02/05/2026
#គាថាធម្មបទ
ព្រះបរមសាស្តា ទ្រង់ប្រារឰនូវព្រះគាថានេះដល់ឣនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី។ លោកសេដ្ឋី គាត់បានបរិច្ចាគទ្រព្យជាច្រើន កសាងវត្តជេពន ហើយបានបរិច្ចាគទានក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនារៀងរាល់ថ្ងៃ មិនដែលខានឡើយ រហូតទាល់តែឣស់ទ្រព្យសម្បត្តិ ចុះថយមកជាលំដាប់ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ ក៏គាត់នៅតែបរិច្ចាគទាន មិនចេះឈប់។
ក្នុងពេលនោះ ទេវតាដែលស្ថិតនៅលើខ្លោងទ្វារផ្ទះនៃសេដ្ឋីនោះ បានហាមមិនឱ្យលោកសេដ្ឋីបរិច្ចាគទ្រព្យតទៅទៀត តែសេដ្ឋីមិនព្រមធ្វើតាម ហើយបានបណ្តេញទេវតាមិនឱ្យនៅលើខ្លោងទ្វាររបស់ខ្លួនជាបន្តទៅទៀត។
ទេវតាដឹងថាខ្លួនបានធ្វើខុសហើយ ក៏បានទៅរកទេវតាទាំងឡាយ រហូតដល់សក្កទេវរាជ ដើម្បីឱ្យជួយសុំទោសសេដ្ឋី។ សក្កទេវរាជបានប្រាប់ឧបាយថា “ឣ្នកឯងត្រូវតែយកទ្រព្យដែលគ្មានម្ចាស់ ទៅឱ្យសេដ្ឋី ហើយសុំខមាទោសលោកសេដ្ឋី”។ ទេវតានោះបានធ្វើតាមសក្កទេវរាជ, កាលបើសេដ្ឋីលើកលែងទោសឱ្យហើយ, ក៏បាននាំគ្នាទៅគាល់ព្រះសាស្តា។ ព្រះឣង្គ ទ្រង់ប្រទានឱវាទដល់សេដ្ឋី និងទេវតា ហើយទ្រង់ត្រាស់នូវព្រះគាថានេះថា៖
បាប មិនទាន់ឱ្យផលត្រឹមណា មនុស្សបាប ក៏នៅឃើញតែសេចក្តីចម្រើនត្រឹមណោះ លុះកាលណា បាបឱ្យផល មនុស្សបាប ទើបឃើញបាប ក្នុងកាលនោះ។
អំពើល្អ មិនទាន់ឱ្យផលត្រឹមណា មនុស្សល្អ នៅឃើញតែបាបត្រឹមណោះ លុះកាលណា អំពើល្អឱ្យផល មនុស្សល្អ ទើបឃើញល្អ ក្នុងកាលនោះ។
#សូមសុខសប្បាយគ្រប់ៗគ្នា