19/08/2025
گاهی، در میان ازدحام زندگی،
«یک نفر» پیدا میشود...
نه برای آنکه دل ببری یا ببندی،
بلکه برای آنکه
به تو یادآوری کند کیستی.
آمدنش شبیه وزیدن نسیمیست
در بیابانِ فراموشی،
وقتی باور کردهای تنها شدهای
میآید تا بگوید:
«تو هنوز میتوانی برخیزی.»
نه ناجیست، نه معجزه،
بلکه انسانیست شبیه تو،
اما در وجودش چیزی هست
که تو را به خدا نزدیکتر میکند.
حضورش مثل انعکاس دعاهاییست
که سالها پیش با چشمهای خسته
رو به آسمان گفته بودی
و فکر میکردی شنیده نشدهاند.
و ناگهان، میفهمی
آنهمه صبوری، آنهمه صدا زدن،
بیپاسخ نماندهاند.
خدا، تمامشان را
در وجود یک انسان گذاشته،
و برایت فرستاده...
نه برای دلبستن،
بلکه برای برخاستن.
نه برای فرار از خود،
بلکه برای بازگشت به خود.
م.عاطفی
