27/12/2025
Еднаш, јогата беше тишина.
Не форма, не бренд, не понуда.
Туку состојба на битието – враќање дома во телото, здивот и свесноста.
А потоа почна полека да се губи.
Не кога се рашири, туку кога се поедностави.
Кога се сведе на „истегнување“, на убаво тело, на фотогенична асана.
Кога здивот стана секундарен, а присуството непотребен луксуз.
Кога прашањето „кој сум јас?“ беше заменето со „како изгледам?“.
Јогата не се уништи од луѓето што дојдоа да вежбаат.
Се наруши кога почна да се користи како средство за егзистенција без етика.
Кога стана пазар, а не пат.
Кога некои почнаа да продаваат светлина, а никогаш не се соочиле со сопствената сенка.
Во современиот свет никнаа безброј „нови стилови“ –
со звучни имиња, брзи ветувања и празна содржина.
Форми без корен. Движења без смисла.
Јога отсечена од својата филозофија, од ахимса, од сатја, од внатрешна дисциплина.
Останаа само обвивките, а суштината се изгуби некаде меѓу маркетингот и егото.
Но има и подлабока, потивка деградација.
Јога-просторите понекогаш станаа засолниште за оние
што не се осмелиле да се соочат со животот.
За оние што не успеале да изградат релации, одговорност, зрелост –
па духовноста ја користат како алиби.
Како маска. Како повисока позиција од која гледаат надолу.
Волци самотњаци, кои не знаат да бидат со луѓе,
но знаат да стојат пред група.
Кои не водат, туку се хранат.
Кои не служат, туку собираат – погледи, восхит, пари.
Луѓе што доаѓаат на час барајќи исцелување,
а наоѓаат нечие его што ги гледа како бројка во група
и уште еден денар плус во новчаникот.
Таму каде што јогата треба да биде простор на понизност,
се насели алчноста.
Таму каде што треба да има сведочење, се појави манипулација.
Таму каде што учителот треба да исчезне, се издигна култ кон личноста.
А сепак…
Јогата не може целосно да се уништи.
Зашто јогата не живее во студио, ниту во сертификат,
ниту во стил, ниту во цена по час.
Таа живее во искреноста.
Во тивкото „да“ кон себеси.
Во учителот што прво е човек.
Во практиката што не ветува ништо, освен вистина.
Сè друго ќе отпадне.
Како лисја што паѓаат кога ќе дојде време.
А јадрото ќе остане – за оние што навистина бараат
и за оние што се доволно храбри
да не ја користат јогата за да се скријат,
туку за да се разголат пред сопствената вистина.
Ваша Марија
