03/12/2025
🦠 ការបែងចែកក្រុមមេរោគ HPV តាមកម្រិតហានិភ័យ
មេរោគ HPV (Human Papillomavirus) មានប្រភេទជាង ២០០ ហើយត្រូវបានបែងចែកជាពីរក្រុមសំខាន់ៗ ដោយផ្អែកលើសមត្ថភាពរបស់វាក្នុងការបង្កជាមហារីក៖
១. ក្រុមស្រាល (Low-Risk HPV)
• HPV Types: 6, 11, 42, 43, 44
• លក្ខណៈ និងផលប៉ះពាល់:
• មេរោគក្នុងក្រុមនេះ កម្រនឹងបង្កជាមហារីកខ្លាំងណាស់ ឬត្រូវបានចាត់ទុកថា មិនបង្កជាមហារីក ឡើយ។
• ការឆ្លងមេរោគប្រភេទនេះ ជាធម្មតានឹងបង្កជា សិរមាន់ (Ge***al Warts) ឬដុំសាច់តូចៗដែលមិនមែនជាមហារីក (Benign Lesions) នៅលើប្រដាប់ភេទ, រន្ធគូថ, ឬបំពង់ក។
• ប្រភេទ HPV 6 និង 11 គឺជាមូលហេតុចម្បងដែលបង្កឱ្យកើតមានសិរមាន់ (ប្រហែល ៩០% នៃករណី)។
២. ក្រុមធ្ងន់ធ្ងរ/ហានិភ័យខ្ពស់ (High-Risk HPV)
• HPV Types: 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 68
• លក្ខណៈ និងផលប៉ះពាល់:
• មេរោគក្រុមនេះមានសមត្ថភាពបង្កឱ្យមានការប្រែប្រួលកោសិកា ដែលអាចវិវឌ្ឍន៍ទៅជា មហារីក ប្រសិនបើមិនបានព្យាបាល។
• មហារីកសំខាន់ៗដែលបង្កដោយមេរោគក្រុមនេះរួមមាន៖
• មហារីកមាត់ស្បូន (Cervical Cancer): គឺជាមហារីកញឹកញាប់បំផុតដែលបង្កដោយ HPV។
• មហារីករន្ធគូថ (A**l Cancer)
• មហារីកទ្វារមាស (Vaginal Cancer)
• មហារីកលិង្គ (Pe**le Cancer)
• មហារីកមាត់/បំពង់ក (Oropharyngeal Cancers)
• ប្រភេទគ្រោះថ្នាក់បំផុត: HPV 16 និង 18 គឺជាប្រភេទសំខាន់បំផុត ដោយពួកវាទទួលខុសត្រូវលើប្រមាណ ៧០% នៃករណីមហារីកមាត់ស្បូន និងមួយចំនួនធំនៃមហារីកផ្សេងទៀត។
💡 ការការពារ
ការការពារដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតប្រឆាំងនឹងមេរោគ HPV ទាំងក្រុមស្រាល និងក្រុមធ្ងន់ធ្ងរ គឺតាមរយៈ៖
• ការចាក់វ៉ាក់សាំង HPV: វ៉ាក់សាំងដូចជា Gardasil 9 អាចការពារប្រឆាំងនឹងមេរោគ HPV ៩ ប្រភេទ ដែលរួមមានទាំងប្រភេទបង្កមហារីក (16, 18, 31, 33, 45, 52, 58) និងប្រភេទបង្កសិរមាន់ (6, 11)។
• ការពិនិត្យតាមដានមាត់ស្បូន (Pap Smear/Screening): សម្រាប់ស្ត្រី ការពិនិត្យជាប្រចាំអាចជួយរកឃើញការប្រែប្រួលកោសិកាមុនពេលវាក្លាយជាមហារីក។