവകാശങ്ങൾക്കതീതമായ വേരുരച്ച വിളിപ്പേര്.....

*✍🏼സലീന സർഫ്രാസ്*

29/11/2025

*29/11/25*

*PTH സഹചാരി*

*മുഴക്കുന്ന്*

*അസീസ്ക്കയുടെ ഓർമകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രാർത്ഥനകളോടെ (മരണം :25/11/25)*

പ്രതീക്ഷകൾ അസ്‌തമിക്കാത്ത കാലത്തോളം നെയ്തെടുക്കുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഭാരം കൂടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും.എന്നാൽ കുന്നോളം ആഗ്രഹിച്ചു കുന്നിക്കുരുവോളം നേടിയതൊക്കെ മണ്ണിലലിഞ്ഞു ചേരുന്ന സാഹചര്യത്തെ മറികടക്കുകയെന്നത് ചിന്തകൾക്കുമപ്പുറമാണ്.സത്യത്തിൽ ഒരു നിഘണ്ടുവിലും എഴുതി ചേർക്കാത്ത ഒന്നല്ലേ നമ്മുടെയൊക്കെ ജീവിതം.അരങ്ങിൽ അഭിനയിച്ചു തീർത്തും കെട്ടിയാടിയും സ്വയം ജീവിക്കാൻ മറന്നുപോയവർ. ഇതിനിടയിൽ വീണുകിട്ടിയ നുറുങ്ങു സന്തോഷമല്ലേ ആകെയുള്ള സമ്പാദ്യം.

ഹൃദയത്തെ പിടിച്ചുലക്കിയ മരണമായിരുന്നു അസീസ്ക്കയുടേത്. കണ്ടറിഞ്ഞനാൾ മുതൽ വാചക കസർത്തു കൊണ്ട് മതിവരുവോളം ചിരിപ്പിച്ച ഒരാളായിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണവും ഒരത്ഭുതം തന്നെയായിരുന്നു.കഠിനമായ വേദനയോ ശരീരം പിണങ്ങുകയോ ചെയ്യാതെ തന്നെ യാത്ര പറയാതെയൊരു ഉൾവിളി. രോഗത്തിന്റെ തലോടലിൽ ക്ഷയിക്കപ്പെടാത്ത മനസ് അതായിരുന്നു അദ്ദേഹം.ആ ഉൾക്കരുത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു ചുറ്റിലുമുള്ളവരുടെ ധൈര്യം.

ചുരുങ്ങിയ നാളുകൾ കൊണ്ട് അദ്ദേഹം മുഴക്കുന്ന് PTH ന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗമായി മാറുകയയായിരുന്നു. പരിചരണവേളയിൽ വാക്കുകൊണ്ട് അമ്പെയ്ത്,ചിരി വിതറി സിസ്റ്ററും അദ്ദേഹവും സംസാരിക്കുന്നത് ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കിനിന്നിട്ടുണ്ട്.അനിവാര്യ ഘട്ടത്തിൽ PTH സഹചാരിയുടെ സേവനം ലഭ്യമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.അതോടൊപ്പം വിളിപ്പാടകലെ മുഴക്കുന്ന് PTH ന്റെ നെടും തൂണായ ആബുക്ക അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു എന്നും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു, കൂടെ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം വളണ്ടിയർമാരും.

ചുറ്റിലുമുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ നാവുകൊണ്ട് പടപൊരുതിയ പോരാളിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. എന്നാൽ അതേ നാവ് തന്നെ പരീക്ഷിക്കപ്പെടാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുമെന്നത് മറ്റൊരു അത്ഭുതം.അവസാന ഘട്ടത്തിൽ പോലും ശോകമായ അവസ്ഥയിൽ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിട്ടില്ല. കാരണം ചിരിപ്പിക്കാൻ പഠിച്ചൊരു മനുഷ്യൻ ചിരിക്കാൻ മാത്രമേ അറിയാവുള്ളൂ. കണ്ണുനീരിനെ ദിശമാറ്റി സഞ്ചരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

ശനിയാഴ്ച്ച ദിവസം മട്ടന്നൂർ PTH ൽ കേരള PTH, CFO ഡോക്ടർ അമീറലിയെ കാണാൻ പോയിരുന്നു . അന്നായിരുന്നു ചില തിരിച്ചറിവുകളും പേറി ബന്ധുക്കൾ മടങ്ങിയത്. രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത പറഞ്ഞു ബോധ്യമാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശൈലിയോളം നമുക്കാവില്ലെന്ന് മനസിലാക്കി എല്ലാം തിരിച്ചറിഞ്ഞൊരു നിമിഷം. ഇന്നവർ തനിച്ചായപ്പോൾ അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് പോലും ഡോക്ടർ പകർന്ന വാക്കുകളാണ്.സാഹചര്യങ്ങളെ മറികടക്കാൻ ഒരു പരിധിവരെ ആശ്വാസ വാക്കുകൾ ഒരു മരുന്ന് തന്നെയാണ്.അമീർ ഡോക്ടറെ അപേക്ഷിച്ചു തന്റെ മുന്നിലുരിക്കുന്നത് ഒരുപാട് പേരിൽ ഒരാളെന്ന് ചിന്തിക്കാതെ അവരെ മുഴുവനായും കേൾക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തി അനുയോജ്യമായ പ്രതികരണം നൽകും.ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ ശ്രവിച്ചു,സങ്കടത്തോടെ തർക്കിച്ചു ജയിക്കാൻ നിരവധി ന്യായങ്ങൾ നിരത്തിയാലും വേദനിപ്പിക്കുന്ന സത്യത്തെ അംഗീകരിക്കുകയെ തരമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. സങ്കടപ്പെടുമെന്ന് നിനച്ചു പറയാതിരിക്കുന്നതിലും നല്ലത് എല്ലാമറിഞ്ഞു അതിജീവിച്ചു സങ്കടപ്പെടുന്നതാണ്. ഇന്നവർ ഭർത്താവിന്റെ വിയോഗവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

തന്റെ ഭർത്താവിന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് എന്റെ ആഹാരവും ലഘൂകരിച്ചെന്ന് ആ ഭാര്യ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആഴത്തിലുള്ള സ്നേഹബന്ധത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പ് മനസിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാൽ എല്ലാം ശൂന്യതയിലാണെന്നും തനിച്ചാണെന്നുമുള്ള സങ്കടത്തിലാണ് പലപ്പോഴും.ത്യാഗത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പവിത്രതയിലാണ് ഓരോ ജീവിതവും കടന്നുപോകുന്നതെന്ന ബോധ്യത്താൽ മനസ് ശാന്തമാകട്ടെ...

ഓരോ മനുഷ്യരും ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന്റെ അടയാളമാണ് മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന സമയം.അദ്ദേഹം തന്നുപോയ നിമിഷങ്ങൾ മതിയാകും അവർക്ക് സാഹചര്യങ്ങളെ അതിജീവിച്ചു ജയിക്കാൻ.

പ്രാർത്ഥനകളോടെ...

*✍🏼സലീന സർഫ്രാസ്*

29/11/2025

*✍🏼PTH സഹചാരി, *മുഴക്കുന്ന്*
*22/11/25*

*(മട്ടന്നൂർ PTH ലെ OP സേവനവും സാന്ത്വനസ്പർശവും)*

*നന്മയുടെ കരങ്ങൾ തളരാതിരിക്കട്ടെ...*

വേരുറച്ചുപോയ ചിന്തകളെ പിഴുതെടുത്ത് ശൂന്യമായ ഇടങ്ങളിലേക്ക് വെളിച്ചം നൽകുന്ന വിദ്യ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?കാണണം, അടുത്തറിയണം, അനുഭവങ്ങളുടെ തീചൂളയിൽ വെന്തുരുകുമ്പോഴും ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ താളം പുഞ്ചിരിയിലേക്ക് ദിശമാറുന്ന നേർക്കാഴ്ച്ചയാണ് ഇക്കഴിഞ്ഞ ശനിയാഴ്ച്ച മട്ടന്നൂർ PTH ഇൽ പോയപ്പോൾ (15/11/25)കാണാനിടയായത്.

അപ്രതീക്ഷിതമായാണ് എന്റെ ബന്ധുവിനെയുംകൊണ്ട് മട്ടന്നൂർ PTH ലേക്ക് പോകുന്നത്. അവിടെ എല്ലാ ശനിയാഴ്ച്ചയും കേരള PTH, CFO ഡോക്ടർ അമീറലി സാർ, ഡോക്ടർ നസിയ, ഡോക്ടർ റയീസ എന്നിവരുടെ സേവനം ലഭ്യമാണ്.അവശേഷിപ്പിൽ നെടുവീർപ്പ് കൊണ്ടൊരു സാന്ത്വനം അതായിരുന്നു അന്നവിടെ ഞങ്ങൾ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞത്.

അക്ഷമരായവരെ ക്ഷമയുടെ അന്ത്യമെന്തെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു തരുന്ന ഡോക്ടർമാരുടെ സേവനം ലഭ്യമായി കിട്ടിയത് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നിർവ്വചിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒന്നാണ്. രോഗികൾ എന്ന കാഴ്ച്ചപ്പാടിൽ നിന്നും ബന്ധങ്ങളുടെ മൂല്യതയോടെ സൗമ്യമായ ഇടപെടലിൽ രോഗവും വിവരങ്ങളും കൈമാറുമ്പോൾ മാഞ്ഞുപോയ അമൂല്യമായതെന്തോ തനിക്ക് ചുറ്റുമുണ്ടെന്ന ആത്മവിശ്വാസമാണ് കൈവരിക്കുന്നത്.

മട്ടന്നൂർ PTH ലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുമ്പോൾ വ്യത്യസ്തമായ രീതികൾ കണ്ടപ്പോൾ ആശ്ചര്യം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. രോഗികൾ എന്ന കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്നും മാറി ചിന്തിച്ചു കുടുംബവീട്ടിലേക്ക് കയറിവരുന്ന അതിഥികൾക്ക് നൽകുന്ന ആദിത്യ മര്യാദ അതൊരു കൺകുളിർക്കുന്ന കാഴ്ച്ചയാണ്.വരണ്ടുണങ്ങിയ ഭൂമിയിലിത്തിരി നീരുറവ കാണുകയെന്നൊക്കെ പറയില്ലേ അപ്രകാരം, വരുന്ന ബന്ധുക്കൾ എല്ലാവർക്കും പ്രത്യേകിച്ച് രോഗികളുടെ നിലയറിഞ്ഞു വേണ്ടതൊക്കെ കഴിക്കാനും കുടിക്കാനും എത്തിച്ചു തരും. ഒരിത്തിരി ദാഹജലം ആഗ്രഹിച്ചാൽ സീനത്തിത്താന്റെ പാദങ്ങൾ ഓടിയടുക്കുമെന്ന് പരമാർത്ഥം.സ്ഥാന വലുപ്പം നോക്കാതെ രുചികരമായ ഭക്ഷണം സ്റ്റാഫെന്നോ ഡോക്ടറെന്നോ നോക്കാതെ ഒരുമിച്ചിരുന്നു കഴിക്കുന്ന സന്തോഷകരമായ കാഴ്ച്ച കണ്ടപ്പോൾ മനം കുളിർത്തു. സത്യത്തിൽ ഇതാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹബന്ധം.

ഓരോ ആഴച്ചയും മട്ടന്നൂർ PTH ഇൽ ഡോക്ടറുടെ സേവനം എത്രത്തോളം ഉപകാരപ്രദമെന്ന ചിന്തയിൽ രോഗികളുടെ ബന്ധുക്കളുമായി സംവദിച്ചു.

അന്ന് ഒ പി യിലുണ്ടായിരുന്നത് ഡോക്ടർ അമീറലി സാറായിരുന്നു.അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ചും അവിടെയുള്ള സ്റ്റാഫിനെ കുറിച്ചുമായിരുന്നു അവർക്ക് പറയാനുള്ളത്.

രോഗത്തിന്റെ തീവ്രതയറിയാതെ തന്നോളം നീയെന്നുമുണ്ടാകുമെന്ന ജീവിതപങ്കാളിയുടെ ചിന്തയുടെ കെട്ടഴിച്ച് ശൂന്യമായ ഇടങ്ങളിലേക്ക് അധികദൂരമില്ലെന്നും മുള്ളും വേലിയും കടന്നുള്ള യാത്രയിലെ യാത്രക്കാരായി തുടരുകയെന്നും പറഞ്ഞു ബോധ്യമാക്കുന്ന ഡോക്ടറുടെ ശൈലിയാണ് അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്.വാച്ചിലെ സൂചിയുടെ കറക്കം നോക്കി തിരക്കുകളെ കൂട്ടുപിടിക്കാതെ നിലവിലെ സാഹചര്യം മറികടക്കാൻ അവർക്കൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുക. അതിനിടയിൽ മറ്റൊന്നിനും കടന്നാക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൗമ്യമായ ഇടപെടൽ അതായിരുന്നു സമാധാനം നൽകിയത്. തന്നെ കേൾക്കാൻ ആളുണ്ടെന്ന സന്തോഷം.

തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ രോഗത്തെ കുറിച്ച് ഒന്നുമറിയാതെ വന്ന ആ ഭാര്യ മടങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ കൊണ്ട് പോയത് എന്തെന്നറിയോ?

സ്നേഹത്തിന്റെ ചുവയിലുള്ള പരിചരണവും മരണമെന്ന മൂന്നക്ഷരത്തിന്റെ സന്ദർഭവേളയിൽ കൈക്കുള്ളിൽ താനെന്ന ഭാര്യ മികച്ച ശരിയായി മാറുമെന്നും മരണമെന്ന സത്യം വിളിപ്പാടകലെ ഉണ്ടായാൽ ആത്മവിശ്വാസം കൈവിടാതെ പൊരുതുമെന്നുമുള്ള ദൃഢനിശ്ചയം.

ഈ ആത്മവിശ്വാസം എങ്ങനെയുണ്ടായി? താനേ ചിന്തിച്ചു നേടിയതാണോ?

അല്ല

അവിടെയാണ് ഇക്കഴിഞ്ഞ നാൾ ഡോക്ടർ അമീറലി സാർ, ഡോക്ടർ റയീസ, ഡോക്ടർ നസിയ എന്നിവരുടെ സാന്നിധ്യം എത്ര വലുതെന്നു അറിയാൻ കഴിയുന്നത്.

ഇവരൊക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗം ഇതിനായി മാറ്റിവെക്കുമ്പോഴും തിരക്കുകൾ എന്ന വാക്കിൽ ഒഴിഞ്ഞുമാറാതെ ഒരുപാട് ദൂരം താണ്ടി മട്ടന്നൂർ PTH ഇൽ ആഴ്ച്ചയിൽ ഒരുതവണ രോഗികൾക്കുള്ള OP സൗകര്യം, മരുന്ന് ഇവയൊക്കെ നൽകണമെങ്കിൽ മനസിന്റെ വിശാലതയെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലും മതിവരില്ല.കൂടെ ഇതിന് പിന്നിലെ ഒരുപാട് കരങ്ങളും.പ്രതിഫലമൊന്നുമിച്ഛിക്കാതെ ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യം മുന്നിൽകണ്ടുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന സേവനം.

അവിടെ പരിചരണത്തിന് വന്നവരുമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവർക്ക് പറയാനുള്ളത് പരിഭവങ്ങളിൽ ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ട നന്ദിയും കടപ്പാടുമാണ്.

അർബുദമെന്ന രോഗവും പണവും തമ്മിൽ ഒരുപാട് ബന്ധമുണ്ട്. ഇതിനിടയിൽ ഞെരിഞ്ഞമരുന്നത് ലോല ഹൃദയമാണ്. ഹൃദയച്ചെപ്പിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സ്നേഹത്തോളം പണം വില്ലനായി മാറപ്പെടുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ രോഗത്തിന്റെ മൂർദ്ധാവസ്ഥയിൽ പിരിമുറുക്കം അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ പണത്തിന്റെ തൂക്കത്തിന് കടന്നുവരാൻ പറ്റാത്ത വിധം ദൈർഘ്യമേറിയ സമയം ഡോക്ടർമാരുടെ സേവനം ലഭ്യമാകുകയെന്നത് വാക്കുകൾക്കുമതീതമാണ്.

ബന്ധുക്കൾ പറയുന്നത് ഇതുവരെ കിട്ടാത്ത മനോധൈര്യം, തങ്ങൾക്കും രോഗികൾക്കും സംസാരിക്കാനുള്ള അവസരം,മണിക്കൂറുകൾ ക്ഷമയോടെ സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ദംമൂലം മുഖഭാവം വരിഞ്ഞു മുറുകാതെ നിറപുഞ്ചിരിയിൽ ആവലാതികളുടെ കണക്ക് പുസ്തകത്തിൽ സാന്ത്വനത്തിന്റെ പര്യായപദം എഴുതി ചേർക്കുന്ന വലിയ മനുഷ്യനാണ് അവർക്ക് ഡോക്ടറെന്ന്.

അതോടൊപ്പം തന്നെ മാലാഖമാരുടെ കയ്യൊപ്പ് അതെടുത്ത് പറയേണ്ട ഒന്നാണ്. അവരില്ലാതെ ഒന്നും പൂർണ്ണതയിലെത്തില്ല. ഏത് അവസരത്തിലും വിളിപ്പാടകലെ കാതുകൾ കൂർപ്പിച്ചു അവർക്കായി സമയം നീക്കിവെച്ചവർ. അമ്പിളി സിസ്റ്റർ, ഷരീഫ സിസ്റ്റർ, അമീർ ഡോക്ടർക്കൊപ്പം നിഴലായ് എന്നും കൂടെയുള്ള പ്രഭോഷേട്ടൻ ഇവരുടെയൊക്കെ ആത്മാർത്ഥമായ സേവനമാണ് മടങ്ങിപ്പോകുന്നവരുടെ മുഖത്ത് കാണുന്ന നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി.അവിടെയൊരു രോഗി എത്തിയാൽ തിരിച്ചു പോകുന്നത് വരെ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു സ്നേഹത്തിൽ ചാലിച്ച ജാലക വിദ്യയിലൂടെ ചേർത്ത് പിടിക്കുന്ന ഇവരാണ് യഥാർത്ഥ ഹീറോസ്.അവർക്കൊപ്പം തന്നെ വളയം പിടിക്കാനും എല്ലാ മേഖലയിലും കയ്യൊപ്പ് ചാർത്തിയ ശക്തരായ രണ്ട് ഡ്രൈവർമാർ, തന്റെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളെ മറികടന്ന് ഇതിനായി പര്യാപ്തരായി മാറിയ വളണ്ടിയർമാർ ഇതൊക്കെ ചേർന്ന സ്നേഹ വീടാണ് PTH മട്ടന്നൂർ.

പരിചരണത്തിന് വന്നാൽ കുശലങ്ങൾ പറഞ്ഞു സ്നേഹത്തിന്റെ മാധുര്യം പകർന്ന് വേദന സംഹാരിയായി മാറപ്പെടുന്നവർ. തൂവെള്ള വസ്ത്രത്തിൽ വാനിൽ പറന്നുയരുന്ന മാലാഖാമാർ. മുഖം ചുളിയാതെ തുറന്നുവെച്ച പുസ്തകമായി പാഠങ്ങൾ പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നവർ.ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് വിശേഷണങ്ങൾ...അവർക്കൊപ്പം എല്ലാ മേഖലയിലും കണ്ണെത്തുന്ന ഹാഷിംക്ക.ഏത് അവസരത്തിലും ഉചിതമായ ഇടപെടൽ കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന മട്ടന്നൂർPTH ന്റെ പോരാളി.

ആശ്വാസമെന്ന വാക്കിന്റെ പര്യായമായി മാറിയ മട്ടന്നൂർ PTH,അതുപോലെ ഓരോ ദിവസത്തെ പരിചരണവും രോഗികൾക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും ഏറെ സമാധാനം നൽകുന്നുണ്ടെന്ന നിഗമനത്തിൽ ഈ സൽപ്രവർത്തി വളരെ നല്ല രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകാൻ കഴിയട്ടെ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ

*✍🏼സലീന സർഫ്രാസ്*

*മുഴക്കുന്ന് PTH സഹചാരി*

26/11/2025

PTH സഹചാരി
മുഴക്കുന്ന്
26/11/25

മറിയുമ്മയുടെ നനുത്ത ഓർമ്മകളിൽ തഴുകി പ്രാർത്ഥനകളോടെ (മരണം :20/11/25)

സത്യമോതാനെന്നും നാക്കുകൾ നിശ്ചലം
ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്നറിയാൻ
എന്നേ നിങ്ങൾ ചികയുക
ചിതറിത്തെറിച്ച അക്ഷരത്തുണ്ടുകളിൽ
ഹൃദയത്തിലലിഞ്ഞൊരു വാക്ക് കാണാംഞാനെന്ന സത്യമതായിരുന്നു
എന്നിലെ അടയാളപ്പെടുത്തൽ

പുഞ്ചിരി മായാത്ത ഓർമ്മകൾ സമ്മാനിക്കണമെങ്കിൽ ഹൃദയത്തിന്റെ കുടിയിരിപ്പിന്നവകാശിയായിരിക്കണം.വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ മഷിത്തണ്ടിൽ നിറം മങ്ങുമ്പോഴും ചുറ്റിലും പ്രകാശം പരത്താൻ കഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൊഴിഞ്ഞ ശിഖരങ്ങൾ അത്രയും ബലമുള്ളതായത് കൊണ്ടാണ്. മറിയുമ്മയെന്നാൽ പുഞ്ചിരിയുടെ സഹനത്തിന്റെ ഉൾക്കരുത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.ക്ഷണിക്കാതെ വന്ന അതിഥിയായിരുന്നു മരണം. പ്രായത്തിന്റെ അവശത, മറ്റു അസുഖങ്ങൾ ശരീരത്തെ തഴുകുമ്പോഴും മുന്നിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നവർക്ക് മുന്നിൽ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി സമ്മാനിക്കും.അതായിരുന്നു ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് മറിയുമ്മ നൽകിയ പാഠം. ശരീരവും മനസ്സും ഒരുപോലെ വേദനിക്കുമ്പോഴും കാഴ്ച്ചക്കാർക്ക് മുന്നിൽ കളങ്കമില്ലാതെ പുഞ്ചിരിക്കാൻ അവർ ഒരിക്കലും മറന്നിട്ടില്ല.മക്കളുടെയും മനോബലമതായിരുന്നു.

8 മാസത്തോളമായി മുഴക്കുന്ന് PTH ലെ കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗമായിരുന്നു മറിയുമ്മ. "ഉമ്മാ" എന്നുള്ള സിസ്റ്ററുടെ വിളിയിൽ വാത്സല്യം തുളുമ്പുന്ന കുഞ്ഞിനെ പോലെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു പുഞ്ചിരിക്കും.ആ ചിരിയുടെ പ്രസന്നത ശരീരത്തിലെ വേദനയെ മാത്രമല്ല ചുറ്റിലുമുള്ളവർക്ക് ഏറെ ആശ്വാസം പകർന്നു നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.ഇന്നലകൾ മാഞ്ഞു പോയെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. വാതോരാതെ സംസാരിച്ച കൊഴിഞ്ഞ ഇന്നലകൾ ഓർമപ്പെടുത്തലിന്റെ അടയാളമാണ്.സിസ്റ്റർ പരിചരണത്തിനിടയിൽ ഉമ്മയുടെ ഓർമ്മകളുടെ വസന്ത കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും. ചികഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രയാസപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാത്തിനും ഒരു മൂളലിൽ ഒതുക്കും.

മറിയുമ്മയെന്ന പേര് മറ്റുള്ളവരിൽ ഇത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന് ആശ്ചര്യത്തോടെ മനസിലാക്കുന്നു.മരണവേളയിൽ നല്ലതോതുവാൻ ആയിരം നാവുകൾ തളിർത്തു.

25 വർഷം മുന്നേ ഭർത്താവിന്റെ മരണത്തിൽ മനസ് നിലം പതിക്കാതെ ഉൾക്കരുത്തുള്ള പെണ്ണായ് മാറി 9 മക്കളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് വളർത്തി നേരിന്റെ പാതയിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയ കഥകൾ അത്ഭുതത്തോടെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ മക്കളെ വളർത്തിയെടുക്കാൻ പല ജോലികളും ചെയ്തു അതിജീവിച്ചു. അങ്ങനെയങ്ങനെ എണ്ണിയാലൊതുങ്ങാത്ത പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി.ഹോസ്പിറ്റൽ യന്ത്രങ്ങളോ പരിഷ്കാരങ്ങളോ ഇല്ലാതെ നാലുചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ 9 മക്കളെ പ്രസവിച്ച ആ ഉമ്മയോളം അത്ഭുതം മറ്റൊന്നിനും ഉണ്ടാവില്ല.

എടുത്തു പറയേണ്ട മറ്റൊരു പ്രത്യേകത പെണ്മക്കളുടെ പരിചരണമാണ്. ഓമനത്തം തുളുമ്പുന്ന കുഞ്ഞിനെ ലാളിക്കുന്നത് പോലെ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള പരിചരണം. അത്യാവശ്യമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രമേ സിസ്റ്ററെ വിളിക്കാറുള്ളൂ.ഏത് സമയവും ഉമ്മയ്‌ക്കൊപ്പം സഞ്ചരിക്കും. ഭക്ഷണം, വെള്ളം കഴിച്ചതൊക്കെ ഏറെ സന്തോഷത്തോടെ പറയും. തന്നെ താനെന്നഹങ്കരിക്കാൻ,പാദമൂന്നാൻ പ്രാപ്തയാക്കിയ ഉമ്മയെ വാരിപ്പുണരുന്ന മക്കൾ ഇതായിരുന്നു ഉമ്മ ജീവിതത്തിൽ നൽകിയ നല്ല നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ള സന്തോഷം.

ഉമ്മയുടെ നന്മ നിറഞ്ഞ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലമാണ് മരണ വേളയിൽ ചുറ്റിലും മക്കളുടെ നിറ സാന്നിധ്യം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞത്. മറിയുമ്മയെന്നാൽ പുഞ്ചിരിയാണെന്ന് പറയുന്നവർക്ക് മുന്നിൽ അവസാന ഘട്ടത്തിലും ഉള്ള് നിറയെ നിറമുള്ള പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു യാത്രയായി. ശരീരത്തിൽ യന്ത്രങ്ങളുടെ കടന്നുവരവില്ലാതെ തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്ത കൂരയിൽ മക്കളുടെ തഴുകലിൽ അവരുടെ പ്രാർത്ഥനകളിൽ മുഴുകി എല്ലാവരെയും കണ്ടുകൊണ്ടൊരു യാത്ര.

ജീവനുള്ള കാലം നിങ്ങൾക്കായ് നൽകി
മരണം വന്നുവിളിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് നൽകി
രണ്ടും ഒരേ ലിപിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടത്
'സമയം'

ഈ കുറഞ്ഞ കാലയളവിൽ PTH മുഴക്കുന്നിന്റെ സേവനം, സിസ്റ്റർ, വളണ്ടിയർമാർ എന്നിവരുടെ ആത്മാർത്ഥമായ പരിചരണം നൽകാൻ കഴിഞ്ഞുവെന്നതിൽ സംതൃപ്തിയുണ്ട്.

മറിയുമ്മയെന്ന നാമം -പുഞ്ചിരി മായാതെ ഓർമ്മകളിൽ തഴുകി ഇനിയുള്ള നാൾ...

ഉമ്മയുടെ ഖബറിടം വിശാലമാക്കി കൊടുക്കട്ടെ പാപങ്ങൾ പൊറുത്ത് കൊടുക്കട്ടെ ആമീൻ

✍🏼സലീന സർഫ്രാസ്

മുഴക്കുന്ന് PTH സഹചാരി

ഓഫീസ് സ്റ്റാഫ്

23/11/2025

PTH സഹചാരി
മുഴക്കുന്ന്
23/11/25

അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ ഉപ്പയ്ക്ക് പ്രാർത്ഥനകളോടെ വിട (മരണം :22/11/25 )

കാലൊന്നിടറിയാൽ കൈതാങ്ങായി ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ബാക്കിയാവണമെന്ന പ്രാർത്ഥനയിലാണ് നാമേവരും.ആ വഴിയിൽ കടമ്പകളെ അതിജീവിക്കുന്ന ഒന്നുണ്ട് ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹം. അതെത്രത്തോളം പകുത്ത് നൽകിയാലും തിരിച്ചു കിട്ടുമെന്ന ഉടമ്പടിക്ക് മേൽ ജീവിച്ചു തീർക്കരുത്. ഉറവ വറ്റാത്ത വെള്ളം പോലെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കണം.

ഏറെ സങ്കടത്താൽ കുടുംബത്തിലെ ഒരിതൾ കൂടി കൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മുഴക്കുന്ന് PTH ന്റെ ഏറെ നാളത്തെ പരിചരണത്തിലായിരുന്നു അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ ഉപ്പ.ബാല്യവും കൗമാരവും യൗവ്വനവും കടന്ന് വാർദ്ധക്യത്തിലേക്ക് കാലൂന്നുന്നതിന് മുന്നേ ശരീരം കാർന്നെടുത്ത രോഗത്തെ മനോധൈര്യം കൊണ്ട് പൊരുതിയ ഉപ്പയെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാനാണ് ഇഷ്ടം. കാരണം അദ്ദേഹത്തെ പരിചരിക്കാൻ സിസ്റ്റർ എപ്പോൾ പോയാലും താനൊരു രോഗിയാണെന്ന ഭാവമാറ്റം കാണാറേയില്ല. അതിജീവനത്തിന്റെ കരുത്തുറ്റ മനസ്.

മുഴക്കുന്ന് PTH ലെ സിസ്റ്ററുടെ സേവനത്തിൽ വളരെയേറെ തൃപ്തരായിരുന്നു അവർ. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത വേഗതയിൽ മരണം വന്നു വിളിച്ചാൽ ശിരസ് കുനിക്കുകയെ നിവർത്തിയുള്ളൂ. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച പരിചരണത്തിന് പോയപ്പോൾ എന്നും പറയാറുള്ളത് പോലെ ചായയോ ജ്യൂസോ കഴിച്ചിട്ടേ പോകാവൂ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിച്ചു. സഹനത്തിന്റെ ക്ഷമയുടെ പര്യായമാണ് അദ്ദേഹം.

മറ്റൊരു കാര്യം എടുത്ത് പറയേണ്ടത് മകനോളം പോന്ന മരുമക്കളുടെ സ്നേഹവും ആത്മാർത്ഥതയുമാണ്. ഉപ്പയുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ മെയ്യും മനസുമർപ്പിച്ചു സമയം കണ്ടെത്തിയവർ. മാറുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ മാറപ്പെടുന്ന ചിന്തയിൽ മനസ് ചുളിയാതെ ചേർത്ത് പിടിച്ച അവരുടെ ആ സ്നേഹം എടുത്തു പറയേണ്ട ഒന്നാണ്. പലപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടെ യാത്രാവേളയിൽ ഇവർ കൂടെയുണ്ടാവും.പൊതുവേ പെണ്മക്കളുടെ ഭർത്താവെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ സ്നേഹത്തിന്റെ അളവുകോൽ ദൂരക്കാഴ്ച്ചയിലേക്ക് ദിശമാറാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവർ ആശ്ചര്യപ്പെടുന്ന രീതിയിൽ ഉപ്പയെ ചേർത്ത് പിടിച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ താക്കോൽ ആയിരുന്നു. കാണുമ്പോൾ കൺകുളിർക്കുന്ന കാഴ്ച്ച.

മുഴക്കുന്ന് PTH ന്റെ സേവനം ആവശ്യമായി വന്ന ഘട്ടത്തിൽ ആത്മാർത്ഥതയോടെ ഡിസ്റ്ററുടെ സേവനം, വളണ്ടിയർമാരുടെ സേവനം ലഭിച്ചിരുന്നുവെന്നത് അവർ പറയുമ്പോൾ ആത്മ സംതൃപ്തി നൽകുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാപങ്ങൾ പൊറുത്ത് ഖബറിടം വിശാലമാക്കി കൊടുക്കട്ടെ ആമീൻ

✍🏼സലീന സർഫ്രാസ്

മുഴക്കുന്ന് PTH സഹചാരി

ഓഫീസ് സ്റ്റാഫ്