11/02/2026
Hjartað mitt er fullt af þakklæti ❤️
Móar kveðja í þeirri mynd sem það tók sér í fjögur og hálft ár. Móa-andinn er frjáls undan steypu og þungum rekstri, og ég finn hann glaðan og frjálsan. Hann vinnur nú án landamæra, hvert þangað sem hann er kallaður. Hann er hér til þess að minna okkur á virði okkar og kalla okkur heim þegar við týnum okkur um stund.
Ég finn sorg og söknuð — sem er ljúft að finna í brjóstinu. Þá veit ég að það sem við byggðum var einhvers virði. Stundum þarf ég að styðja mig við borð þegar öldur sorgar ferðast um mig. Ég leyfi því.
Ég finn létti yfir því að bera bara sjálfa mig í smá stund. Ég ber ekki lengur yfirbyggingu rekstrarins. Ég hef oft framleitt meira en ég hef átt orku til, og þess vegna er þetta allt í lagi — að við séum komin hingað. Ég fékk hjálp frá heilbrigðiseftirlitinu og leigusala, þar sem ég mætti mótlæti sem ég átti ekki roð í, til þess að velja sjálfa mig.
En sýnin mín lifir áfram, sterk innra með mér… og ég veit að henni finn ég nú nýjan farveg. Draumurinn minn hefur alltaf verið að skapa rými sem er áfallamiðað og ber djúpa virðingu fyrir vegferð hvers og eins. Rými sem styður fólk til ábyrgðar á eigin lífi, þar sem allar tilfinningar eru velkomnar og við æfum okkur að ferðast frá drama og inn í upplifun á andartakinu nákvæmlega eins og það er. Það er svo mikill styrkur í því.
Ég hef átt svooooo margar fallegar stundir með ykkur inn í Móum. Þær lifa djúpt í frumunum mínum. Ég hlakka til að finna þróttinn koma aftur til þess að skapa meðvitað næstu skref í góðu samstarfi við okkar góða fólk og ykkur.
Öll ástin,
Lára Rúnarsdottir