26/05/2026
“Ik dacht dat ik geen individuele retraite nodig had…”
Saskia is al jaren mantelzorger voor haar moeder.
Altijd zorgen. Altijd doorgaan. Altijd beschikbaar zijn.
Ze had al eens een groepsretreat gedaan om even op te laden,
maar ergens bleef ze “aan” staan.
“Er waren veel mensen en ik voelde toch dat ik me moest aanpassen en beschikbaar moest zijn.”
Toen koos ze voor een individuele BodyMind retraite.
En dat vond ze spannend.
“Wat als ik me ga vervelen in de stilte?”
Maar al snel gebeurde er iets anders.
De natuur, de stilte, het volledig verzorgd worden…
het begon langzaam iets in haar los te maken.
“Alsof ik als mantelzorger even zelf degene was voor wie gezorgd werd.”
Ze hoefde even niets te dragen.
Niet voor anderen te zorgen.
Niet sterk te zijn.
En juist daar ontstond ruimte.
Ruimte in haar lichaam.
Ruimte in haar adem.
Ruimte in zichzelf.
Na een paar dagen zei ze:
“Ik voel dat ik er weer even tegen kan.”
Dit soort ervaringen blijven me raken.
Niet omdat er iets “gerepareerd” moet worden,
maar omdat iemand eindelijk even mag landen in zichzelf.
Voor mensen die altijd zorgen, dragen en doorgaan.
Voor wie diep vanbinnen voelt: ik ben moe, maar ik ga toch verder.
📖 Haar volledige ervaring lees je hier:
Als mantelzorger stond Saskia altijd “aan”. Tijdens een individuele BodyMind retreat op Sardinië ontdekte ze hoe het voelt om volledig verzorgd te worden.
