06/05/2020
* #खरंच_एक_समाज_आणी_देशाचा_नागरिक_म्हणून_लज्जास्पद_वर्तणूक_आहे_आपली.*
मनोज गांगल...यांचा लेख...
मी आणि माझे कुटुंब अमेरिकेत गेले ५० दिवस स्वतःहून विलगीकरणात आहोत. जवळपास १० वर्षे जर्मनीत नोकरी निमित्त काढल्यामुळे मी अनेक जर्मन मित्रांच्या सुद्धा संपर्कात आहे.
अमेरिका, जर्मनी आणि भारत ह्या तिन्ही देशातील लॉक डाऊनची जर तुलना करायची झाली तर ह्या काही गोष्टी मी लिहू शकतो.
अमेरिकेत अनेक लोकांना लॉक डाऊन मान्य नाहीये. ते नाही पाळले तर त्यातून उदभवणाऱ्या धोक्याची त्यांना जाणीव आहे ... पण सरकारने लोकांच्या स्वातंत्र्यावर बंधने न आणता परिस्थिती काबूत आणावी अशी त्यांची मागणी आहे.
लवकरात लवकर लॉक डाऊन संपून नोकरी व्यवसाय परत चालू व्हावेत अशी मुख्य मागणी मोर्च्यांतून, मुलाखतींतून वगैरे असते.
दुसरे म्हणजे, चीन ने आपली अर्थव्यवस्था नष्ट करायला हा विषाणू तयार केला असावा अशी एक शंका इथे आहे.
त्यामुळे ह्या प्रकाराकडे एक आक्रमण किंवा युद्ध म्हणून बघावे आणि तसे असेल तर आपली अर्थव्यवस्था कदापिही ढासळू द्यायची नाही, मग त्यासाठी कितीही मनुष्य हानी झाली तरी चालेल असा एक मतप्रवाह आहे. युद्धात मनुष्य हानी होतेच, ती सहन करायची आणि अर्थव्यवस्था शाबूत ठेऊन शेवटी हे युद्ध जिंकायचे असे अनेकांच्या बोलण्यातून येते.
जर्मनीतून सुद्धा बऱ्यापैकी अश्याच स्वरूपाचे मेसेजेस येतात.
अर्थव्यवस्था किकस्टार्ट कशी करायची. लोकांपर्यंत स्टिम्युलस कसा पोचवायचा. भविष्यात अश्याच स्वरूपाच्या घातक साथी येतील तर त्याला तोंड द्यायला काय प्रकारची उत्पादने, सर्व्हिसेस निर्माण करायच्या.. वगैरे.
अनेक कम्पन्यानी एव्हाना ऑफिस स्ट्रक्चर बदलले आहे. एम्प्लॉयी बसायच्या जागा प्लेक्सिग्लास लावून प्रत्येक माणसाला प्रायव्हेट जागा कशी करून देता येईल याचा विचार केला आहे.
विमान कम्पन्यानी बसायच्या पद्धतीत बदल करून विमान प्रवास जास्तीतजास्त सुरक्षित कसा करता येईल इकडे लक्ष दिले आहे.
सुपर स्टोर्स नि ग्राहकांना सेफ कसे ठेवता येईल ह्याकडे लक्ष केंद्रित केले आहे. हातावर सॅनिटायसरचा फवारा, बिलिंग काउंटर वर आयसोलेशन, ग्राहकांना चालण्यासाठी चक्राकार पद्धत, अत्यंत एफिशिएंट ऑन लाईन डिलिव्हरी अश्या अनेक गोष्टी इथल्या समाजाने गेल्या ३०-४० दिवसात केल्या आहेत.
एकूण देश आणि अर्थव्यवस्था कशी टिकवायची फक्त ह्याचीच चर्चा इथे दिसते. विशेषकरून ‘पुरुषांना घरात राहावे लागल्यामुळे’ ह्या मुख्य सूत्रावर आधारित फालतू विनोद... ह्याचा पूर्ण अभाव.
भारतातून काय वाचायला मिळते?
दारूची वानवा, पुरुषांनी भांडी घासणे, बायको आणि तिच्या आईचे फोन, पुरुषांना घरी स्वयंपाक करायला लागणे, ढुंगणावर पोलिसांनी मारलेले फटके, तबलीघी, मोदी, राहुल इत्यादी विषयावर विनोद.
किंवा कुणाच्यातरी दुःखाचे केलेले राजकारण, उदा. मजुरांची पायपीट.
८०० किमी चालून जाणाऱ्या कुटुंबाला वाटेत १ कुटुंब किंवा १ गाव असे मिळू नये जे त्यांना अन्न वस्त्र निवारा देऊ शकले असते आणि त्यांची पायपीट थांबवू शकले असते?
कुटुंब ८०० किमी चालून गेलं ह्याची बातमी पण त्यांना कोणी आसरा दिला नाही.... हि बातमी नाही?
एक राष्ट्र एक समाज म्हणून एकत्र कसे लढायचे ह्यावर एक पोस्ट किंवा मेसेज नाही.
कोरोना गेल्यावर जिद्दीने कसे उभे राहायचे, नुकसान (देशाचे राहूद्या .. किमान स्वतःचे) कसे भरून काढायचे ह्यावर एक पोस्ट नाही.
परत कोरोना सारखी साथ आली तर कशी आणि काय तयारी ठेवायची ह्यावर भाष्य नाही.
दुप्पट किमतीत भाज्या आणि धान्य का घ्यावे लागतेय ह्याच्यावर कोणी बोलणार नाही पण दारू नाही मिळाली तर सरकारचा महसूल कसा बुडतो वगैरे वर Phd.
पासपोर्ट विरुद्ध राशन कार्ड पोस्ट्स.
लागोपाठ इरफान गेला, ऋषी गेला म्हणून आश्चर्य वगैरे व्यक्त करणाऱ्या पोस्ट्स. कुणाच्या शेवटच्या घटकांचा व्हिडीओ, इरफानला जाळले कि पुरले, ऋषीची इस्टेट किती वगैरे पोस्ट्स.
वास्तविक दोघेहि कॅन्सरने गेले पण कॅन्सरशी लढा कसा द्यायचा ह्यावर आली का एखादी पोस्ट?
या उलट घरात किती तेलकट, तुपकट, चमचमीत करून खातोय त्या पोस्ट्सचा खच.
आपण अडचणीत आहोत. कोरोना नंतर भीषण मंदी येणार आहे, उधळमाधळ नको करायला कसलीही जाणीव नाही.
आणि आता दारू साठी लागलेल्या रांगा ह्यावर पुढे २-३ दिवस चालतील.
खरंच एक समाज म्हणून लज्जास्पद वर्तणूक आहे आपली.
