22/04/2026
Երեքշաբթի, 21 Ապրիլին «Կանանց Հզօրացման Ծրագիր»-ի առաջին խումբի տիկինները ունեցան իրենց հերթական հանդիպումը։
Նկատի ունենալով մեր շուրջը տիրող պատերազմական լարուած իրավիճակը, այսպիսի օրերուն նման հանդիպումները կը դառնան ոչ միայն գիտելիքի ու հոգեւոր սնուցման աղբիւր, այլ նաեւ՝ փոխադարձ զօրակցութեան, յոյսի եւ միասնականութեան կենդանի վկայութիւն։
Հանդիպման առաջին նիւթը ներկայացուց Ալին Թահազեանը՝ խօսելով տալու կարեւորութեան մասին, նոյնիսկ մեր ունեցածին սակաւութենէն։ Ան շեշտեց, որ նիւթական տալը արժէք կը ստանայ միայն այն ատեն, երբ կը բխի սրտէն եւ կը կատարուի ուրախութեամբ. այլապէս կը կորսնցնէ իր իրական իմաստը։ Անոր խօսքերը առանձնայատուկ հնչեղութիւն ստացան ներկայ պայմաններուն մէջ, ուր շատեր կարիքի մէջ են, եւ իւրաքանչիւր փոքր աջակցութիւն կրնայ մեծ լոյս բերել ուրիշի կեանքին մէջ։
Երկրորդ նիւթը ներկայացուց Մեծի Տանն Կիլիկիոյ միաբան հայրերէն՝ հայր Վաղինակ Ծ. Վրդ. Մելոյեանը, խօսելով Սուրբ Յարութեան խորհուրդին եւ անոր կենսական նշանակութեան մասին։ Ան յիշեցուց, որ որպէս քրիստոնեաներ՝ մեր աչքերը միշտ պէտք է յառած ըլլան կեանքին՝ Քրիստոսին, ինչպէս առաքեալը կ’ըսէ, եւ ոչ թէ խաւարին ու մահուան իրականութիւններուն, որոնք այսօր կարծես կը շրջապատեն մեզ։ Յարութիւնը մեզի կը սորվեցնէ, որ կեանքը միշտ կը յաղթէ մահուան, եւ լոյսը՝ խաւարին։
Ապա ծրագրի պատասխանատու Ժանին Դանիէլեան եզրակացուց հանդիպումը՝ շեշտելով, որ նման հաւաքները այս դժուար ժամանակներուն աւելի քան երբեք անհրաժեշտ են՝ զօրանալու, իրարու կողքին կանգնելու եւ հաւատքով դիմագրաւելու ներկայ մարտահրաւէրները։
Իր խօսքին մէջ Ժանին Դանիէլեան անդրադարձաւ նաեւ մեր ժողովուրդի պատմական փորձառութեան՝ յատկապէս Հայոց Ցեղասպանութեան յիշատակին, ընդգծելով, որ ինչպէս Քրիստոսի Յարութիւնը եկաւ խաչելութենէն եւ մահէն ետք, նոյնպէս ալ հայ ժողովուրդը՝ անցնելով ցեղասպանութեան արհաւիրքներէն, յարութիւն առաւ եւ շարունակեց իր կեանքը։ Այսօրուան պատերազմական ու անորոշ իրավիճակին մէջ ալ մենք կը գտնուինք կարծես նոր փորձութեան մը մէջ, սակայն Յարութեան հաւատքով կը շարունակենք վստահիլ, որ կեանքը պիտի յաղթէ, եւ մեր ժողովուրդը պիտի շարունակէ ապրիլ ու արարել՝ յաղթահարելով բոլոր դժուարութիւններուն։