11/01/2026
Една од секојдневните практики што ќе се применуваат на јунскиот Летен Јога Камп, ќе биде Шинрин-јоку. Во продолжение текст на оваа тема што учителот Игор Довезенски го напишал пред десетина години.
----------------
Шинрин-јоку – лекот што исцелува преку тихување во шума
Шинрин-јоку е јапонска практика што во превод значи „шумско капење“. Не станува збор за планинарење или спортување, туку за свесно присуство во шумата придружено со бавно движење, длабоко дишење и целосно отворање на сетилата кон природата.
Во Јапонија, лекарите ја препорачуваат оваа практика како дел од третманот за стрес, анксиозност, несоница и висок крвен притисок. Наместо апчиња – дрвја. Наместо екрани – тишина. Наместо брзање – присуство.
Шинрин-јоку не бара ништо од тебе. Нема одреден број чекори што мора да ги направиш, нема километри што треба да ги поминеш. Одиш полека, по можност бос. Го чувствуваш тлото под стапалата. Го допираш стеблото на дрвото. Го вдишуваш мирисот на мов, лисја и влага. Го слушаш шушкањето на гранките. Го чувствуваш ветерот на кожата.
Сè што треба да направиш е да бидеш таму.
Научно е потврдено дека дрвјата испуштаат фитонциди – природни хемикалии кои го намалуваат стресот и го зајакнуваат имунитетот. Престојот во шума го намалува нивото на кортизол, ги смирува воспалителните процеси во телото и го поттикнува лачењето на серотонин и допамин – хормоните на благосостојба и радост.
Ова не е магија. Ова е биологија.
Во многу земји, анксиозноста се третира првенствено со лекови. Луѓето стануваат поспани, отуѓени, замаени, со отупени емоции– но не и живи. Во Јапонија, пак, сосема е нормално лекарот да ти каже: „Оди во шума.“
Шинрин-јоку нè потсетува на нешто што сме го заборавиле: не мора сè да се решава со хемија. Некои работи се лекуваат со тишина. Со воздух. Со дрвја. Со тоа што повторно ќе станеме дел од светот, наместо да бегаме од него.