Психотерапијата е процес на лекување на психолошки или емоционални проблеми преку вербална и невербална комуникација. Клиентите учат нови начини на управување со нивните проблеми преку разговор со другиот, кој е професионално ориентиран и специјално едуциран, наместо да користат лекови. Постојат многу различни пристапи кон психотерапијата, но целта е секогаш иста: "Разменување на деструктивни шеми на однесување за поздрави, поуспешни". Сите терапевти треба да ги знаат правилата за нивните улоги во односите со клиентите. Tоа е важно затоа што високото ниво на контрола врз ситуацијата, може да им помогне на клиентите да отворат и да зборуваат за себе, особено на почетокот на терапијата.
Гешталт теоријата се базира на европската филозофија (главно германска) со главна идеја: "целината е поголема од збирот на нејзините делови". Терапијата беше популаризирана од страна на Фредерик Перлс. Гешталт терапијата е хуманистичка, феноменолошка и егзистенцијална. Таа е хуманистичка бидејќи терапевтите ги прифаќаат клиентите со почит и веруваат во нивните лични потенцијали за промени и развој. Егзистенцијалниот аспект е во разбирањето на луѓето како целосно одговорни за сопствениот живот и изборот што го прават. Таа е феноменолошка што значи дека најважното нешто во човечкиот живот и во психотерапевтскиот процес е искуството. Совршен начин за раст и развој се состои во користење на методи и техники (експерименти), со кои клиентот може да доживее одредени проблеми овде и сега, во терапевтската соба, преку односот со терапевтот.
Терапевтите имаат лично искуство и обука во која тие треба да се развијат како личности и како професионалци. Тие треба да имаат познавања за различни модели на индивидуалниот развој и фактори (социјални, религиозни или културолошки) кои можат да придонесат за начините на живеење и гледање на работите на клиентите. Терапевтите треба да бидат модели на човечки суштества кои се високо организирани, можат добро да управуваат со нивното лично време, да се грижат за себе и да се свесни за своите лични работи и процеси. Гешталт терапевтите се директно вклучени во терапевтскиот процес и не се плашат да веруваат во сопствените внатрешни реакции. Тие го интегрираат приватното искуство и клиничката анализа додека работат со клиентот. Тие се автентични, спонтани, комплетни и реални пред клиентот.
Ориентација на сесијата: Гешталт терапевтите ја насочуваат сесијата кон процесот, а не на содржината. Тие поставуваат прашања што почнуваат со зборовите „Што“ и „Како“ наместо „Зошто“. На овој начин, гешталт терапевтите можат да предизвикаат контакт со перцептуалното и сензорното искуство и да го предизвикаат размислувањето кое не е описно, туку е диференцирано.
Подигање на свесноста: Гешталт терапевтите сметаат дека свесноста е единствениот начин преку кој клиентите можат да ги идентификуваат нивните основни потреби. Токму затоа: "За што си свесен сега?" е почетна точка во третманот предводен од Гешталт терапевтите. Гешталт терапевтот обично им овозможува на клиентите да станат свесни за своите сензации на телото, така што лесно можат да ги препознаат и да дадат имиња на придружните чувства. Свесноста ја зголемува можноста за согледување и интеграција.
Принципи: принципот "овде и сега" значи дека секое искуство, секоја промена, секое однесување се одвива во сегашноста. Гешталт терапевтот има улога да му помогне на клиентот да ги замени претходните ситуации и идните фантазии во сегашноста, бидејќи промените се случуваат само во сегашно време. Тие можат да го завршат својот недовршен бизнис од минатото и да ослободат од своите катастрофални фантазии за иднината само со тоа што живеат во „овде и сега“ што го подобрува контактот со реалните потреби.
Локус на контрола: Секој гешталт терапевт има одговорност да инсистира на тоа дека клиентот ја презема одговорноста за напредок и личен развој. Клиентот знае дека мора да биде само-одговорен, само-поддржан и независен од терапевтот. Терапевтите не даваат совети, решенија, и слично. Тие повеќе ги фрустрираат своите клиенти наместо да ги решаваат проблемите за нив. Клиентот е активен и има капацитети за промена на животната средина според потребата која треба да се задоволи.
Промени: Гешталт терапевтите го следат владеењето на парадоксалната теорија на промени. Промените се случуваат кога лицето е автентично, без да се обидува да биде некој друг и без никакво надворешно влијание. Парадоксално е тоа што со прифаќање и останување со личноста, терапевтот може да помогне да се создаде атмосфера во која се можни промени.
Цели: Целта на гешталт терапевтот е да ги води клиентите во процес на учење како да се вреднуваат и прифатат себеси и да веруваат во сопствените искуства.
Гешталт терапевтот препознава како клиентите се блокираат, како ги изразуваат чувствата со зборови; може да ја спореди вербалната и невербалната комуникација и начините на кои клиентите манипулираат. Во исто време, терапевтот е во можност да ги дознае спротивностите на клиентот, начините на бегање од растењето. Тие можат да ги користат сите знаења и техники за да му помогнат на клиентот во откривањето на начините на лична свест. Терапевтот треба да обезбеди добра атмосфера и можности за раст. После тоа може да се примени диференцијација, од полињата што ја прават конфузијата во умот на клиентот и откривање на функцијата што ја имаат спротивностите во животот на клиентот. Терапевтот ја има улогата на катализирање во процесот на личен раст во терапијата. Најактивните улоги се во експериментирањето, во завршувањето на незавршените бизниси и во преминувањето на застоите кои клиентот ги доживува.
Како заклучок, Гешталт терапевтите се лица кои се обидуваат да дадат поддршка и помош на други луѓе. Нивната работа е да ги водат процесите во насока која ќе му донесе на клиентот поздраво и подобро функционирање во секојдневниот живот. Тие се многу одговорни и свесни за сопствениот процес, што е особено важно со оглед на тоа дека се вклучени во процесот со целото свое тело, интуиција, лични проблеми и конфликти.
Факторите кои придонесуваат за ефектот на терапијата се видот на проблемот што треба да се реши, личните карактеристики на клиентот (тие можат да бидат подготвени за промени и помош или не) и степенот на знаење и искуство што го имаат терапевтите. Терапевтите мора да бидат свесни за капацитетите што ги имаат клиентите; тие треба да го знаат нивото на фрустрација што клиентот може да ги издржи. Терапевтите треба да бидат свесни за своите недостатоци и да имаат на ум дека секогаш клиентите се на прво место.
Psychotherapy is a process of treating psychological or emotional problems through verbal and nonverbal communication. Clients learn new ways of managing their problems by talking with the other person, who is professionally oriented and specially educated, instead of using medications. There are many different approaches to psychotherapy, but the goal is always the same: “Exchanging destructive patterns of behavior for healthier, more successful ones.”
All therapists need to know the rules about their roles in the relationship with the client. It is important because the high level of control over the situation can help clients to open and speak about themselves, especially at the beginning of the therapy. Gestalt theory is based on European philosophy (mostly Germanic) with the main idea: “the whole is greater than the sum of its parts” (Ge**er, 2003, p.130). The therapy was popularized by Frederick Perls. Gestalt therapy is a humanistic, phenomenological and existential approach. It is humanistic because the therapists accept the clients with respect and believe in their personal potentials for change and development. The existential aspect is in understanding people as a completely responsible for their own lives and choices that they are making. It is a phenomenological approach, which means that the most important thing in human life and in the psycho-therapeutic process is an experience. The perfect way for growth is using methods and techniques (experiments), by which the client can experience certain problems here and now, in the therapeutic room, by the relationship with the therapist.
The therapists have personal experience and training in which they need to develop themselves as persons and as professionals. They need to have knowledge about different models of the individual development and factors (social, religion or cultural background) that can contribute to the client’s ways of living and seeing things. The therapists need to be models of the human beings which are highly organized, can manage well their personal time, take care of themselves and are aware of their own personal things and processes. They know about the supervision process and are able to use supervision as a tool which can help them in practice. The gestalt therapists are directly involved in the therapeutic process and they are not afraid to believe in their own internal reactions. They integrate the private experience and the clinical analysis while they are working with the client. They are authentic, spontaneous, whole and real in front of the client.
The orientation of the session: gestalt therapists orient the session to the process rather than to the content. They are asking questions which start with the words What and How instead of Why. On this way, gestalt therapists can provoke contact with perceptual and sensory experience and provoke the thinking which is not descriptive but in differentiation.
Awareness: gestalt therapists consider that awareness is the only way by which clients can identify their basic needs. That is why: “What are you aware of right now?” is the starting point in the treatment led by the gestalt therapists. The gestalt therapist usually facilitates clients to become aware of their body sensations, so they can easily recognize and give the names of the associated feelings. Awareness increases the opportunity for growing and integration.
Principles: The principle of “here and now” means that every experience, every change, every behavior take place in the present. The gestalt therapist has a role to help the client to replace the past situations and future fantasies in the present because the changes take place only in the present time. They can finish their unfinished business from the past and can release from their catastrophic fantasies for the future only by living in here and know which improves contact with the actual needs.
Locus of control: Every gestalt therapist has a responsibility to insist that the client assumes responsibility for progress and personal growing. The client knows that has to be self-responsible, self-supported and independent from the therapists. The therapists do not give solutions, etc. They rather frustrate their clients instead of solving problems for them. The client is active and has capacities to change the environment according to the need which needs to be satisfied.
Changes: gestalt therapists follow the rule of the paradoxical theory of change. The changes are happening when the person becomes who it is authentically, without trying to be someone else and without any external influence. The paradoxical thing is that by accepting and staying with the person, the therapist may help to create the atmosphere in which changes are possible.
Goals: The goal of gestalt therapist is to lead the clients into a process of learning how to value and accept themselves and to trust in their own experiences.
The gestalt therapist recognizes how the clients block themselves, how they express feelings by words; can compare the verbal and nonverbal communication and the ways on which clients manipulate themselves. At the same time, the therapist is able to find out the opposites of the client, the ways of running away from growing. They can use all knowledge and techniques to help the client in discovering the ways of personal awareness. The therapist needs to ensure a good atmosphere and opportunities for growth. After that differentiation can be applied, of the fields that make confusion in the client’s mind and discovering the function that opposites have in a client’s life. The therapist has the role of catalyzing in the process of personal growth in the therapy. The most active roles are in the experimentation, in finishing the unfinished businesses and in crossing the deadlocks that the client experiences.
As a conclusion, the gestalt therapists are persons who are trying to give support and help to other people. Their work is to lead the processes in a direction which will bring to the client healthier and better functioning in their everyday lives. They are very responsible and aware of their own process, which is especially important for gestalt therapists who are involved in a process with all their body, intuition, personal problems, and conflicts. The factors that contribute to the effect of the therapy are the problem that needs to be solved, the personal characteristics of the client (they can be ready for changes and help or not) and the level of knowledge and experience that therapists have. The therapists must be aware of the capacities that clients have; they need to know the levels of frustration that clients can stand. The therapists need to be aware of their own deficiencies and have on mind that always clients are in the first place.
